Wat voorafging:
Je zit alleen maar op onze deuren en ramen te kloppen.
Wil je spelletjes spelen? Kom maar op.
Mijn bloed is nu jouw bloed, klootzak.
Je hebt een van hen vermoord.
Ik dacht dat ze me bang wilden maken. Maar wat als ze hulp willen?
Victors moeder wilde de kinderen uit de toren redden.
Het spijt me. Het kan niet anders.
Ben je doof? Ik zei, haal de... Hoe kom je daaraan?
U bent Victors vader. -M'n vrouw begon dingen te zien.
Ze zei dat ze uitverkoren was om kleine kinderen te bevrijden.
Verderop is een stad. Rij gewoon door. Alsjeblieft.
Victor? -Ik wist niet hoe ik thuis kon komen.
De jongen in het wit wou Christopher vertellen...
dat hij door de boom moest om de kinderen te redden.
Dat wilde Christopher niet, dus ik vertelde m'n moeder wat de jongen zei.
Het was mijn schuld. Door mij stierf ze.
Ze probeerde je te beschermen. Dat is nu mijn taak.
We dachten dat je dood was. Je kinderen dachten dat je dood was.
Je moet hier zijn voor je kinderen. Deze plek wil dat we bang zijn.
We moeten voor elkaar zorgen en altijd ons best blijven doen.
Je bent niet zwanger. -Ik ben wel zwanger. Ik voel het.
Ik eet geen afval omdat ik bang ben.
Het dwingt me ertoe. Er zit iets in me en het wordt sterker.
Help me. Ik kan jullie redden. Ik kan je helpen naar huis te gaan.
Elgin, alsjeblieft.
Fatima's baby zal ons allemaal redden. -Hij zal niet zeggen waar ze is.
Je zei dat je niet zou laten breken door deze plek.
Hij heeft gewonnen.
Waar ben je mee bezig?
Boyd snapt niet hoe ver hij moet gaan.
Sara? -Ze is in de kelder.
Ik laat me niet nog eens overvallen. Ik moet het zien.
Die dingen die 's nachts verschijnen offerden hun kinderen op...
omdat het hen beloofde dat ze eeuwig zouden leven.
Miranda had visioenen van deze plek.
Ze had als enige een band met deze plek voor ze aankwam.
Het was niet willekeurig. Als klein meisje zag ik deze plek ook.
Anghkooey. -Weet je nog?
Ik voelde wat Miranda voelde omdat ik Miranda was.
En Jade was Christopher.
We komen steeds terug, want de eerste keer ging het mis.
Geef me even, schat.
Toen ik de ruïnes in liep, was ik opeens in een kamer.
Volgens mij was ik er echt. -Je bent een Storywalker.
Iemand die hoofdstukken kan zien die al gebeurd zijn.
Maar je kunt ze niet veranderen.
Pap, het gaat nu gebeuren.
Nee, luister. Ik moet het verhaal veranderen.
Dat was een geweldig nummer. Dit had niet hoeven gebeuren.
Kennis heeft een prijs.
Je vrouw had dat gat niet moeten graven.
Mensen zijn zo kwetsbaar.
We kunnen elkaar niet zo blijven tegenkomen.
Waar kwam je deze keer vandaan?
Heeft niemand het je verteld?
Als een verhaal verteld is, kun je het niet veranderen.
Het gaat nu tussen jou en mij, Jim. Ik mocht je.
Echt waar. -Val dood.
Je deed altijd zo je best. Je droeg zo veel met je mee.
Het is jammer dat je niet zult zien wat er nu gebeurt.
Want wat er nu gaat gebeuren, is m'n favoriete deel.
Wil je weten waarom?
Offerden ze hun kinderen op?
Die dingen in het bos waren ooit mensen.
Ze sloten een pact met iets vreselijks.
Maar ik zag het niet. Ik kon het niet zien, ik...
Het is in orde.
Hé, het is in orde. -Ze moet hier weg.
We moeten gaan. -Boyd was hier. Waar is hij?
Ik vind hem wel. Ga. -Niet zonder hem.
Fatima, we moeten gaan. Kom op. -Ellis. Het gaat wel.
Hé, help me. Ik weet het.
Hé, het is al goed. Kom. Kenny? -Maar we kunnen niet...
Het komt wel goed met hem. -Kom op, schat.
We moeten gaan. -Het komt goed.
Kom op. Ik heb je.
Gaat het? Oké, kom op. We gaan.
Boyd?
Hé, we moeten hier weg. Oké? -Oké.
We moeten die kant op.
Hallo, Kenny.
Leuk je weer te zien.
Lopen. Nu. Kom op, lopen. -Nee.
Doorlopen. Schiet op. Je kunt het. Doorlopen. Kom op.
Schiet op. Kijk uit. -Wat krijgen we nou?
Hoe? Hij... We hebben hem verbrand. -Ik weet het.
Hij was verbrand. -Ik weet het. Mijn god.
Hoe... Hoe is hij... -De baby.
Wat? -De baby.
Ik zag hem opgroeien. Ik zag hem opstaan en lachen.
Wil je zeggen dat Fatima dat ding heeft gebaard? Bedoel je dat?
Gaat het? -Ja, maar wat is er aan de hand?
Dat komt wel. -Donna?
Al iets van Boyd gehoord?
De mensen komen terug.
Ik moet gaan. -Ja. Dat lijkt me het beste.
Donna, wat is er aan de hand? -Hier.
Hé, leg dat neer. Ze komt helpen.
O, kom op. We weten allemaal dat het niet geladen is. Leg weg.
Ga nu. Je hebt hier niets te doen.
Prima. Blijf dan maar.
Elgin? Elgin, Kristi komt je helpen.
Kun je me horen? Je moet je omdraaien, oké?
Kom op. -Voorzichtig.
Zo, ja. Kom op. -Vertel me nu wat er gebeurd is.
Sara heeft z'n oog uitgestoken met een schroevendraaier.
Ze had haar redenen. -Kun je een stoel pakken? Oké.
Oké, Elgin.
Kun je je hand weghalen? Het is oké.
Kun je het hechten?
Ja, ik zal m'n best doen.
Donna, waarom... -We praten later wel.
Ja. Wacht even, Clara. -Fatima komt eraan met Ellis.
Wat is er gebeurd? -Niets. Achteruit.
Mag ik wat ijs? -Ja. Ga.
Boyd, wat doen we?
Moeten we niet...
Wat is dat nou weer?
Wat is dat? Boyd?
Boyd, wat doe je, verdomme?
Dit zijn alle kogels die we hebben. Uit elk wapen dat hier is geweest.
Ik moet gewoon zeker weten...
dat als puntje bij paaltje komt, we er genoeg hebben.
Genoeg waarvoor?
In Colony House en de stad hebben we nu hoeveel mensen?
Ik wil weten hoeveel. Bedankt. -Wat je ook doet, hou ermee op.
Boyd, hou op. -We hebben één keer gewonnen.
Eén overwinning en zelfs toen lukte het niet om...
Wat we daarbeneden zagen...
betekent dat er geen manier is om die dingen te bestrijden.
Er is geen enkele manier om te winnen.
De dag kan komen dat we mogen beslissen hoe we hier vertrekken.
We kunnen ons laten verscheuren door die dingen of...
of...
Ik moet er gewoon zeker van zijn dat het er genoeg zijn.
Voor het geval dat.
Kenny, alsjeblieft. -Goed.
47.
Ik heb geteld toen we mensen spraken over Tillie.
We hebben 47 mensen.
47.
Oké, ik haal het ijs even weg.
Je vindt me vast een vreselijk mens. -Op een gegeven moment wel, ja.
Wat denk je nu?
Deze plek doet slechte dingen met goede mensen.
Ik verdoof je oog met de spray, oké?
Het zal een beetje nat aanvoelen. Komt goed.
Hé, kun je me helpen?
Je moet z'n hoofd stilhouden. Trek deze aan.
Voel je dit? Ja? Oké, we wachten nog even.
Oké, hou z'n nek heel stil. -Zo?
Ja, zo. En dan achterover.
Als de baby was geboren, zouden we naar huis gaan.
Als Fatima terug is, is het misschien voorbij. Misschien komt het nog goed.
Luister, Elgin. Iets hier heeft tegen je gelogen.
Je bent niet de eerste of de laatste die dit overkomt.
Er is geen goede afloop mogelijk.
Oké, ben je er klaar voor? Ik doe het zo snel als ik kan.
Haal diep adem. Hou dit vast. -Ik heb je.
Hou dit vast. Hier. Knijp er maar goed in, oké? Goed zo.
Het is oké. Je doet het geweldig. Nog één keer. Adem maar gewoon door.
Oké. Hou 'm vast, ja? -Oké, goed.
Het is in orde, ik heb je.
Je doet het geweldig.
Mam.
Hé, maatje.
Waar is je vader? -Hij is nog niet terug.
Was hij niet bij jou? -Ja, maar we raakten elkaar kwijt.
Wat is er? -Niets, schat. We gaan naar huis.
Wat krijgen we nou?
Blijf bij je zus.
Waarom? -Blijf hier.
Blijf daar, vriend.
Verdomme.
Wat was dat?
Wat hebben we hier? -Pas op voor het glas.
Oké, ja. Hé, meneer? Kun je me horen?
Het komt wel goed.
Ik voel een sterke pols. -Oké, niet bewegen.
Help me, alsjeblieft. -We halen je eruit.
Is hij in orde? Is m'n vader in orde?
Is hij... -Niet bewegen. Niet je nek bewegen.
Goed, meneer. Ga naar de kliniek en zeg dat de ambulance moet komen.
Haal wat gereedschap uit de schuur achter de bar.
We moeten dit openbreken. -Hou je nek stil. Goed zo.
Hoe heet je? -Sophia.
Hoi, Sophia. Ik leg dit boek tussen je gezicht en dit stuk metaal.
Wacht, ik wil niet dat het je snijdt als we je eruit halen, ja?
Oké, het komt goed. Ontspan je.
Is hij in orde? -Ja. Hou je gezicht stil, lieverd.
Is ze in orde? -Knip de gordel door.
Hoorde ik dat je Sophia heet? -Ja.
Sophia, doet er verder nog iets pijn? -M'n nek.
Je nek? Oké, rustig. Beweeg je nek niet.
En je benen? Kun je je tenen bewegen? -Ja.
Oké. Geen zorgen. -Pap?
Het komt goed. -Pap?
Word alsjeblieft wakker, pap.
Hou je gezicht stil, lieverd. -Ik wil m'n moeder.
Ik wil hier niet zijn. Ik wil m'n moeder.
Sophia, we halen je eruit, oké? Je moet rustig blijven.
Zorg je voor m'n vader? -We gaan jullie allebei helpen.
Met je vader komt het goed. -We helpen jullie allebei, oké?
Niet bewegen. Haal adem. We halen je eruit.
Het komt goed. Niet bewegen. Het is oké, we zijn bijna klaar.
Wat is er gebeurd? -Auto-ongeluk. De bestuurder zit klem.
Ja. -Trekken.
Oké, nee, rustig maar... -Pap?
Ik sla m'n armen om je heen. Het komt helemaal goed.
Je bent in orde. Ik pak je vast. Goed? Kom maar, meisje.
Hij is in orde. -Pap?
We halen hem er zo uit. -Het is oké, lieverd.
Heb je haar? -Ja.
Oké, neem haar mee.
Achteruit.
Heb je de brancard? De dochter is eruit gehaald.
De vader zit er nog in. Hij ademt.
Praat hij? -Nee.
Mooi zo.
Aan de kant. Laat ons erdoor. -Daar gaan we.
Je bent in orde.
We gaan voor je vader zorgen, oké?
Sophia, toch? -Ja, mevrouw.
Ik ben Marielle. -Ben je dokter?
Ik ben verpleegster. -Ze heeft het hier ook.
Ik heb iets. -Oké, perfect. Toe maar.
Kun je me iets vertellen over het ongeluk?
Gedroeg je vader zich vreemd? -Ja.
Er lag een boom op de weg en we probeerden om te rijden...
om weer op de snelweg te komen en toen maakte hij...
een geluid en begon te schudden. Toen gingen we sneller en toen...
Je doet het goed. Het is oké.
Ik probeerde te sturen, maar hij bewoog zo hard...
dat ik het niet kon en toen...
Het is goed. Het is oké.
Laat m'n vader niet doodgaan. -Nee. Het is oké.
Ik laat jullie even. -Ik wil niet dat hij doodgaat.
Je moet ademhalen. We zullen voor hem zorgen.
Gebruik een lier. -Ethan, blijf bij Victor.
Wat? -Een lier.
Hier. -Laat mij maar.
Hier, jongens. -Geef hier.
Pas op je handen.
Bind dit vast. Zorg dat het strak zit. -Ik pak de brancard.
Pas op. Goed zo.
We pakken hem wel. Wacht.
Oké, even kijken... De gordel. -Ja, ik heb 'm.
Heb je hem? -Pak die arm.
Voorzichtig. Heb je hem? -Ja.
Lukt het?
Eén, twee, drie. Oké.
Goed? Rijden maar.
Ja. Heb je hem? Oké.
Als ik z'n dochter hoor, had hij een toeval.
Ik weet niet of het iets medisch is. -Hoe bedoel je?
De dag dat ik hier kwam, zag ik Elgin een toeval krijgen.
Maar dat komt toch vaker voor?
Klopt. Ethan had er een toen hij hier net was.
Sara had er een in het restaurant, maar niet zoals deze.
Wat doen we nu?
We brengen hem naar de kliniek en hopen dat hij wakker wordt.
Oké. -Hé, ik blijf vannacht in de kliniek.
Weet je het zeker? -Ja, een van ons moet bij ze blijven.
En jij moet naar Fatima en Ellis.
Komt goed. -De deur...
Gaat het?
Waar denk je dat ze gaan wonen? -Dat moeten we afwachten.
Ga maar naar huis. Het wordt zo donker.
Waar is pap?
Hij is voor het donker terug. Kom op, we gaan. Kom mee.
Ik hoop dat ze in orde zijn. -Tabitha?
Jade?
We moeten praten.
Ga maar naar binnen. -We moeten het vertellen.
Wat wil je zeggen? We weten niet wat er gebeurd is.
Of dat het waar is. -Voelde het dan niet echt?
Ik weet niet wat ik voel.
Sara wilde m'n zoon vermoorden omdat iets haar overtuigd had...
dat we dan naar huis konden. Dat voelde vast heel echt.
Hé, wacht. Dat was anders. -Hoezo?
Wat is makkelijker te geloven? Dat wat ons hier houdt...
die gedachten in ons hoofd stopte om ons te martelen of...
dat jij en ik hier al eeuwen keer op keer terugkomen...
om dode kinderen te redden?
Ik bedoel... -Luister, we kunnen naar binnen gaan.
Jij, ik en Jim, we kunnen... -Jim is niet thuis.
Wat? Maar het is bijna donker. -Ik weet het.
Als hij terug is, praat ik met hem.
We moeten praten over eerder.
Geef me even. -Raak me niet aan.
Luister, het wordt donker, je kunt niet zomaar rondlopen...
Ik ga niet met je naar binnen... -Ik weet het.
Je weet helemaal niks. Denk je dat je een held bent?
Een martelaar die z'n plicht deed?
Wat je dat kind hebt aangedaan... Je bent een monster.
Ik weet niet wat je hiervoor was, maar dat ben je nu.
Jullie zijn allemaal monsters.
De zon gaat zo onder. Blijf je slapen? -Als je dat goed vindt.
Kristi is nu boven bij Fatima. Ze heeft Elgins oog gehecht.
We moeten bespreken wat we met hem gaan doen.
Boyd? -Ja, tuurlijk. Ik...
Kom mee naar boven. Er is iets wat je moet horen.
is het niet geweldig?
zijn wij wel een stel?
ik hier, eindelijk op de grond en jij in de lucht
laat de clowns opkomen
is het niet zalig?
Oké, we zijn klaar. Goed gedaan.
Ben ik in orde? -Lichamelijk ziet alles er goed uit.
Kun je me iets vertellen over de...
De geboorte? -Ja.
Waar moet ik over vertellen?
Over de angstaanjagende vrouw in de kimono die me vasthield...
of dat ding dat ze uit me haalde dat er volgens jou niet was?
Ik ben het, Boyd. -Kom binnen.
Hoi, hoe gaat het? -Wat heb je in de tunnels gezien?
Heb je de vrouw in de kimono gevonden? -Ja.
Ik ga. -Nee, blijf hier. Je moet...
je moet dit horen.
Pap?
Wat is er? Wat is er gebeurd?
Toen ik haar had ingehaald, zat de vrouw met de kimono...
in een kamer met die dingen uit het bos.
Ze stonden allemaal in een kring.
En ze hield de...
Ze zette hem midden in de kamer en...
het begon te bewegen.
En toen begon het te groeien.
En het bleef groeien tot het groot genoeg was...
om te staan.
En toen lachte hij.
Ik heb er een van hen gebaard. -Nee, dat is niet wat hij zegt.
Pap, zeg dat je dat niet zegt.
Dit is er niet zomaar een.
Het is degene die ik heb vermoord die avond in de kliniek.
Victor?
Wat doe je?
Ik sleep dit bed naar m'n kamer.
Dat zie ik. Waarom doe je dat?
Het is voor m'n vader. We worden kamergenoten.
Ik help wel even. Sorry voor het lawaai.
Geeft niet. -Ik heb lang geen kamer gedeeld.
Jullie komen er vast wel uit.
Luister. Kijk me aan.
Boyd, weet je zeker dat het dezelfde was?
Als Kenny het niet ook had gezien, had ik mezelf gek verklaard.
Maar hij zei dat je na afloop iets zei. Iets belangrijks.
Ik zei... -Dat iets ze eeuwig leven beloofde?
Het was maar een glimp, maar ik zag wat ze deden.
Die dingen in het bos.
Ik denk dat ik zag hoe ze werden wat ze zijn.
Ze sloten een pact, omdat iets ze beloofde...
dat ze voor altijd zouden leven.
Een pact waarmee? -Ik weet het niet.
Fatima? -Geen idee. Ik kon het niet zien.
Luister naar me. Je hebt veel meegemaakt, maar dit is belangrijk.
Denk je dat ik dat niet weet? Ik ben degene die...
Ik wil me douchen. -Hé, rustig.
Je moet rusten. -Fatima, ga niet...
Ik moet me douchen.
Ik zei het toch?
Ik heb jullie verteld dat er iets in me zat.
Iets wat...
Ik smeekte jullie te luisteren.
Ik begrijp niet wat ik zag. Ik weet niet waarom ik het zag.
Ik kan je verder niets vertellen.
Het spijt me. -Hé, het is...
Wees eerlijk, hoe groot is de kans dat hij wakker wordt?
Hij is al zo lang bewusteloos.
Belangrijker dan of hij wakker wordt, is hoe hij eraan toe zal zijn.
Kenny, heb je een telefoon? De mijne ligt nog in de auto.
Ik moet m'n moeder bellen. Ze is vast doodongerust.
Ja, er is hier...
geen bereik.
Ik ga de heuvel wel af.
Ik bedoel niet hier in de kliniek. -Ik ga even.
Wat is er aan de hand?
Ik moet mijn moeder bellen. -Ja, ik begrijp het. Echt.
Ik wou dat ik...
We moeten even praten.
Over deze plek. En over die boom die je op de weg zag.
Mam?
Waar is hij? Waarom is hij nog niet terug?
Schat, je vader is in orde. -Hij hoeft niet over te werken.
Mam, wat is er vandaag gebeurd? Waarom vertel je me niks?
Julie, ik wil nu niet met je praten. Ik kan het niet.
Zeg dat niet steeds. Mam, het is bijna donker. Hij is niet thuis.
Waarom zeg je niks? -Hou op. Schreeuw niet tegen elkaar.
Klopt, het spijt me.
Is papa dood?
Nee, dat is hij niet, lieverd.
Misschien is hij de tijd vergeten.
Misschien is hij in het Colony House of bij de camper.
We zien hem morgen. -En zo niet?
Nou... -Weet je nog wat pap tegen ons zei?
Toen mam naar de Flessenboom ging en niet thuiskwam?
Hij zei dat we hier alleen hebben wat we geloven.
En dus moeten we in goede dingen geloven.
Toch?
Mam kwam thuis. Papa komt ook terug.
En komen die monsters elke nacht?
Ja. -En beschermen deze stenen je?
We noemen ze talismannen.
Hoe werken ze? -Niet doen. Haal 'm niet van het raam.
Geef niet, maar ze moeten hangen om het te laten werken.
Waarom?
Dat weten we niet.
Ik weet hoe dit moet klinken.
'Het licht schijnt in de duisternis en die krijgt het niet in zijn macht.'
Johannes 1:5. Dat betekent dat God bij ons is. Zelfs hier.
Hoe verklaar je anders dat zoiets de duisternis op afstand kan houden?
Bid je met me, Kenny?
O, ik ben niet echt gelovig.
Dat geeft niet. God zal toch luisteren.
Alsjeblieft?
Ja, natuurlijk.
Heer, bescherm ons op deze donkere plek waar het kwaad vrij rondwaart.
Sta aan m'n vaders bed en laat hem herboren ontwaken in Uw liefde.
Laat Uw hand rusten op de schouders van de mensen...
die hier gevangen zitten en ons zo gastvrij hebben opgevangen.
Wees vanavond bij hen, Heer, en laat Uw liefde hun rust geven.
Dit vragen we in Uw naam. Amen.
Amen.
Ik ga nu bij m'n vader zitten, oké? -Ja, natuurlijk.
Veel mensen willen weten wat er daar gebeurd is.
Boyd? Hoorde je wat ik zei? -Er kwam een auto aan vandaag.
Een meisje en haar vader. Hij zag eruit als een predikant.
Hij had een beroerte of een aanval of zo gehad.
Ze reden het politiebureau binnen.
Het meisje kan niet ouder zijn dan 15 of 16 jaar.
Ze is nu in de kliniek om te zien of haar vader de nacht overleeft...
terwijl Kenny haar uitlegt dat het leven dat ze hiervoor had...
voorbij is. Dat ze nu op een plek woont waar monsters lachen.
Ze gaat hier waarschijnlijk dood. -Boyd.
Het enige waarvoor ik 's ochtends nog uit bed kom, is het idee...
dat we deze plek heel misschien wel kunnen verslaan.
Dat we misschien iedereen naar huis kunnen krijgen.
Dat op een dag de goeden misschien wel zullen winnen.
En toen zag ik dat kloteding in de tunnels.
Dezelfde verdomde glimlach, dezelfde...
En ik besefte...
ze zijn ons al drie stappen voor vanaf het begin.
Jij noemde het al doorgestoken kaart. Wat we ook doen of opofferen.
Het betekent allemaal niets als we niet...
Waar ga je heen? -Ik ga nergens heen.
Niemand van ons. -Bekijk het maar.
Aan de kant, Kristi. -Nee, je mag dit niet doen.
Dit is geen moment voor zelfmedelijden.
Heb ik dat dan? -Ja, dat heb je.
En daar heb je alle reden voor. Net als iedereen hier.
Maar zij vragen me niet om oogkassen te hechten.
Dus ik wil meer horen dan:
'Die monsters leven eeuwig, dus we gaan allemaal dood.'
Want hoeveel mensen ik ook oplap, als ze zien dat jij het opgeeft...
dan gaan ze zich verhangen in de badkamer.
Kunnen jullie ons even alleen laten?
Kom op.
Kom mee.
Kristi heeft gelijk, pap.
Wat er ook gebeurt, jij bent de enige die niemand mag zien...
Pap? -Ik kan het niet meer.
Ellis, ik kan het niet. Ik stort in.
Na alles wat ik heb gedaan, elk offer dat we brachten...
als ik je dan niet thuis krijg, dan doet niets er meer toe.
Je moeder.
Het is...
Verdomme, het mag niet voor niets zijn. Ik...
ik kan het verdomme niet...
ik kan het niet. -Ik weet het.
Ik weet het.
Wat was dat?
Ik weet het niet.
Mam?
Wat gebeurt er?
Word wakker.
Dat is beter.
Knipper twee keer als je me kunt horen.
Ik weet dat dit heel verwarrend voor je moet zijn.
Maar je moet begrijpen...
dat je een speciale rol hebt gespeeld in een heel belangrijk verhaal.
Want ik had niet naar ze toe kunnen gaan zoals ik was.
Niet nu ze zoveel weten.
Wat jou overkomt, is niet eerlijk.
Gaat het? -Ik ben verdwaald.
Ik ook. Wil je een lift?
Toen je voor me stopte, deed je dat uit vriendelijkheid.
Je zult wel heel bang zijn.
Helaas zul je niet kunnen zien wat er nu komt.
Dat is altijd m'n favoriete deel.
Het deel dat eeuwig zou mogen duren.
Wil je weten waarom?
Nu gaan ze zichzelf verscheuren.
Re~sync: BangBang8