Wat voorafging: -Kom hier.
Heeft kennis een prijs? Ze hebben Jim vermoord vanwege ons.
'Anghkooey' betekent 'onthoud'.
Die kinderen roepen om hulp. Hoe helpen we ze?
Ik ben ermee bezig. -Julie en Ethan.
Ik weet niet hoe, maar ik ga ze onderhouden en beschermen.
Ik wil hier weg.
Wat heb je gedaan? Waar is hij? -Ik heb niets gedaan.
Je liegt. Ik wil papa.
De nacht dat we hier aankwamen, had je een droom.
Het Tranenmeer? -Het is hier. Jij moet het vinden.
Ethan noemde het storywalking.
Geef me de tijd, ook al ziet het er naar uit.
Papa.
Randall. -Ik heb je.
Kijk me aan.
Heer, bescherm ons in deze duisternis.
Sta aan m'n vaders bed en laat hem herboren ontwaken in Uw liefde.
M'n vader is dood. -Ik praat met Boyd over de begrafenis.
Als dit bekend wordt... -Help. Nee.
Zoiets kan deze plek verwoesten.
Zeg dat je je oog verloor toen je Fatima hielp.
Ik ben een goed mens en ik hoor hier niet.
Pak de spijkermat.
Ik probeer weg te komen. -Er is geen uitweg.
Wat bezielt je?
Ik heb een van hen gebaard. -Pap, zeg dat je dat niet bedoelt.
Degene die ik heb gedood.
Ik heb jullie nog zo gezegd dat er iets in me zat.
Het spijt me. -Geeft niet. Ik ga wel.
Nee, je hoeft niet te gaan. Ik kwam alleen een glas water halen.
Boyd zei dat als mensen het horen... -Ik weet het.
We moeten onze verhalen op elkaar afstemmen.
Gaat het?
Ik weet niet of ik dat verdien.
Elgin, ik wil je niet haten.
Ze hebben misbruik van ons gemaakt.
We worden nooit meer de oude.
Of wel? -Nee, dat niet.
Ik heb je hulp nodig.
Abby, stop.
Wil je me vertellen waar dat van gisteren op sloeg?
Niet echt. -Je zult met iets beters moeten komen.
Wat wil je dat ik zeg?
Dat je niet weer door het lint gaat en mensen in gevaar brengt.
Gisteren had je geluk. Begrijp je dat?
Als Kristi iets was overkomen, zouden we nu een heel ander gesprek voeren.
Wie dat gisteren ook was, dat was ik niet.
Ik wil hier niet zijn. -Mooi, daar werken we aan.
Kristi heeft tientallen mensen gezien...
die plannen smeedden om hier weg te komen.
Ze hadden maar één ding gemeen. Weet je wat?
Ze zijn allemaal dood.
Deze keer voelt het anders. -Dat dachten zij vast ook.
Kun je me een kogel geven? Ik heb er maar één nodig.
Ik ga het bos in. Je hoeft het niet eens op te ruimen.
Sophia?
Ik heb wat spullen uit je vaders auto. -Dank je.
We brengen hem nu naar de dienst.
Mag ik even afscheid nemen? -Ja, natuurlijk.
We staan buiten als je zover bent, oké?
Je was leuk.
Ik kon je niet laten gaan zonder een aandenken aan je.
Jade. Zeg dat je iets hebt. -Ziet het eruit alsof ik iets heb?
Alles zit hier. Ik weet het zeker.
Er is meer dat we moeten weten, maar ik kan niet...
Laat ook maar.
Heb jij toevallig acid? -Wat?
LSD.
Henry zei dat Miranda deze plek begon te zien nadat ze LSD hadden gebruikt.
Logisch, als je weet hoe het brein herinneringen opslaat.
Misschien werkt het ook bij mij. -Oké.
Haal even adem. Als je gelijk hebt en alles in je hersenen zit...
dan moet je die vooral niet aantasten.
Neem gewoon de tijd.
Ga er na de begrafenis mee door. -Ik ga niet naar de begrafenis.
Geloof me, niemand zal me missen.
Luister, het beste wat ik kan doen voor Tabitha, voor iedereen hier...
is een manier vinden om wat hier ook zit los te krijgen.
Hoe ga je dat doen?
Weet ik niet.
Wees voorzichtig. Die boodschap op de muur was menens.
Welke antwoorden je ook vindt, we weten niet wat ze gaan kosten.
Gaat het? -Het past niet.
Sorry, schat. Er lag niets anders in de schuur.
Je hoeft het niet aan. -Jawel.
Op opa's begrafenis zei pa dat een man een pak draagt om respect te tonen.
Je ziet er knap uit.
Kom mee.
Dit soort dagen...
zijn niet makkelijk.
Ik ga jullie niet vertellen dat...
Ga weg.
Boyd?
Je moet eten.
Ik heb geen honger.
Hallo. -Hoi, Victor.
Toen ik klein was, tekende ik. Zodat de tekeningen alles onthielden.
Deze is voor jou.
Dat is heel lief, Victor. Heel erg bedankt.
Mogen we naar het gemeenschapshuis? -Nee, vandaag niet.
Alsjeblieft? Ik wil hier niet zijn.
Vind je dat goed? -Ja.
Wees voorzichtig.
Ik zorg dat hem niets overkomt. Dat beloof ik.
Hier, drink dit maar. Bakta maakt iets te eten voor je.
Is zoiets ooit eerder gebeurd?
Met de kraaien? Nee.
Iedereen ziet ze als ze de bomen zien, maar dat is nieuw.
Sinds wanneer is het zo? -Wat bedoel je?
Sara, het meisje dat me met m'n bril hielp...
zei dat nadat Sheriff Boyd de talismannen had gevonden...
mensen lang veilig waren. Wanneer veranderde dat?
Het was rond de avond dat m'n vader overleed.
We hadden de avond ervoor een gezin verloren, de Pratts.
Jim en Tabitha, de familie Matthews, kwamen met Jade.
Kwamen ze samen?
Niet in dezelfde auto. Ze kwamen tegelijk aan.
En sindsdien gaat het slecht?
Nee, dat bedoel ik niet.
Kenny? Mag ik hem even lenen? -Ik ben zo terug.
Sophia, toch?
Ik ben Julie. -Weet ik.
Ik vind het heel erg wat er met je vader is gebeurd.
Hoe gaat het met haar?
Eerlijk gezegd weet ik het niet. Ze bidt veel.
Serieus? -Ik wilde je niet van streek maken.
Wat wilde je dan? -Julie.
Ze denkt dat het onze schuld is. -Oké, haal allemaal even diep adem.
Heb jij gezegd dat de slechte dingen begonnen omdat wij hier kwamen?
Nee, dat is niet... Dat bedoelde ik niet.
We gaan naar huis. -Nee, verdomme. Dit is niet ons thuis.
Julie, stop.
Denk jij dat het waar is? -Wat?
Dat alle nare dingen die gebeurd zijn onze schuld zijn?
Nee, schat. Natuurlijk niet.
Waarom leek het alsof die kraaien blij waren?
Ik kan met Julie praten. -Oké.
Sorry, ik wilde niet... -Het is oké. We moeten praten. Oké?
Arme Julie.
Het lijkt eeuwen geleden dat we ruimte voor haar vrijmaakten in onze kamer.
Je hebt niet veel gepraat over wat er is gebeurd.
Ik probeer in orde te zijn. Echt waar.
Ik probeer het los te laten, maar ik weet niet hoe.
Weet je wat? Ik heb een idee. Blijf daar. Ik moet wat pakken.
Waar ga je heen? -Blijf daar. Ik ben zo terug.
Kijk, Ethan. M'n vader is nu m'n huisgenoot. Dit is zijn bed.
Maar goed dat ik m'n spullen uit het raam heb gegooid.
Nu heb ik veel meer ruimte.
Het is ook fijn om een huisgenoot te hebben.
Dan heb je iemand om mee te praten als je bang bent.
Jij kunt ook met mij praten als je ooit bang bent.
Zijn hier meren? -Wat?
Meren. Heb je hier meren gezien?
Je hebt de Brundles. Dat is niet ver van hier.
Kunnen we gaan kijken? -Wat? Nee, ik vind het daar niet leuk.
Water is eng. -Alsjeblieft.
Waarom wil je naar de Brundles? -Laat maar. Ik vind het zelf wel.
Nee, je moet bij mij blijven.
Kan me niet schelen. -Mij wel.
Ik wil het meer zien. -Waarom?
Vrienden horen geen geheimen te hebben, Ethan.
Prima. Als je me naar het meer brengt, vertel ik het.
Wat doe je hier? -Ik zag je alleen weglopen.
Je zou iets doms kunnen doen, zoals teruggaan naar de ruïnes.
Ga weg.
Ik ga niet naar de ruïnes, oké? Ik moet iets uit ons huis halen.
Ons oude huis. -Wacht, dat ingestort is?
Nee, echt niet. Ik zat erin, weet je nog? Het is te instabiel...
Nee, luister. Stop even.
Wat ligt daar dat zo belangrijk is?
Ik heb je toch verteld wat ik kan? M'n broer noemde het storywalking.
Hij las het in een boek dat nu onder het huis ligt.
Ik wil weten of ik het kan beheersen zodat ik m'n vader kan redden.
Misschien is dat dom, maar ik vraag niet om toestemming.
Je kunt me helpen, of je kunt me met rust laten.
Geef hier.
Wil je die kogel nog?
Dan moet je eerst iets voor me doen.
Wat doet hij? -Ik denk dat hij slaapt.
Kom, we gaan. -We zijn er net.
Dat is niet wat ik zoek. -Hoe weet je dat?
Dat weet ik gewoon.
Ethan, je hebt beloofd dat je het zou vertellen als ik je hierheen bracht.
Ik moet het Tranenmeer vinden. Het is een meer met magische krachten.
Wat voor magische krachten?
Het maakt mensen beter. Ik dacht dat ik het verzonnen had.
Maar m'n vader zei dat het hier was.
Ik moet het vinden. -Wanneer zei hij dat?
Gisteren, bij de camper.
Misschien wordt hij beter als ik het vind.
Misschien komt hij dan terug. -Misschien kan Jade helpen.
Wat is er nou? -We moeten het Tranenmeer vinden.
Wat voor meer?
Dat is toch een kinderboek? Verzonnen kinderverhaaltjes?
Ik dacht eerst ook dat monsters verzonnen waren.
Touché.
Gaat het?
Hier praatte ik met m'n vader toen het huis instortte.
Hij was nog beneden en de zon ging onder.
Ik was zo bang dat we hem toen kwijt zouden raken.
Hij bleef maar zeggen dat alles goed zou komen.
Dat ik niet bang hoefde te zijn.
Zal ik dit doen? -Wat?
Een paar boeken kan ik wel aan.
Bovendien moet hier iemand zijn als er iets gebeurt.
Nee, ik moet... Het is mijn ding... -Hé, storywalker.
Laat iemand anders eens de coole dingen doen.
Dat is goed voor m'n zelfvertrouwen.
Hier is een ingang.
In het verhaal liet Achan heel Israël lijden omdat hij God beledigd had.
Zei je dat tegen Julie?
Als ze slecht nieuws brachten... -Oké, stop.
De mensen hier staan elke dag op het punt op te geven.
Opgeven.
De hoop verliezen... -Ik weet het, het was...
Ik weet het.
Luister.
We moeten uitzoeken waar je gaat wonen.
Waar woon jij?
Dat grote huis op de heuvel, het gemeenschapshuis?
Daar is genoeg ruimte. -Maar er zijn zo veel mensen.
Kan ik niet in de kliniek blijven? -Er zijn geen kamers over, dus...
Waar woont Sara? -Wat?
Ze was heel aardig tegen me. -Dat is geen goed idee.
Om wat ze heeft gedaan?
Hoe weet je... -Ik heb mensen horen praten.
Waarom zou je bij haar willen wonen? -Ik heb...
Ik heb haar vriendelijkheid gezien en ik denk niet dat ze slecht is.
Je hebt geen idee wat voor iemand ze is.
Ik kan je helemaal niet zien. Gaat het?
Het gaat prima. Ik laat m'n ogen even wennen.
Hoeveel boeken zoek ik eigenlijk?
Hij bewaarde ze in een blauw tasje. -Een blauw tasje? Appeltje-eitje.
Ik ben in orde.
Wat doen we hier?
We hebben schuren in de stad, de opslagruimte in het restaurant.
Die liggen vol kleren, gereedschap, alles wat nuttig leek.
Dit is de rest.
Behandel deze plek als een plaats delict.
Deze dingen vertellen een verhaal. Ik wil dat je dat vertelt.
Vertel me alles over de mensen van wie deze spullen waren.
Waarom?
Omdat ik het vraag. -Waarom doe jij het dan niet?
Jij bent politieagent. Je bent hiervoor opgeleid. Ik niet.
Misschien hebben we iets gemist. Iets wat ons kan helpen ontsnappen.
Waarom zijn we hier echt? -Dat zeg ik net.
Gelul.
Vertel me waarom we hier echt zijn.
Omdat je me aan iemand doet denken. Oké?
Je doet me denken aan iemand die ik niet heb geholpen.
Dat krijg ik niet terug.
Maar ik blijf hier staan, en...
Ik weet dat je alles wat ik zei onzin vindt.
Misschien is dat het ook. Maar misschien ook niet.
Maar als je dit doet, denk dan aan alle mensen die je helpt.
Die je misschien redt. Denk aan de agent die net haar penning kreeg.
Als je na dat alles nog steeds die kogel wilt...
dan praten we wel. Dat beloof ik.
Donna?
Ik denk dat ze terug is naar de stad.
Heb je iets nodig?
Nee, ik ben oké. -Echt?
Ik zat 40 jaar in m'n huis nadat m'n familie verdween.
Ik was van alles, maar 'oké' hoorde daar niet bij.
Ik moet naar huis. -Waar ga je heen?
Naar huis.
Ik loop met je mee. -Henry, dat hoeft niet. Ik red me wel.
Tabitha, ik denk niet dat je nu alleen moet zijn.
Waar ga je echt heen? -Naar huis.
En waar ga je daarna heen? -Ik weet niet waar je het over hebt.
Jawel. Je bent goed in veel dingen, Tabitha, maar je kunt niet liegen.
Ik kan je heus thuis afzetten en wachten tot je weer weggaat...
Oké, ik ga de vuurtoren zoeken.
Ik ga terug naar de vuurtoren.
Ik ben hier al eens weggekomen.
Als ik de vuurtoren vind, lukt het misschien weer.
Samen met m'n kinderen. Ik laat ze hier niet sterven.
Hoe? Donna zei dat niemand weet waar de vuurtoren is.
Daarom moet ik het opnieuw doen. Ik moet door de flessenboom.
De man in het zwembad. Dale, toch? Hij stierf toen hij het probeerde.
Misschien was het niet voor hem bedoeld. Misschien alleen voor mij.
Wat als je vast komt te zitten aan de kant van God weet wat...
Ik weet het niet, Henry. Maar ik moet het proberen.
Ik ga met je mee.
Je gaat toch naar de flessenboom? Ik wil hem zien.
Ik wil de boom zien waar m'n vrouw voor stierf.
Henry, ik moet je iets vertellen... -Ze was m'n vrouw. Alsjeblieft.
Laten we gaan. -Oké.
Waar gaan we heen? -Nog een klein stukje.
Wat zit er in die tas? -Dat zul je wel zien.
Ooit van een sloopkamer gehoord? Die zijn erg populair in Japan.
Het is een manier om je af te reageren...
zonder iemand pijn te doen of je eigen spullen kapot te maken.
Ellis, dit is heel lief, maar ik weet niet hoe dit...
Toen m'n moeder stierf, bracht jij me terug.
Je kende me niet eens goed, maar je wist dat ik er nog was.
Onder alle duistere, vreselijke dingen die ik doormaakte.
Je gaf nooit op. Je hielp me er echt bovenop.
Nu is het mijn beurt. Probeer het maar.
Wil je de koevoet...
of de knuppel?
Sowieso de knuppel. -Goed zo.
Ga je gang.
Oké, begrijp ik het goed?
Je verzon dat Tranenmeer als onderdeel van een spel...
dat je vroeger speelde, met vingerpoppetjes.
Het was geen spel. Het was een verhaal.
Dus je vertelde een verhaal over een meer en vingerpoppetjes. En nu...
denk je dat het meer hier is omdat je het van je vader moest zoeken?
Misschien heb ik het niet verzonnen. Misschien dacht ik dat alleen.
Ik ben in de war.
Herinner je je die rode stenen die we bij de nederzetting vonden? -Ja.
M'n moeder dacht dat ze alleen in haar nachtmerries bestonden.
Maar ze zag die stenen omdat ze hier lagen.
Misschien is het net zo met het meer.
Misschien gebruikte ik het in m'n verhaal...
omdat het echt is, maar ik dat gewoon niet wist.
Wat deed je in de Brundles? -Een oude meditatietechniek.
Waarom was je aan het mediteren? -Omdat ik...
Ik probeer me iets te herinneren. Iets wat ik ooit wist.
Iets waardoor we hier weg kunnen.
We zoeken allebei iets wat iedereen kan helpen.
Ik denk het wel.
Hé, Victor. We moeten een meer vinden.
Wat is dat?
Jezus. Verdomme. -Wat is er?
Niets. Het gaat wel.
Ik zie de tas.
Kenny.
Is alles in orde?
Sophia en ik hebben gepraat over waar ze wil wonen.
Als je het goed vindt, wil ze hier wonen. Bij jou.
Oké, prima.
Kom op. Loop maar door.
Randall, wat gebeurt er? -Wacht even.
Ik heb de tas. -Wat zijn de titels?
Grand Gooligog, de Cromenockle... -Dat zijn ze. Ga daar weg.
Alleen jij en ik, vriend.
Het gaat goed. Ja, het gaat goed.
Beter? -Een beetje wel.
Het is een begin.
Ik ga een dutje doen.
Ik zou alles voorbereiden om morgen eten te halen.
En, hé... Bedankt. Voor vandaag.
Graag gedaan.
Ik ben het.
Ik heb m'n best gedaan. Denk je dat het genoeg is?
Het is een goed begin. Maar we hebben meer nodig.
Victor zei dat Miranda hierheen ging toen ze overleed.
Hij liet me haar graf zien...
maar ik denk dat hij het niet aankon om me hierheen te brengen.
Dit lijkt sprekend op wat ze thuis had gemaakt.
Behalve dit.
Ga terug, Henry. -Tabitha, niet doen.
Ik hoopte dat je het zelf zou inzien. -Henry, ik zei dat de boom...
De boom is alleen voor jou bedoeld. Maar wat als je het mis hebt?
Wat als je in een muur terechtkomt, snakkend naar adem, alleen?
Wat gebeurt er dan met Julie en Ethan?
Ik heb een briefje achtergelaten voor Donna. Zij zal voor ze zorgen...
Een briefje? -Ja.
Nou, je hebt een briefje achtergelaten. Dan komt het helemaal goed.
Moet ik dan niets doen?
Als ik de vuurtoren vind, kunnen we naar huis.
En zo niet? -Dan iets anders.
Niet als je dood bent. -Wat moet ik dan doen?
Ga aan de kant. -Ik weet het niet. Wist ik het maar.
Maar als je door deze boom heen wilt...
moet je eerst langs mij. -Henry, ga opzij.
Alsjeblieft, Henry. -Je kinderen hebben je nodig.
Ethan en Julie.
Waarom ben je hier? Waarom zie je er zo anders uit?
Dat zijn de verkeerde vragen.
Brengt die boom me terug naar de vuurtoren?
Ik denk het niet. -Wacht. Je denkt het niet?
Je zei dat het de enige manier was. -Ja. Maar dat was daarvoor.
Daarvoor? Praat niet steeds in raadsels.
Je bent zo dichtbij, maar ik vrees dat je geen tijd meer hebt.
Het komt daarvandaan. Kom op.
Wat is er gebeurd? -Ethan?
We zijn hier.
O, lieverd.
Praat met me, jongen.
Ik zei tegen mezelf dat het niet echt was. Dat het niet echt was.
Het is oké, maatje. Rustig maar. Het is goed, jongen.
Het is oké, jongen. Rustig maar.
Krijg nou wat.
Hé, Abbs.
Dat is lang geleden.
De dingen zijn...
Ja, de dingen veranderen.
Ik ben aan het veranderen.
Ik heb de laatste tijd dingen gedaan en gezegd.
Ik weet niet of ik blij ben met wie ik word.
Maar ik weet niet wie ik anders moet zijn.
Tabitha en Jade...
Als wat ze zeggen, wat ze zich herinneren waar is...
dan voelt het alsof we voor het eerst dicht bij iets zijn.
Maar dat doet er allemaal niet toe...
als ik deze mensen niet bij elkaar kan houden.
Als ik deze mensen nu verlies...
Ik kan wel wat hulp gebruiken.
Ik weet niet of je iets kunt doen, maar als je me hoort...
Re~sync: BangBang8
Wat krijgen we...