Wat voorafging:
We moeten kijken waar je gaat wonen. -Ik denk niet dat ze slecht is.
Ze wil hier wonen, bij jou. -Oké, prima.
Abby, stop. Nee.
Abbs, ik kan wel wat hulp gebruiken.
Elgin, ik wil je niet haten. Ze hebben misbruik van ons gemaakt.
Ik heb je hulp nodig. -We hebben iets meer nodig.
Loop je gewoon naar binnen?
Dan vind ik m'n vader. Ethan noemde het storywalking.
Hij las het in een boek dat onder het huis ligt.
Ik zie de tas. -Wat zijn de titels?
Grand Gooligog, de Cromenockle. -Jade, zeg dat je iets hebt.
Ik moet een manier vinden om wat hierboven zit los te krijgen.
Henry zei dat Miranda deze plek zag nadat ze LSD had gebruikt.
Misschien werkt het ook bij mij.
Toen we hier aankwamen, had je een droom.
Het Tranenmeer? -Het is hier. Jij moet het vinden.
Misschien kan Jade helpen. -Wat voor meer?
Waarom mediteerde je? -Ik probeerde me iets te herinneren.
Victor, we moeten een meer vinden.
Zeg iets, jongen.
Ik zei tegen mezelf dat het niet echt was.
M'n vrouw, Miranda, schilderde dingen die ze hier zag.
Een schilderij was van een man in een geel pak.
Zeg je dat dit hetzelfde pak kan zijn?
Niet veel mensen lopen hier rond in een kanariegeel pak.
Victor herkende het duidelijk. -Meer dan dat. Hij plaste in z'n broek.
Als het pak hier ligt, waar is de drager dan?
Misschien al lang weg. Misschien ligt het pak al jaren in het bos.
Zo dicht bij de stad? Het valt best op.
Misschien achtergelaten door de dingen die 's nachts komen.
We weten het gewoon niet.
We moeten met Victor praten.
Dat doe ik wel... -Misschien moeten we met z'n allen...
Ik praat wel met m'n zoon. Alleen.
Als er verder niets is... -Nee.
De jonge jongen. Die in het wit.
Hij zei dat we niet veel tijd meer hebben.
Veertig jaar lang was die jongen slechts een schilderij in m'n kelder.
Dat pak, deze plek...
allemaal schilderijen in de kelder. En nu...
Ergens probeerde ik nog te doen alsof dit normaal was.
Weet hij het?
Van z'n vrouw?
Van jou?
We weten niet eens of het echt is. -Het is echt.
Nee...
Tabitha heeft gelijk. We moeten het zeker weten.
Weet Fatima ervan? -Die heeft al genoeg aan haar hoofd.
Goed, dan weten alleen wij het. Laten we dat voorlopig zo houden. Begrepen?
De man in het gele pak.
Als Miranda hem kon schilderen, dan zou jij moeten weten wie hij is.
Als dit over je paddo's gaat...
Boyd, vind je het echt goed dat hij paddo's slikt...
die hij in een spookbos vond? -Nee, Donna.
Maar ik wil ook niet elke ochtend lichamen hoeven tellen.
Jij wel? We verliezen. Oké?
Dat zeg ik daarbuiten niet, maar hier wel.
Wat voor spel dit ook is, we zijn aan het verliezen.
Dan zegt dat enge joch in het wit tegen Tabitha dat de tijd dringt...
maar we weten nog steeds niet wat de regels zijn.
Als er antwoorden in z'n hoofd zitten, moeten we die eruit krijgen. Oké?
Ik zal bij hem zijn. Als er iets misgaat, ben ik erbij.
Veel succes daarmee.
Ellis, er staan mensen te wachten om eten te halen.
Mensen moeten toch eten. En jij.
Als je dit doet, als je dit reisje onderneemt...
kom je misschien niet terug.
Kom, we gaan.
Boyd, kun je ons even alleen laten?
Ja, natuurlijk.
Kom binnen.
Heb ik je wakker gemaakt? -Ik heb niet veel geslapen.
Ik eerst ook niet.
Ik hoopte dat we konden praten.
Heeft Kenny je over mij verteld?
Over wat ik heb gedaan? -Ja.
Waarom wil je dan hier wonen? -Ik wist meteen dat je aardig was.
Wat je deed was vreselijk, maar m'n vader zei altijd...
dat alleen goede mensen gekweld worden door hun slechte daden.
En ik wilde m'n eigen kamer.
Ik ga ontbijt voor ons maken. -Ik kom eraan.
Nee, alsjeblieft.
-Wat is er?
Waarom was je in het bos met Ethan?
Dat moet je aan Ethan vragen. -Ik vraag het aan jou.
Wist je dat hij Jim in het bos zag?
Blijkbaar zei Jim dat hij het Tranenmeer moest vinden.
Klinkt dat bekend? -Het is niet echt.
Nee, dat klopt. Maar voor hem wel.
Ik ben niet de beste persoon om advies te geven over...
Over wat dan ook, maar ik weet wel...
dat sommige kinderen liever in hun verbeelding leven.
Daar gaan ze heen als de wereld eng wordt.
Soms kan het geloven in onmogelijke dingen...
helpen met de...
Het helpt gewoon.
Sorry voor wat ik in de schuur zei.
Dat hoeft niet.
Je had gelijk.
Voorzichtig daarmee.
Alles in orde?
Het is lang geleden dat alles in orde was.
Ben je er klaar voor?
Absoluut niet.
Papa? Kun je me horen?
Alsjeblieft, geef antwoord. Papa.
Waarom zei je niets over het Tranenmeer?
Waarom ging je naar Jade en Victor en niet naar mij?
Ethan, je moet met me praten.
Ik wist dat je me niet zou geloven.
Hij zei dat ik het moest vinden. Dat zei hij.
Als ik het vind, bewijs ik dat het echt was.
Hij is niet weg. Hij is er nog.
Goed dan. Je moet een tas inpakken.
Waarom? -We gaan op reis.
Iets gevonden? -Nee, het zijn kinderboeken.
Ik kan het ook zelf doen. -Ik wil best helpen, maar...
Wat? -Storywalker Fred.
Wie? Wie is dat?
Een verre neef van de Grand Gooligog.
Hier. 'Storywalker Fred repareerde liften...
en liep in het weekend door alle wonderlijke verhalen...
en grootste avonturen van onze tijd.'
Verstop de boeken.
We zijn hier.
Pak je tas. We gaan naar de nederzetting.
Waarom?
Ethan denkt dat hij het Tranenmeer moet vinden.
Het magische meer waar hij het over had? -Ja.
Hij zag je vader en moet het van hem zoeken.
Zag hij hem? Wat betekent dat?
Ik weet het niet. Ik denk dat hij rouwt.
Maar als ik hem tegenhoud, loopt hij weg en gaat hij zelf zoeken.
Zo kan ik hem beschermen.
Waar heb je mij dan voor nodig? -Je kunt hier niet alleen blijven.
Ik ben niet alleen. Randall is hier.
Mam, zo zit het niet. -Echt niet.
Ik blijf in de kliniek. Kristi en Marielle zijn daar.
Kan ik jou even spreken?
Mam. -Het is oké.
Ik wil eerst... -Nee, niet praten. Luister.
Ik ken je niet, Randall.
Ik weet niet wie je bent of wat je wilt. Julie vertrouwt je.
Ze voelt zich veilig bij je. Dat heeft ze nodig.
Ik wil dat je me aankijkt en zegt dat je begrijpt wat ik je aandoe...
als je dat vertrouwen ooit schaadt.
Ik begrijp het. -Goed zo.
Mam. -Schat.
Wat is er?
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Beloof me dat het goed komt. -Dat beloof ik.
Ik kom morgen terug. -Ja.
Hier is je water.
Ik hoef niet te gaan. -Ellis, het is jouw beurt.
Donna vindt vast wel iemand anders.
Ik red me wel. Donna heeft mensen nodig op wie ze kan vertrouwen.
Ik ben in orde. Dat beloof ik.
Tommy zorgt voor de blikken op de deur. Ella en Jordan controleren de ramen.
En 20 minuten voor zonsondergang. -Koppen tellen. Ik weet het.
Hou Fatima in de gaten als Ellis weg is.
Ja. Doe ik.
Kunnen er nog twee bij?
Altijd.
Oké, we gaan. Kom op.
We gaan.
Wat vind je hiervan? -Het is perfect.
Bedankt, Elgin.
Wil je me vertellen waar dit voor is? -De rest moet ik zelf doen.
Ga nu maar.
Wat doe je?
Ik kijk of de bomen verplaatst zijn. -Waarom zouden ze?
Omdat alles verandert.
Eerst sneeuwde het en nu is alles groen. Het gaat te snel.
Ik heb het altijd opgemeten.
Maar ik heb niet opgelet. Ik had moeten opletten.
Opmeten...
Kan ik helpen? Kijken of de bomen verplaatsen?
Oké, wat moet ik doen?
Je begint met dit been. Een... -Een.
Twee.
Wat krijgen we nou?
Hoe noemden ze me in het leger?
Meneer Vis en Brood. -Precies.
Boyd. -Wat is er?
Is Kenny nu in deze ruimte?
Ja. -Laat dan maar.
Heeft hij... -Paddo's, uit het bos.
Juist. Heb je iets nodig?
Het is Fatima. Kom naar het gemeenschapshuis.
Ik moet gaan. -Nee. Blijf.
Alsjeblieft.
Hier heb ik je voor het eerst ontmoet.
Grappig hoe dingen veranderen.
Zie je haar nog?
De vrouw in de kimono?
Denk je dat ze je nu met rust laat omdat je deed wat ze vroeg?
Sara, is er iets aan de hand?
Ik dacht even...
dat de stemmen me met rust lieten.
Dat ze klaar met me waren. Maar dat is niet zo.
En...
Wat willen ze dat je doet? -Het slaat nergens op.
Ik moet naar het restaurant gaan...
een glas water inschenken uit de kan...
een slokje nemen en het teruggieten.
En dan?
Dat is alles.
Hoe doe je daar iemand pijn mee? -Ik weet het niet.
Maar er zijn altijd gevolgen. -Sara, het is maar water.
Maar dan heb ik ervan gedronken. -Dus?
Wat er ook mis met me is, wat als het een infectie is?
Wat als ik het doorgeef en de stemmen hen gaan martelen?
Ik wil niet dat iemand zo moet leven.
En als je het niet doet? -Als ik het niet voor de middag doe...
overkomt een dierbare iets ergs.
En dat blijft gebeuren tot ik het doe.
Hoeveel stappen? -23.
Victor, ik wil met je praten over wat er gisteren is gebeurd.
Er is gisteren niets gebeurd. -Kunnen we...
Pap, je kunt niet zomaar stoppen. Want dan...
Dan verpest je alles. -Sorry.
Maar je moet met me praten. Wat het ook was...
Waar je ook bang voor bent, je kunt het me vertellen.
Ik denk dat de bomen... Ze zijn een stukje verplaatst.
Je zei dat je tegen jezelf zei dat het niet echt was.
Had je het over het gele pak?
Kun je me vertellen over de man die het droeg? Heeft hij je pijn gedaan?
Victor, alsjeblieft.
Wat het ook is, we doen het samen. Je kunt het me vertellen.
Kom mee, dan laat ik het je zien.
Ga zitten. Blijf hier.
Kom binnen.
Kenny moest je met rust laten.
Nou, hij...
Dat is veel aarde. -Ja.
Wat is dit?
Ik maak een monster.
Hier. 'De Grand Gooligog vraagt Fred over storywalking.
Hoe kies je wat je wilt zien?' -En?
'Fred zei: Je maakt een boekenlegger.
Door een boekenlegger achter te laten, kon hij terug naar elk hoofdstuk.'
We moeten een boekenlegger maken. -Julie, dat slaat nergens op.
Ik weet wat je denkt. Dit is een kinderboek en het is gestoord.
Inderdaad.
Wat als het niet zo zit? Wat als storywalking eerst hier bestond?
Waar heb je het over?
Alles hier is onmogelijk. Oké?
Maar het is ook echt. We zijn nu hier, op deze onmogelijke plek.
Wat als alle gekke dingen die hier gebeuren...
doorsijpelen naar...
M'n moeder. Zij had hier als kind nachtmerries over.
Ze besefte toen niet dat ze erover droomde.
Wie weet hoeveel kinderen, volwassenen of kinderboekenschrijvers...
hierover hebben gedroomd?
Wat als deze schrijver droomde over iemand als ik...
het opschreef en het storywalking noemde?
Er zijn letterlijk duizenden boeken met verhalen over tijdreizen.
Waarom zou dit boek met Fred de storywalker verklaren...
Omdat m'n broer dit boek bij zich had toen we hier kwamen.
Misschien betekent dat iets.
Misschien is het voorbestemd. -Voorbestemd.
Als ik gelijk heb, kan dit een handleiding zijn om m'n vader te redden.
Het is alles wat ik heb.
Ik ga het proberen, of je me nu helpt of niet.
Wat voor boekenlegger hebben we nodig?
Een monster?
Boyd, je hoeft je geen zorgen om me te maken.
Ja, dat hoor ik.
Maar Fatima, dit zegt iets anders.
Weet Ellis hiervan?
Ik hou het niet opzettelijk verborgen. Hij is de laatste tijd zo bezorgd.
Ik dacht dat als hij terug is, als hij dit ziet...
het makkelijker uit te leggen is. -Oké, super.
Leg het maar aan mij uit.
Ik ben opgegroeid met heel strenge overtuigingen.
Die definieerden je.
Maar m'n vader vertelde over alle geloven.
M'n moeder werd er gek van, omdat ze wist hoe gevaarlijk het was.
Maar hij glimlachte gewoon.
Hij zei: 'Fatima, ze hebben het mis.
Ze denken allemaal dat hun weg de enige is.
Snappen ze niet dat alle wegen naar het goddelijke leiden?
Ze volgen alleen een andere route.'
Van alle verhalen die m'n vader vertelde...
van alle fabeltjes en mythes...
is er één verhaal waar ik de laatste tijd vaak aan denk.
Weet je wat een golem is, Boyd?
En? -Ze...
Ze maakt een golem. -Een wat?
Iets uit religieuze folklore.
Een reus van klei die mensen beschermt. Een kampioen.
Een symbool van hoop, zei ze.
Misschien moeten we haar wat ruimte geven.
Wacht. Is dat je oplossing?
Haar ruimte geven?
Ze doet niemand kwaad. -Daar gaat het niet om.
We hebben gezien hoe deze plek mensen langzaam verandert.
Tot we ons op een dag omdraaien en...
de persoon die we kenden, weg is.
Boyd, dat is niet de Fatima die ik ken.
Als je heel eerlijk bent, is dat ook niet de Fatima die jij kent.
Mag ik je iets vragen? -Ja.
Wat doe je hier?
Ik weet het niet.
Ik weet niet wat ik doe.
Ik blijf maar rondlopen met een knoop in m'n maag...
die voelt alsof hij gaat ontploffen.
En er spookt de hele tijd een vraag door m'n hoofd.
Wat moet ik nu doen?
Jim is weg. Ik blijf hem zoeken, maar hij is weg.
Ik heb herinneringen in m'n hoofd van andere mensen.
Herinneringen die antwoorden kunnen bevatten.
Maar ik ben doodsbang voor wat het kost als ik te ver ga...
of als ik me te veel herinner.
Maar als ik het niet doe...
Ik weet dat ik faal.
Wat gebeurt er als Ethan ontdekt dat het Tranenmeer niet echt is?
Hoe moet ik daarmee omgaan?
Hé, allemaal. Laten we even pauze nemen.
Gaat het? -Ja, prima.
We moeten alleen even op adem komen. Laten we gaan zitten.
Ik kan dit niet alleen. -Je bent niet alleen.
Dat zeggen ze steeds. -Misschien moet je dan eens luisteren.
Ik wil niet weer zo'n briefje op m'n nachtkastje vinden.
Ik wil niet aan je kinderen hoeven uitleggen...
waarom ik nog leef en jij niet. -Donna, ik...
Jij en die kinderen zijn net zo goed m'n familie...
als elke familie die ik ooit heb gehad.
Dus vanaf nu...
als iemand z'n leven riskeert om iets stoms te doen...
dan ben ik dat en niet jij.
Is dat duidelijk?
Ik vraag of dat duidelijk is.
Duidelijk. -Oké.
Mama, kom eens kijken.
Kom op.
Een gebroken vleugel.
Vast uit een nest gevallen.
We zien hier alleen maar kraaien. We moeten hem meenemen.
Mama, dit is een teken.
Als het meer bij de nederzetting echt het Tranenmeer is...
dan geneest het hem. Dan weten we het. We moeten hem meenemen.
Ik kan me niet voorstellen hoe dit voor haar moet zijn.
Toen ik hier kwam, vond ik jou tenminste.
Zij verloor de enige persoon die ze hier had.
Of ze gaat er goed mee om, of ze heeft het nog niet heeft geaccepteerd.
Ze bidt veel. -Ja.
Misschien helpt het? -Ja, dat is...
Dat vond ik zo vreselijk aan NA.
Jezelf overgeven aan een hogere macht.
Als er ooit bewijs was dat niemand over ons waakt, dan is het hier.
We zien je hier niet vaak. -Ik blijf niet lang.
Sara, je mag zo lang blijven als je wilt.
Ik vind het heel fijn dat het restaurant weer open is.
Het leek me een goede manier om bezig te blijven.
Jij hebt hier toch gewerkt? -Dat lijkt heel lang geleden.
Als je ooit terug wilt komen, kan ik je hulp wel gebruiken.
Luister, ik was er niet bij toen je deed wat je deed.
Maar wie je bent geworden in de tijd dat ik je ken?
Dat meisje verdient een plek. Denk erover na.
Bakta? -Ja?
Wil je dit voor me weggooien? -Natuurlijk.
Wacht. Marielle, wat gebeurt er?
Ik weet het niet.
Ik kom eraan. Blijf liggen.
Blijf waar je bent. Blijf daar.
Waar doet het pijn? -M'n arm.
Kijk me aan. Haal diep adem. Wat is er gebeurd?
Ik stond bij de rand en toen voelde ik dat iets me duwde.
Heb je ergens anders ook pijn? -Nee.
Zijn we hier klaar?
Nee, nog niet.
Omdat Fatima een moddermonster maakt?
Sorry, ik luisterde mee.
Ik weet niet of ik haar moet tegenhouden...
of dat ik haar moet helpen.
Als ons dat niet was overkomen, al die herinneringen...
had ik die paddenstoelen nooit overwogen.
Wat wil je daarmee zeggen?
Ik wil zeggen dat er iets is veranderd.
Ik moest iets drastisch doen voor het te laat was.
Zelfs als iedereen om me heen dacht dat ik gek was.
Misschien moet je Fatima niet vragen waarom ze dat ding maakt.
Misschien moet je je afvragen waarom ze het nu maakt.
Deze dingen zijn in het echt nog enger.
Jade zei dat ze kwade geesten afweren.
Nou, dat is...
geruststellend, denk ik.
Hoe meer eten we verzamelen voor het donker, hoe eerder we gaan.
Dus, tassen neer. Kom op. -Mama, hij moet naar het meer.
Kom, we gaan.
Julie? -Ik ben boven.
Ik heb waar je om vroeg.
Ik heb de...
Wat doe je?
De vorige keer greep zo'n ding me bij m'n haar.
Dat gebeurt niet nog eens.
Klaar?
Om een boekenlegger te maken, vouw ik een vel papier op.
Dat neem ik mee als ik storywalk.
Waar ik ook kom in het verleden, in welk 'hoofdstuk'...
ik teken het symbool op het papier en laat het daar achter.
Als dit werkt, zal het symbool ook in het heden op het papier staan.
Dat wilde je graag doen, hè? -Dat klopt.
Stel dat dit ding werkt.
Stel dat je een werkende boekenlegger hebt. Hoe helpt dat ons?
Vanaf dat moment, welk punt ik wil bezoeken...
zoals het hoofdstuk voor de moord op m'n vader...
schrijf ik hier, vouw ik op en neem ik mee.
Daar brengt de boekenlegger me naartoe.
Je vraagt me toe te kijken hoe je een toeval krijgt.
Ik vraag om vijf seconden.
Ik teken het symbool, jij haalt me eruit.
Randall, als dit werkt, verandert alles.
Alsjeblieft.
Vijf seconden. -Vijf seconden.
Wees voorzichtig.
Ik ben het. Je bent in orde.
Verdomme. Het heeft niet gewerkt.
Victor, kom nou.
Daar zitten ze in.
Hij kwam in een auto, net als wij.
Ik vond z'n gele pak grappig. We dachten dat hij net als wij was.
We haalden hem binnen en maakten hem onze vriend.
Maar hij was niet zoals wij.
Toen iedereen dood was, toen ik mam bij de flessenboom vond, zag ik hem.
Hij at haar op.
Het is sowieso gebroken.
We wachten tot het minder dik is voor we het bot zetten. Oké?
Ik weet dat dit eng is. -Het is gewoon weer een test.
Daarom zijn we hier. God stelt ons geloof op de proef.
Ik weet dat het stom klinkt. -Nee.
Ken je het verhaal van Abraham?
Nee, dat ken ik niet.
Hij was een eenvoudige man met een onwrikbaar geloof in God.
Op een dag stelde God Abraham op de proef.
Hij beval hem z'n enige zoon te doden om z'n geloof te bewijzen.
Maar op het laatste moment greep God in.
Hij bood hem in plaats daarvan een ram aan om te offeren.
God wilde niet dat Abraham z'n zoon zou doden.
Hij wilde alleen weten of hij het zou doen.
Mag Kenny erbij komen?
Ik weet dat dit vreemd lijkt, maar...
Fatima, ik moet weten waarom je dit doet.
Dat heb ik al gezegd. -Waarom doe je het nu?
Je moet het zeggen. Alsjeblieft. Wees niet bang om met me te praten.
Ik voel het nog.
Dat ding dat ik in me droeg. Ik voel het nog steeds.
Hoe dan? -Alsof we verbonden zijn.
Een deel van mij voelt wat hij voelt.
En het ding dat je maakt, zal de verbinding verbreken?
Het werkt twee kanten op. -Juist.
Hij voelt ook wat ik voel. Hij voelt hoe bang ik ben. Hij geniet ervan.
Maar als ik dit maak, voel ik me sterk.
Dan ben ik minder bang. Alleen zo kan ik terugvechten.
Denk je echt dat het kan helpen om dat ding te maken?
Ik weet het niet. Maar als je alles in ogenschouw neemt...
is een kampioen aan onze kant helemaal geen slecht idee.
Ik geef het door. Dat ze de ruimte moet krijgen. Dat iedereen daar wegblijft.
We moeten gaan. Nu.
Boyd, wat is er? -Geef me even.
Nee, het is...
Oké, nieuwe categorie.
Tekenfilms op zaterdagochtend. Ik begin wel.
De Jetsons.
De Flintstones. -Mooi.
Klaar? -Oké. Daar gaan we.
Roger, gaat het? -Wat is dit?
Mama?
Verdomme.
Re~sync: BangBang8