Wat voorafging:
Miranda schilderde dingen die ze hier zag.
Eén schilderij was van een man in een geel pak.
We dachten dat hij net als wij was.
Maar dat was niet zo.
Toen ik mama bij de flessenboom vond, zag ik hem.
Hij at haar op.
Heb je je ooit afgevraagd of dit misschien maar een droom is?
Dat ding dat ik in me droeg voel ik nog steeds.
Alsof we verbonden zijn. Een deel van mij voelt wat hij voelt.
Er is iets met die poppen. Ik heb ze eerder gezien.
Ik weet het weer. Ik weet weer hoe ik ze pijn moet doen.
Hier zijn de kinderen geofferd.
Hoe redden we ze als we al gefaald hebben?
Je wilt dat ik help met een zelfmoordmissie...
omdat die kinderen daar zouden liggen? -Ja.
Er was een verborgen deur. Heb je deuren gezien in de kelder?
Wil je dat ik die tunnels in ga? Laat me dan verdomme die deur zien.
Allemachtig. -We hebben een plan nodig.
Al iets gevonden? -Nog niet.
We kunnen hem openbreken.
Als hij verzegeld is, is dat waarschijnlijk het beste.
Voor het geval dat.
Onze levens zijn raar. -Ja, dat zijn ze.
Niets? -Hij is niet boven.
Misschien is hij naar...
Laat maar. -Goedenavond.
Hij is dronken. -Ja.
Is dit echt het beste moment... -Ik heb geen keus.
Zal ik meegaan? -Nee, het lukt wel.
Henry? -Wat kan ik voor je doen?
Kan ik je boven even spreken?
Wat is er? -Niets.
Is Victor in orde? -Ja. Ik moet iedereen iets vertellen...
maar jij en Victor moeten het eerst horen.
Ik wil met alleen jullie praten. -Oké.
Ho. -Nee, ik ben in orde.
Zeker? -Moet ik het herhalen?
Zijn dat papa's shirts?
Ja.
Soms kijk ik ook graag naar z'n spullen.
Julie is thuis.
Laten we gaan praten.
Reuzenpoppen? -Mam heeft hem gedood.
Ze stak er een voodoo-totem in.
Hoe wist je dat dat zou werken? -Nou, ik...
Ik herinnerde het me. -Wat herinnerde je je?
Ik moet jullie iets vertellen...
en het is iets wat voor mij ook ook heel moeilijk is geweest...
om te begrijpen, om te geloven...
Mam, wat het ook is, zeg het gewoon.
Ik ben hier eerder geweest.
Heel vaak.
Helemaal terug naar het begin.
De laatste keer dat ik hier was, was ik Miranda.
Ik was Victors moeder.
Ben je gek geworden?
Henry... -Ik wil dit niet horen.
Heb je enig idee wat je net... Hoe durf je?
Hoe... -Ga zitten.
Zeg me niet wat ik moet doen.
Je komt hier binnen en zegt die dingen?
Dat mijn vrouw... Nee.
Victor, we gaan. Je hoeft hier niet naar te luisteren.
Het is oké, pap. -Het is oké? Het is niet oké.
Oké, waarom gaan we niet... -Nee.
Genoeg.
Victor...
heb je alles begrepen wat ik zei?
Niemand beweert dat Tabitha...
Als ik zeg dat ze je moeder was, moet je...
Hou alsjeblieft op. Ik wil niet meer dat je praat.
We moeten meer weten over de man in het geel.
Wat heeft dit met hem te maken? -Alles.
Als hij terug is...
kan alles weer gebeuren.
Als jij en Tabitha hier eerder zijn geweest...
zijn we hier dan allemaal eerder geweest?
Nee, ik denk het niet. -Wat doen we hier dan?
Die kinderen die geofferd zijn...
Zij hebben Tabitha en mij om hulp gevraagd.
Al die jaren. En ik denk dat jullie die ergens ook hebben gehoord.
Kunnen we het hebben over het feit dat dit voortkwam uit een paddotrip?
Hoe is dit anders dan de theorieën die mensen over deze plek hadden?
De deur in de kelder. De deur achter die muur.
Ik was de eerste die zei dat dit onzin was.
Maar Jade zag iets tijdens die trip wat hij niet kon weten.
Hoe weten we dat het niet gewoon... Deze plek doet rare dingen met ons.
Ik weet het. Geloof me, dat heb ik ook gedacht.
Hoe is dit dan anders? -Vanwege wat ze Jim hebben aangedaan.
Die boodschap op de muur: 'Kennis heeft een prijs.'
Het is mogelijk dat Jim stierf vanwege wat Tabitha en Jade zich herinnerden.
Die boodschap moest ons bang maken. Maar het vertelt ons iets anders.
Dat we voor het eerst dicht bij de oplossing zijn.
Want als je vijand je bedreigt en je bang wil maken...
zijn ze bang voor jou.
Denk je dat ze bang zijn dat we de botten van die kinderen opgraven?
Omdat we dan naar huis kunnen? -Ja.
Je hebt het ze verteld. -Henry.
Het is niet waar. -Henry.
Wat hij zei over m'n vrouw, over Tabitha, over hem...
Het is niet waar. Wat jij doet, is niet juist.
Laat mij maar.
Henry, wacht. Miranda had gelijk.
Jij mag haar naam niet noemen.
Het komt goed. De kinderen redden is de enige manier om iedereen thuis te krijgen.
Nee. -We willen afmaken wat zij begon.
Nee. Luister naar me. Je denkt misschien dat je mensen helpt.
Je denkt misschien dat je slim genoeg bent om iedereen thuis te krijgen...
maar ik beloof je dat je alleen maar pijn zult veroorzaken.
Je kunt dode dingen niet redden. Hoe slim je ook denkt te zijn.
Geef hem wat tijd. Hij draait wel bij. We hebben dingen te doen.
Wat doe je? -Niets.
Julie, ik ruik het door het raam.
Het is gewoon... Het helpt me dingen te verwerken, oké?
Serieus? Na wat je hebt verteld, maak je hier een probleem van?
Wil je dat Ethan dit ziet? -Wat ziet?
Niets.
Is Victor nu mijn broer? -Wat?
Als jij Miranda was, dan zijn Victor en ik toch broers?
Het is niet echt, Ethan. -Wat?
Mama, ik weet dat jullie denken dat jullie dit mysterie hebben opgelost...
maar het is niet echt. Deze plek geeft niets echt.
Het geeft ons verknipte, gestoorde ideeën...
Oké, Julie, luister naar me. Als ik ergens aan twijfelde...
had ik niets gezegd. Jade en Boyd zouden niets hebben verteld.
Hebben ze het verteld? -Ja.
Ben je gek?
Zo kunnen we naar huis. -Mam, hielden mensen maar eens op...
Waar ga je heen? -Ergens waar Ethan het niet ziet.
Wat betekent dat? -Niets.
Julie? -Wat.
Ik moet weten of je in orde bent.
Ik ben niet in orde.
Maar ik ga mezelf geen pijn doen. Dus.
Victor is er.
Hoi, Victor.
Ik moet meer weten over de man in het geel.
Daarvoor moet ik iets engs doen. Ga je alsjeblieft met me mee?
Ik zeg alleen dat we maar één kans krijgen.
Dus we moeten elke mogelijke vraag stellen en ze dan nog een keer stellen.
Wie is er nog meer in de tunnels geweest?
Victor, zeker weten.
Tabitha, toen het huis instortte. -Geweldig. Dat is een begin.
We moeten alles weten over de indeling.
Breng het in kaart, teken het, wat dan ook.
Ik wil alle in- en uitgangen weten, hoelang we moeten graven...
en dan bedenken we een manier om in leven te blijven.
Praat met Randall. -Waarover?
Hij keek vaak vanuit de bus hoe die dingen uit het bos kwamen.
We moeten alles weten over hun gedrag en patronen.
We moeten op z'n minst het aantal weten.
Als we het nest in gaan, wil ik weten met hoeveel we te maken hebben.
Deze plek zal niet meewerken. Als we duwen, zal het hard terugduwen.
Ja. Daar heb ik een idee voor.
Wat is er met je hand? -Niets.
We hebben iedereen net verknipte dingen verteld.
Hoe langer ze kunnen malen, hoe groter de kans is dat iemand iets stoms doet.
We moeten dit slim aanpakken, maar wel snel.
Aan de slag. -Ja, meneer.
Eenvoudigere tijden, hè?
Je wilde me niet alleen bezighouden. -Nee.
Ik hoopte dat je iets zou ontdekken over Tabitha en Jade.
Denk je echt dat ze...
We hebben het over reïncarnatie. Dat is een heel ander... -Ja.
Klopt.
In die tunnels heb je hulp nodig.
Ja, dat klopt. Daar hebben we het nog wel over...
maar nu heb ik je nodig in die kelder... -Toe, Boyd.
Luister, niet alleen jij. We hebben daar een heel team nodig.
En nog een team in de opslagruimte van het restaurant. -Wat zoek je?
Informatie over een man in een geel pak.
Een man...
Wie is dat? -Ja. Ik hoop dat je iets vindt...
Zoek je niet iets wat mensen afleidt van hoe gestoord dit is?
Als we dit gaan doen, moeten we precies weten wat er op ons wacht.
Is dat alles? Een man in een geel pak?
We weten dat hij hier eind jaren 70 was. Toen Victor klein was.
Dat is een begin.
Eenvoudigere tijden. -Ja.
Hoe gaat het met haar? -Cognitief lijkt ze in orde.
Wat de schade betreft, ik heb de echo van de kliniek.
En? -Ik heb niets catastrofaals gezien...
maar zonder CT of MRI...
Het moeilijkste wordt haar temperen. -Ja.
Je kunt naar haar toe. -Kristi.
Kom op. -Had het verteld, van Jane en Tabitha.
We horen dit samen te doen. -Dat doen we ook.
Dat doen we ook. Echt waar.
Echt waar.
Hoe voel je je? -Goed.
En de trillingen? -Ik ben ermee bezig.
Zie je nog dingen die er niet zijn? -Nee, het was alleen die ene keer.
Veel mensen bouwen op je, Boyd.
Ja. -Kom naar de kliniek.
Ik wil je onderzoeken. -Ja.
Hoe voel je je? -Beter dan jij eruitziet.
Misschien moet jij gaan liggen. -Ja, misschien.
Ik hoorde dat je een vergadering had. -Ja, dat klopt.
Dus je vond het een goed idee om een huis vol labiele mensen te verzamelen...
en over reïncarnatie te praten en de botten van dode kinderen.
Ik had geen keus. -Juist.
Omdat je met een moker m'n muur hebt gesloopt.
Is die deur een probleem? -Hij is verzegeld.
Jade zei dat hij naar de tunnels leidt, dus er hangt een talisman aan.
Heb je Roger al begraven?
Hij ligt nog in de schuur. -Jezus, Boyd...
We moeten een nieuwe plek kiezen. -Waarvoor?
Om mensen te begraven. Het kerkhof ligt vol.
Jim en de pastoor konden er nog maar net bij.
Heb je nog meer goed nieuws voor me? -Luister.
Je moet me alles vertellen over de totems die je meenam van de nederzetting.
Waarmee Tabitha die pop doodde. -Ik heb alles al verteld.
Ja, vertel het nog eens. -Waarom?
Vanavond ontdekken we of ze werken tegen die dingen uit het bos.
Wat een slecht idee.
Stel dat je zo'n ding doodt.
Blijkbaar blijven ze niet eens dood.
Wil je dat nog een van onze mensen hetzelfde meemaakt als Fatima?
Ik wil dat onze mensen veilig zijn in die tunnels.
Eén probleem tegelijk, oké?
Drie mensen gaan met Elgin naar de opslagruimte van het restaurant.
De rest gaat mee naar de kelder.
Wees snel, maar wees grondig. Oké? We kunnen dit.
U gaat met hem mee, meneer? Jij hier. Ja. Oké. Hé, je kunt het.
Wat doe je hier?
Wist je iets over hem? -Over Roger?
Ja. Tuinieren.
Bijna elk gesprek dat we hadden, ging over z'n tuin thuis.
M'n moeder zei altijd dat mensen na de dood ergens anders heen gaan.
Ze geloofde niet in de hemel of de hel.
De dood was een overgang naar een andere plek die wij niet kunnen zien.
Ik weet nog hoeveel troost me dat gaf toen ze overleed.
Maar wat die plek ook is, Roger mag daar niet heen.
Want hij is nog hier. Ze zijn er allemaal nog.
Wat ze ook doen om die botten te vinden, we moeten helpen.
Luister, we weten dat ze zich verspreiden over straat.
Toch? En volgens Randall hebben ze patronen.
Sommige hebben rituelen. Die kunnen we gebruiken.
Stel dat we een van hen hier vangen.
We pakken hem snel en hard, draaien om...
en gaan terug naar het bureau. Oké? -Prima.
Zelfs als het bureau is geblokkeerd...
zijn er genoeg vluchtroutes door de hele straat.
Wat als er iets misgaat? -Dan improviseren we.
Ze zijn gewend dat we in onze huizen schuilen...
onze deuren op slot doen en proberen ze te negeren.
Ze verwachten niet dat we recht op ze af rennen.
Als deze dingen ze pijn kunnen doen en zelfs kunnen ophouden...
is het veiliger om die tunnels in te gaan. En wie gaat er rennen met dat ding?
Ik.
Hallo? Is er iemand thuis?
Tabitha? Ik moet je spreken.
Kwam de man in het gele pak in die auto?
Ja.
Wat voor aanwijzingen zoeken we? -Geen idee.
We beginnen met de kofferbak.
Dat is niet zo eng.
Is dat Miranda's auto?
Kunnen we instappen? -Nee, dat is geen goed idee.
Waarom niet?
Mam?
We moeten gaan.
Heb je iets? -We moeten weg.
Victor, wat heb je gevonden? -Een zak tanden.
Een wat? -Ze waren...
Je zou ze moeten zien. Kijk.
Nee. -Hij moet voorbereid zijn.
Oké. Wacht. Waarvoor? -Je moet...
Ben je echt m'n moeder?
Victor. -Snap je het niet?
Je kwam met een jongen en een meisje.
De man in het geel kwam en iedereen stierf, behalve de jongen.
De jongen overleefde het. Hij groeide alleen en bang op.
Hij was niet voorbereid.
Nu heb je weer een jongen en meisje en de man in geel is terug.
Wat betekent dat? -Je moet voorbereid zijn.
Victor... -Je moet weten...
Victor, stop. Hou op. Ethan.
Wat is er mis met jou?
Ethan.
O, hoi. Kom binnen.
Sorry, ik wilde je niet storen. -Welnee, dat doe je niet.
Wat kan ik voor je doen? -Het is gewoon...
Ik dacht aan wat je vanochtend zei.
Dat je die tunnels in gaat om die botten op te graven.
Is dat niet gevaarlijk?
Ja, dat is het wel.
Maar het kan ons ook thuisbrengen.
Hoe dan? -Daar zijn we nog niet helemaal uit.
Maar die dingen die 's nachts komen, zouden in de tunnels wonen. -Dat klopt.
Dus als die botten belangrijk zijn, laten ze je die niet zomaar meenemen.
Nee, dat klopt. Maar het blijkt dat we misschien een nieuwe troef hebben.
Tabitha gebruikte er toch een om die pop bij de nederzetting te doden? -Ja.
Nou, vanavond kijken we wat ze doen met die dingen uit het bos.
Echt?
Waarom kunnen we geen kaart van de tunnels tekenen?
Ik denk beter in beelden.
Zo heb ik ook m'n bedrijf vormgegeven.
Als je je een beeld vormt van wat je wilt creëren...
de ruimte waarin je je wilt bewegen, helpt dat om een nauwkeuriger...
We ontwerpen niet echt een bedrijf, toch?
Dat maakt niet uit. Je past toe wat je kent.
Wat deed jij voor je hier kwam?
Wat? -Voor je naar dit stadje kwam.
Wat deed je? Wat was je werk? -Kunnen we ons hierop richten?
Kom op. Je weet wat ik deed. -Ja, dat weet ik.
Dat weet iedereen, want je houdt er nooit over op.
Zeg of ik gelijk heb. -Nee.
Brandweerman. Manager van een winkel.
Waarom zijn dat je eerste gokken? -Nou, ik bedoel...
Dat zijn veel kabels. -We zijn ergens mee bezig.
Ik hou jullie niet tegen. -Wat deed Kenny voor hij hier kwam?
Goed, ik werkte bij jeugdsport. -Was je coach?
Nee, administrateur. -Coach Kenny?
Nee, stop. Concentreer je op de kaart.
Hoe gaat het? -Kenny was coach.
Je moet een fluitje krijgen.
Geweldig. Kenny, heb je even? -Ja.
Henry, wat deed jij voor je hier kwam?
Ongeveer wat ik nu doe.
Ik kom er zo aan.
Wat doen jullie?
We bekijken de spullen in de opslagruimte.
Mag ik gaan zitten?
Ik heb nooit kunnen zeggen hoe erg ik het vond van je vader.
Hoe is het met je oog?
Ik bedoel... -Ik weet wat je bedoelt.
Kristi zei dat het goed geneest.
Ga je me vertellen wat er gebeurd is?
Nee.
Je hebt het vast gehoord van m'n moeder.
Denk je dat het waar is? -Zij denkt van wel.
En dat vind ik doodeng. -Waarom?
Elke keer als iemand denkt een doel te hebben...
of de waarheid te hebben ontdekt, er altijd iemand doodgaat.
Maar er is hier een waarheid. Dat moet wel. -Waarom?
Waarom kan deze plek geen willekeurige wreedheid zijn...
die alleen bestaat om te doen wat hij doet?
Jij wilt geloven dat dit deel uitmaakt van Gods plan.
Dat geloof ik. -Oké, geweldig.
Leg dan eens uit waarom je geen oog hebt.
We worden allemaal getest. -Dus verminkt raken hoort daarbij?
Het spijt me.
Ik ben een eikel!
Er zit een waarheid achter dit alles.
Maar weet je hoe deze plek wint?
Door zo veel leugens te vertellen dat je de waarheid niet gelooft als die je aanstaart.
Het is niet juist wat je doet.
Dat zei je al. -Mensen onzin aan het hoofd praten.
M'n zoon vertellen dat z'n moeder... Dat is niet goed.
Heb je Tabitha al gesproken?
Of ik de zogenaamde reïncarnatie van m'n overleden vrouw heb gesproken?
Nee, nog niet. Ze was er niet toen ik langskwam.
Misschien moet je wat minderen...
Wat? Wat is er? -Hoor je dat?
Hij is terug.
Henry?
Knipper twee keer als je me hoort.
Pap?
Hoi. -Vic?
Pap, blijf bij me.
Henry? Hé, Henry. Wat is er gebeurd?
Hé, ho. Wat is er gebeurd?
Ik moet gaan.
Laat mij het doen. -Wat?
Laat mij naar buiten gaan. -Je hebt al genoeg gedaan.
Zorg dat mensen bij hun deur staan om me binnen te laten.
Voor de zekerheid. -Ik heb m'n broer vermoord.
Ik wilde een jongetje vermoorden. Niets wat ik doe zal ooit genoeg zijn.
Nou, vanavond heb je vrij. Als we die tunnels in gaan, heb ik je nodig.
Voorzichtig, Boyd.
Zorg dat je bij die deur staat, oké?
Het is tijd om te spelen.
Hé. Wat doe je? -Yoga.
Wat denk je zelf? -Ga terug naar bed.
Alsjeblieft?
Ik word er gek van.
Wat doe je hier eigenlijk? Ik dacht dat je boven aan je project werkte.
We komen handen tekort. Ellis en Kenny helpen Boyd.
Juist.
Ik kan hier niet blijven liggen. -Je moet wel.
Voorlopig, tenminste. Het spijt me. -Het spijt je niet.
Je bent slecht met patiënten.
Donna, als dit met Jade en Tabitha echt is...
Wil je na alles wat je hebt overleefd sterven voor we naar huis gaan...
omdat je te koppig was om in bed te liggen?
Je was nooit zo brutaal.
Ik heb een monster gebaard, dus mensen veranderen.
Ja, dat klopt.
Blijf je vannacht hier? -Is dat goed?
Ik hoorde wat Boyd van plan is in de stad en ik...
Ik ben daar liever niet vanavond. Ik vind die wezens doodeng.
Je bent niet alleen. Welkom in Colony House. -Dankje.
Heeft hij je het plan verteld? -Ja.
Ik heb iedereen gesproken. We zijn er klaar voor. Laten we ons klaarmaken.
We geven ze tot een uur nadat het donker is geworden.
Laat ze hun plekje vinden. Laat ze denken dat het een normale avond is.
Pap.
Wat is er?
Ik zou vanavond moeten gaan. -Wat? Nee.
Kijk, dat is logischer. -Waarom?
Ik ben je rechterhand. Ik moet deze dingen doen zodat jij niet hoeft. -Nee.
Dat waardeer ik, maar dit is mijn plan, mijn risico.
Pap, wat als er iets misgaat?
We kunnen jou niet missen. Maar Kenny wel.
Dat zegt hij niet. Dat weet je. -Luister.
We gaan dit gesprek niet voeren.
Pap... -Ik ga dit gesprek niet voeren.
Pap, je kunt het niet doen.
Het is niet veilig om naar buiten te gaan in jouw toestand.
Mijn... -Oké, wat gebeurt er...
Wat als je been het weer begeeft? Wat als je niet meer kunt opstaan?
Luister goed naar me, jullie allebei.
Ik laat niemand zijn leven riskeren terwijl ik hier zit als een...
Verdomme. Hou op. Godverdomme. Hou op.
Pap, alsjeblieft?
Alsjeblieft.
Er komen er nog een paar. -Waar?
Daar. Zie je ze?
Ja, ik zie ze.
Luister, denk eraan dat als je niet terug kunt naar het bureau...
er ontsnappingsroutes zijn in de hele straat.
Bij elk huis wacht iemand aan de deur. Als je daar niet kunt komen...
hangen er talismannen op de kerk, de bus, het restaurant en de schuur.
Dus zoek de veiligste weg en vlucht.
Begrepen. -Kenny, kijk me aan.
Ik red me wel. -Goed.
Er komen er nog een of twee aan.
Volgens mij hebben we er een. -Nog te ver.
Wacht tot hij dichterbij is. -Dat is dichtbij genoeg.
Oké. De rest is nu verspreid. Dit is een goed moment. Kom op.
Hé, ik ben klaar. -Snel en hard.
Je steekt, je rent. Wacht niet af wat er gebeurt.
Klaar?
Ja. -Drie, twee, één.
Volgens mij is het gelukt. -Kom op.
Grapje.
Ga daar weg.
Pap, ze blokkeren de deuren. -Nee.
Dit gaat niet erg goed, hè?
Je hebt een probleem, Kenny.
Ik heb je vader vermoord.
Hij maakte zulke rare geluiden.
Doe jij dat ook?
Ga weg.
Roger. Doe dit alsjeblieft niet. Ik weet dat je er nog bent.
Ik weet dat je daar nog bent.
Wat is er net gebeurd?
Bewerking & Re~sync: BangBang8