Wat voorafging:
Dat ding dat ik in me droeg, ik voel het nog steeds.
Stop.
Ik ben ermee verbonden. Ik heb het onder controle.
Ik heb eindelijk een manier om terug te vechten.
Haar hartslag is 19 slagen per minuut.
Dat is onmogelijk. -Fatima zou niet meer moeten leven.
Wii je hier blijven, Henry? -Ja.
Je moet je met kracht losmaken. Je moet het anker uitschakelen.
Dus de dokter wil dat ik je uitschakel, je vermoord? Nee.
Hij is niet echt. -Hoe? Al zou ik het willen.
De droom zal je geven wat je nodig hebt.
Accepteer dat het niet echt is. -Hoe kan ik dat doen?
Weet je wie ik echt ben?
Dat meisje op de achtergrond lijkt sprekend op je.
Omdat ik het ook ben.
We staan boven de grot waar die botten in liggen.
Wil je de boom omhakken? -Ik wil hem eruit trekken.
Als je dat doet, is het alsof je een raam opent.
Talismannen of niet, die dingen komen naar binnen.
Wie er ook in die tunnel zit, wordt afgeslacht.
Zodra de botten uit de grond zijn, beschermen ze de kamer.
We halen ze eruit met de ladder die ze in de diner maken.
Haal je de Flessenboom om?
We moeten onze mensen uit de tunnels, krijgen.
Nee. Dit mag je niet doen. Dit mag niet. Ik ga je tegenhouden.
Nee. Ik probeer te helpen. -Ik weet het.
Alleen Jade en ik. Wij faalden om die kinderen te redden.
Wie zouden die mensen op de talisman zijn?
We kunnen dit maar één keer doen...
en op deze plek is het belangrijk hoe we het doen.
Ze zijn in de kamer.
Breng die truck in positie. Op het teken gaan we.
Jade?
Dat moet je echt niet doen.
Nee, Tabitha. Blijf bij me. We zijn er bijna.
Tabitha? -Ja.
Kom op.
Pap? -Geef ze even, oké?
Ze zijn al een tijdje beneden. -Geef...
Denk er niet over na. Doe ze in de tas.
Jongens. Kom. Maak de touwladder klaar.
Die kamer wordt kwetsbaar zodra die boom losraakt. Oké.
Wat is plan B als we hem er niet uit krijgen?
Er is geen plan B.
Ze moeten aan de boom trekken. -Nog niet.
Waarom niet?
Zodra de touwladder valt, moet jij met de botten omhoog.
Wat bedoel je? De botten moeten als laatste omhoog.
Die alleen beschermen de kamer. -Ik heb gelogen.
Niets beschermt de kamer zonder de boom.
Deze botten houden ze niet tegen. -Wat? Nee, jij zei...
Als Boyd dit had geweten had hij het afgeblazen.
Dat kon ik niet toestaan. -Verdomme, Jade.
Je moet dit afmaken. Je moet deze cyclus doorbreken.
Jij gaat de touwladder op met deze tassen.
Ik zal ze lang genoeg ophouden dat je kunt ontsnappen.
Jade, doe dit niet. -Luister...
Je kinderen verdienen het om naar huis te gaan.
Jade. Nee, Jade. Doe dit alsjeblieft niet. Doe dit niet.
Ik ben blij dat jij het was.
Als ik al die levens met iemand moest delen, ben ik blij dat jij het was.
Dat is het. Start de truck. Ga. -Oké. Kom op.
Het moet anders kunnen. -Nee.
Meer gas. Dat ding moet nu om. Ga.
Kom op. -Daar gaan we. Kom op.
Het is fijn dat we allemaal weer samen zijn.
Ze kunnen niet in het licht komen, Jade.
Wacht, pak die ladder. Kom op.
Ga. -Hé. Tabitha. Jade.
Tabitha. Jade. Gaat het? -Jade?
Laat die ladder zakken. -Ja.
Geef hier. We komen hier allebei weg.
Goed zo. Ga. Kom op.
Stap voor stap. Niet naar beneden kijken.
Goed zo. -Ga door. Kom op.
Het lukt je. Je bent in orde.
Hé, zit hij vast? Ja? Goed, blijf klimmen. Kom op.
Tabitha, wauw. Gaat het?
Jade... -Het is oké.
Nee. Gaat het? Tabitha. Hé. Jade.
Wat...
Wat gebeurt er? -Boyd?
Ik weet het niet.
Laat me eruit. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. -Oké, wacht. Stop.
Nee. -Wacht, je bent hier veilig.
Wat gebeurt er? -Ik weet het.
Ik zei de boom niet om te trekken. Waarom luisterden jullie niet?
Jade, daar. Kom op. -Wel verdomme.
Ga, kom op, we gaan.
Tabitha, Jade?
We kunnen hier niet blijven. -Tabitha. Ik wil dat je antwoord geeft.
Jade, Tabitha, praat met me.
Boyd, we moeten gaan. -Pak de ketting. Ik ga naar beneden.
Dat kan niet. -Pak de ketting.
Nee. -We moeten gaan. Alsjeblieft.
Boyd. -Ik raak ze niet kwijt.
Als we niet gaan, raken we iedereen kwijt.
Pap. -We moeten gaan.
Pap? -Boyd.
Pap. -Iedereen de auto's in. Nu.
Schiet op. Kom op.
Randall, help me met de ketting.
We gaan. -Kom op. Pak de tas.
Kom op, allemaal. -Het is oké.
Het is oké. Patty. Nee.
Instappen. -Boyd, kom op.
Snel. Stap in. We gaan. Kom op.
Kristi, vooruit. -Kom op.
Boyd. Nee.
Nee. Kom op. Wegwezen nu. -Kom op.
Kom op, Jade.
Oké.
Jade? -Ga door.
Ga door.
Ga, ga, ga.
Ga door.
Jade.
Mijn god. Nee. Verdomme.
Schiet op. Ze komen eraan. Schiet op, alsjeblieft.
Schiet op. -Boyd, zorg dat ze haar bek houdt.
Rustig aan, allemaal. Rustig aan.
Luister, haal diep adem, oké? Haal diep adem.
Het komt... We zijn bijna terug.
Maakt niet uit. We hebben het erger gemaakt.
Deze plek is boos en nu worden we gestraft.
Luister, alles komt goed. -Je bent een leugenaar.
Je zei dat we naar huis zouden gaan. -Patty.
Ik kan dit niet. Ik wil hier niet meer zijn.
Kijk uit. -Wat krijgen we nou?
Wat krijgen we nou?
Hé, gaat het?
Wat is er mis met jou? Nou?
Ben je verdomme... -Het is oké.
Shit. Rij door. -Oké, ik ga al.
Ga zitten. Rij door. -Oké.
Het is oké.
We zijn oké.
We moeten iets doen. -We moeten wachten.
En als ze niet terugkomen? Ze zijn daar nu, in het bos.
Wil je naar buiten gaan en vermoord worden? Voel je je dan beter?
Hoe kun je zo kalm zijn?
Dat ben ik niet, maar nu is het onze taak om sterk te blijven.
Nee. Rot op.
Fatima? Wacht. Je bent niet in staat om naar buiten te gaan.
Welke staat? Jij en Kristi hebben me hier de hele tijd puzzels laten doen.
Wat is er mis met me? Wat hou je achter? God, waarom...
Fatima? -O, nee.
Hé, wat is er?
Fatima? -Hij komt eraan.
Dat ding dat ik gebaard heb, komt naar de kliniek.
Het is oké. We zijn in orde. Hij kan niet naar binnen.
We hebben... O, shit. -Waar is de talisman?
Hij moet van de muur zijn gevallen. -Waar is de talisman?
Marielle. -Daar.
Oké, pak hem.
Marielle. -Kom op.
Schiet op. -Kom op.
Schiet op. Marielle. -Hebbes.
Kom op. Hierin.
Hang de talisman hier op. Schiet op.
Moeder.
Sodemieter op. -Nee, stop.
Interessant.
Blijf uit m'n buurt. -Ik zal je geen pijn doen.
Zeg hoe ik je kan helpen. -Het gaat wel.
Het komt wel goed. Hier. Marielle, wat moet ik doen?
Zeg me wat ik moet doen. -Ik moet Kristi zien.
Ik weet het.
Nee, wacht. Nee, wat is dat?
Dat meen je niet. -O, shit.
Shit. Oké. Kom op. -Rijden.
Iedereen naar binnen. -Nee.
Naar binnen. -Nee, nee, nee.
Ga. -Mari.
Hier.
Schat, hé. -Het spijt me.
Dat hoeft niet. Het komt goed. Oké?
Wat heb je nodig? -M'n tas. In de lobby.
Je moet bij me blijven, oké? Het is ernstig, Kristi.
Ik wil niet gaan. -Hé, concentreer je op mij, oké?
Ik hou zo veel van je. -Mari, alsjeblieft.
Geef me een afscheidskus. Alsjeblieft? Ik moet je een afscheidskus geven.
Nee. Ik hou van je.
Ik hou van je.
Elgin, begrijp je wat ik je aanbied?
Het is een kans om naar huis te gaan. Om dit achter je te laten.
Dat heb ik ook voor Clara gedaan.
Binnenkort voelt dit als een nare droom die met elke dag verder vervaagt.
Je hoeft me alleen maar te helpen.
Elgin?
Ik begrijp het. -En?
Niet naar haar kijken. Kijk naar mij.
Weet je waarom het donker is buiten?
Omdat we het einde naderen.
Het wordt een rommeltje aan het einde.
Dat wil ik je besparen.
Elgin...
Echt waar. Waar denk je dat je naartoe gaat?
Je kunt je nergens verstoppen.
Geef me je handen.
Ik zeg het niet nog eens.
Ik vraag het nog één keer.
Accepteer je m'n aanbod?
Kostbaar bloed, woord van God, U bent m'n eeuwige verlossing.
Verloren in zonde bevrijdde U me... -Jullie en jullie gebeden.
U koesterde m'n zwakke ziel.
Kijk, de zon is terug.
Ruim het lichaam op. -Hoe?
Dat is niet mijn probleem. -Wat gebeurt er nu?
Nu steek ik de lucifer aan en kijk hoe hij brandt.
Tot snel, Clara.
Gaat het, Henry?
Het werd midden op de dag donker.
Ja. Dat is nieuw.
Dit kan niet echt zijn. Hoe kan dit echt zijn?
Henry, ik denk dat je naar het bureau moet gaan voor Victor.
Check of hij in orde is. -Ja.
Ik ga hier eerst even opruimen.
Heb je hulp nodig? -Nee, het lukt wel.
Oké. Laat het me weten als je iets nodig hebt.
Donna? -Ja?
Waarom heeft Victor kogels?
Hij had een pistool in z'n broodtrommel. Boyd heeft het afgepakt.
En waar is het nu?
Op het politiebureau, denk ik.
Als je accepteert dat het een droom is...
zal de droom je alles geven wat je nodig hebt.
Henry?
Ga naar je zoon toe. -Ja.
Oké? -Ja, natuurlijk.
Waar is de rest? -Naar Colony House.
Ik kwam kijken of jullie goed waren aangekomen. Wat is er gebeurd?
Marielle verdedigde me, maar hij...
En toen?
Fatima?
Hij vertrok.
Hij glimlachte naar me en ging weg.
Gaat het?
Waar is Kristi? -Ze is in de...
Kristi?
Kristi.
Ik...
Hé, Kristi.
Ik ben hier.
Wat hebben we gedaan?
Ze zijn terug.
Nee, nee. Blijf op de veranda.
Breng haar naar binnen. Waar is Tabitha?
Ik heb ze niet gezien. Ik weet niet waar ze zijn.
Waar is mam?
Julie?
Ik weet het niet.
Ethan. Alsjeblieft.
Boyd?
Kenny?
Victor?
Henry?
Heb je iets nodig? -Nee, ik zocht Victor.
Heb je de bliksem gezien? -Ja.
Die kon je niet missen. -Ik moet gaan. Sorry, dag.
Ze komt niet terug, hè?
Ethan...
Je moeder en Jade waren nog in de...
Het gebeurt weer.
Ethan. Ga. -Ethan? Ethan?
Ethan, stop. -Nee.
Mam zei dat ze terug zou komen. -Ik weet het.
Ze zou ons naar huis brengen, en nu is ze weg.
En pap is weg. En jij binnenkort ook. -Nee.
Iedereen hier gaat dood en ik blijf hier alleen achter.
Maar dat wil ik niet.
Nee, je zult nooit alleen zijn, Ethan. -Je liegt. Dat zei zij ook.
Ik kan niet... -Luister naar me. Luister.
We gaan voor elkaar zorgen, oké? Jij en ik. We gaan voor elkaar zorgen.
Hoe?
Dat weet ik niet.
Maar daar komen we samen wel uit. Oké?
Oké. -Kom hier.
Niet de dag waarop we hadden gehoopt, hè?
Victor had gelijk. We hadden die boom niet om moeten trekken.
Wat gaan we nu doen?
Ik weet het niet. -Boyd?
We moeten terug. -Wat?
De botten zijn er nog. -Dat kan niet.
Jij zei dat die botten onze redding waren. We moeten ze gaan halen.
En dan? We weten niet hoe we ze moeten gebruiken.
De enigen die dat wisten gingen die tunnels in en kwamen er niet uit.
Deze plek kreeg precies wat hij wilde.
Kunnen ze het overleefd hebben? -Hoe, Kenny?
Er is één uitgang. Eén.
Als ze nog leefden... Verdomme.
Dan waren ze nu hier.
We mogen niet opgeven. -Vertel me dan hoe ik verder moet.
Alsjeblieft. Wie dan ook. Vertel het me.
We hebben de zon onder laten gaan.
We hebben een gat in de lucht geslagen met bliksem.
Wie weet wat dat betekent?
Wat kunnen we doen om het beter te maken?
We zijn drie mensen kwijt. Ik ga niet...
Boyd, stop. -Wat?
Luister.
Ben je...
Wat krijgen we nu?
Verdomme. Zag je dat?
Kom op.
De batterij is leeg.
Zouden ze het hebben ontvangen?
Dan moeten ze ons nog steeds vinden.
Het spijt me, ik had nooit... -Nee.
Niet opgeven, oké? We gaan hier niet dood.
Ze breken niet.
Maar we kunnen graven. We graven tot we eronder door kunnen.
Het is het proberen waard.
Wat je daar deed, waartoe je bereid was...
Ik wilde je gewoon bedanken.
Je weet wat ze zeggen: vrouwen en kinderen eerst.
Graag gedaan.
Daar gaan we.
Oké, kom op. Omlaag. Pas op waar je loopt.
Rustig aan. -Ja.
Oké. Red je het wel? -Ja, het komt wel goed.
Ik ga met haar mee naar de kerk.
Wat je maar nodig hebt, oké? -Ja.
Kom.
Waarom? -Kom.
We hebben een signaal. -Wat?
Wat? -Ja. Van de radio van Tabitha en Jade.
Dus ze leven nog? -Dat ga ik uitzoeken.
Ga je de tunnels in? Ik ga met je mee.
Ik ga alleen. Ik riskeer geen levens meer.
En als ze gewond zijn? Ga je ze allebei dragen?
Ik bedenk wel wat. -Kwam het wel van Jade en Tabitha?
Precies. Die dingen zijn slim. Wat als ze je lokken? Ik ga mee.
Wij allebei. -Oké, laten we...
Nee, Boyd, ik voel ze als ze dichtbij zijn.
Wat?
Ik wist dat dat ding naar de kliniek zou komen.
Ik voelde het voor we het zagen.
Als ik bij je ben, kan ik je misschien waarschuwen.
Hallo? Is daar iemand?
Pap? Ben je daar? -Ja.
Vandaag was eng. -Ja.
Zoiets is nog nooit gebeurd.
Waarom zit je hier alleen?
Ik denk na.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
Je was eerst anders. Je was gelukkig.
We hebben hier een bed neergezet zodat we kamergenoten konden zijn.
En toen vertelde ik je over de man in het geel.
Ik liet je die foto zien en ik...
Ik heb het verpest. -Nee.
Zoon, je hebt het niet verpest.
Het probleem is dat het nooit echt was.
Waarom heb je dat?
Ik heb gezien wat echt is, Victor. Ik moet terug.
Je smeekte me om terug te komen. Je hebt een zoon.
Victor, je was gelukkig. -Pap, iets heeft tegen je gelogen.
Ik heb mezelf voorgelogen. Al die jaren. -Pap, toe.
Het is tijd om te stoppen.
Het spijt me zo. -Victor.
Wat? -Nee.
Waarom doe je dit? Je zei dat het goed zou komen.
Je zei dat je me zou beschermen. Waarom kwam je hier om dit te doen?
Het spijt me. -Waarom?
Heb je ze?
Brave meid.
Hoe werkt dit? -Ik weet het niet.
Het is elke keer iets anders.
Oké, laten we bij elkaar blijven.
Als er iets misgaat, rennen jullie twee weg.
Begrepen? Geen vragen, geen tegenspraak. Beloof het.
Ik beloof het.
Jij?
Verdomme. Dit lukt niet met onze handen. We hebben die schoppen nodig.
We gebruiken de botten. -Wat?
Om te graven. We kunnen de botten gebruiken.
Anders gaan we hier dood.
Stop.
Goed. Kom op.
Het is moeilijk te geloven dat dit echt is.
Dat deze ooit van kinderen zijn geweest, en dat wij...
Ik weet het.
Dit was ze.
Ze weten waar ze zijn. -Wat?
De wezens. Ze weten waar Jade en Tabitha zijn.
We moeten opschieten. Kom op.
Laat zitten. We moeten hier weg. -Nee, wacht.
Verdomme. Verdomd kloteding.
Jij verdomde... -Wacht.
We gaan hier dood. Verdomd kloteding. -Jade.
Boyd? Boyd, godzijdank.
Kom op. -Ze komen dichterbij.
Help me. Kom op.
Boyd...
Ga naar de achterkant. Opzij. -Ja.
Oké. Kom op.
Kom op. -Hier, pak aan. Geef maar.
Rustig. Goed zo.
Pak aan.
Nee, rustig. Oké.
Ze zijn hier.
Jullie moeten gaan. -Wat?
Ik kan tijd winnen. -Waar heb je het over?
Onthoud wie ik was.
Wacht.
Verdomme.
Fatima, nee.
Kijk jou eens, helemaal volwassen.
Ze hebben de botten. -Maar de Flessenboom is weg.
Deze keer ga je verliezen.
Ik heb je optimisme altijd bewonderd.
We zullen zien.