BIJ INLICHTINGEN ZIJN PERSONEN VAN BELANG (POI'S)...
PERSONEN DIE IN DE GATEN WORDEN GEHOUDEN...
DOOR BUITENLANDSE REGERINGEN...
WAARDEVOL VANWEGE HUN MACHT, CONTACTEN EN GEHEIMEN.
PERSONEN VAN GEEN BELANG (PONI'S) ZIJN...
ALLE ANDEREN.
MOSKOU, USSR. 24 DECEMBER 1976
De koudste dag van het jaar. -De ergste stad ter wereld.
Ik hoorde dat je vrouw er is. Ik zou haar graag ontmoeten.
Dat komt wel.
We denken dat er een lek is.
We hebben een plan voor je exit.
Als je nu ja zegt, brengen we je gezin de grens over, naar Finland.
Je hebt één minuut.
Koude dag voor een wandeling. -Dat hield je niet tegen.
Je had een minuut. Nu niet meer.
Het probleem is dat ik voor zes eieren heb betaald.
En zoals u ziet, zijn het er maar drie, en twee ervan zijn gebarsten.
Nee. -Hoe bedoelt u, 'nee'?
Nee. -Juist.
Wat als ik u nog twee roebel geef...
geeft u me dan de eieren...
waar ik vijf minuten geleden voor betaald heb?
Nee. Mijn god. Dame, wat doet u? -Wacht, spreek jij Engels?
Nee. Jij? -Wat?
Stop je geld weg. Ja.
Iedereen hier is een oplichter als je ze de kans geeft.
Geweldig hè, hoe niemand hier Engels verstaat tot je ze beledigt?
Dan spreken ze het ineens vloeiend. Ja.
Oké, goed. Kijk haar aan en zeg me na.
In het Russisch, omdat je dat kunt. -Oké.
Val dood, trut. Geef me mijn eieren.
Dat kan ik niet zeggen.
Wil je je eieren of niet?
O, mijn god.
Val dood. Geef me m'n eieren.
Trut? Ja.
Trut. Geef me mijn eieren verdomme.
Trut. -Trut.
Oké. Misschien moet je het niet zo vaak zeggen.
Ik zie hier niet vaak Amerikanen.
Echt? Het is vlak bij de ambassade.
Ja, maar... Ik weet het niet.
Mensen verlaten het complex meestal niet.
Waarom besloot jij vandaag op pad te gaan, Bea?
Hoe weet je mijn naam? -Een gokje.
De andere ambassadevrouwen beschreven iemand...
waar jij precies op lijkt.
Hoe hebben ze me omschreven?
Gewoon zo. -Hoe dan?
Verdomme. KGB.
Mogen ze schieten? -Laten we het vragen.
Niet zo lullig. Hij is bang.
Ik wil niet dood. Ik heb twee kinderen.
Geen zorgen. We hebben dit al 100 keer gedaan.
Nee.
Hoelang ben je al in Moskou?
Ik was hier twee jaar, een paar jaar terug.
Maar deze keer, sinds gisteren.
Ik bleef even in Stockholm nadat m'n man werd overgeplaatst.
Je weet wel, Moskou.
Je kunt hun stad niet hardop beledigen.
Natuurlijk wel. Ze weten dat het een ramp is.
Hoelang ben je hier al?
Zes maanden, maar ik moet duidelijk nog veel leren.
En wat doet je man? -Communicatie-afgevaardigde...
Van de partner van de Amerikaanse ambassadeur in de USSR.
Hou op. -Kom. We weten wat onze mannen doen.
Ik zou vanavond iemand ontmoeten. Hij zou me de plannen geven...
Zwijg. -De auto kan afgeluisterd worden.
Schrijf de ontmoetingsplek op. Hier.
Snowshoe? We zijn bijna bij het vliegveld.
Snowshoe?
Sergei. -Verdomme. We zijn de lul.
We zijn de vrouwen. Het boeit niemand wat we zeggen.
Het is vast niet nodig dat je Russisch hebt geleerd.
Nee, ik heb Russische literatuur gestudeerd.
O, is dat zo?
Ja, dat was echte 'Oorlog en Vrede'-onzin bij de eierkraam.
Nou... -Indrukwekkend.
Bedankt? -Oké.
Ik zie je wel weer een keer.
Ga je naar het kerstfeest van de ambassade?
Ik ga proberen daar onderuit te komen.
We horen allemaal te gaan, dus... -Dat geloof ik graag.
Oké.
Dit is een ramp. Ik kon nauwelijks goede ingrediënten vinden.
Dit is bietensuiker. Wist je dat bieten suiker maken? Ik niet.
En ik snap niet dat we de melk hier moeten koken.
Ik vraag me af waarom dat moet.
Proef eens en zeg dat je niet heel sterk mayonaise proeft.
Het is lekker. -Je hoeft niet te liegen.
Lief dat je het probeert.
Het zal een van de betere taarten zijn.
Ik wil niet dat de andere vrouwen me bekritiseren.
Wie doet dat? -Iedereen.
Ik ontmoette een nieuwe vrouw en ze had al over me gehoord.
Ik vraag me af wat ze... -Als ze roddelen, zijn ze jaloers.
Omdat m'n man bij de CIA zit? -Dat weten ze niet zeker.
Ze zijn jaloers op jou. -O, ja. Natuurlijk.
Kom op, Beebee. Je bent hoogopgeleid, ambitieus.
De meeste vrouwen in de ambassade hebben niets anders dan roddels.
Ik ben misschien opgeleid, maar ik doe er niets mee.
Jij bent degene die de wereld redt. Ik ben hier gewoon.
Een secretaresse bij de ambassade. -De slimste.
Je hebt de andere vrouwen ontmoet. Dat is nauwelijks een compliment.
Kom op, nog een paar jaar.
Dan bewaak ik thuis het fort terwijl jij geweldige dingen doet.
Dat hoef je niet te zeggen. -Ik zeg het niet zomaar.
Dat was onze afspraak, toch? -Ja.
En mijn taarten voor jou en de kinderen zullen ongelofelijk zijn.
Echt? De kinderen?
Chris, lieverd, je bloedt. -O, dat is...
Dat is niet mijn bloed.
Trek je shirt uit. Ik was het wel.
En trek dan je broek uit.
Zit er ook bloed op mijn broek? -Nee.
Ik wist het. De waarheid komt boven.
Jij kunt niet liegen. -Ja, hij is vreselijk.
Ja, net een broodje salami. Walgelijk.
Wacht.
Luisteren ze mee?
De Russen.
Ik hoop het.
Waarom wil je me daar? Wat boeit het?
Zelfs als we geen gezin kunnen stichten, heb ik nog steeds...
Ik heb nog steeds een vrouw nodig. -Wauw.
Dus je gaat gewoon weg?
Ik moet iets regelen. -Ik dacht dat je naar 't feest moest.
Moet ik ook. Oké? Ik moet alleen eerst iets regelen.
Daarom vraag ik je namens ons op tijd daar te zijn.
Kun je dat voor me doen, schat?
Ja, schat. Ja. -Dank je. Lach naar de ambassadeur.
Ga op de foto met de Kerstman. Ik zie je later.
Ik snap het. Ik moet alleen naar dat stomme ambassadefeest...
terwijl jij op je missie gaat met de CIA.
Twila.
ZEG HIER NOOIT MEER CIA, DAT WEET JE. ZE LUISTEREN MEE.
KRIJG DE KLERE, TOM.
Zo stom.
Geweldig.
Veel plezier.
Tot ziens.
Schatje.
Schat, maak er maar een dubbele van. Het is hier ijskoud.
Hoi. -Hoi.
Ken je Beatrice al? Ze werkt voor mij. Mijn beste secretaresse ooit.
Dat zegt u vast tegen alle secretaresses, Mr Salek.
Alan. Altijd Alan. -Alan.
Iedereen? Ik heb geweldig nieuws.
Het zal even duren voor het is opgewarmd...
maar de verwarming is weer aan.
Halleluja. -Ja.
Bedankt. Bedankt.
Ik had het niet zonder jullie gekund, het kleine volk, toch?
Waarom is het hier zo koud?
Hallo? Ik ben blijkbaar de enige die ergens iets aan gaat doen.
Oké.
Hallo. -Hallo.
Het gas was afgesloten, maar het wordt opgelost.
Wauw, kijk eens aan. Je weet precies wat er wordt afgehandeld.
Verdomme. Cheryl is er. Ik wist niet dat ze in Moskou was.
We zaten twee maanden samen in Vietnam.
Het was mijn eigen persoonlijke Vietnam.
Ja.
Dus hoe het eindigde... -Nee. Het zat zo.
Toen Ray me ten huwelijk vroeg, zei ik ronduit nee.
Een paar weken later vroeg hij me weer ten huwelijk en ik zei...
Nee. -Precies.
De derde keer zei ik ja. Ik zei ja.
Bea, hoe heb je Chris ontmoet?
Hoe hebben we elkaar ontmoet? Ik zat op Wellesley.
We gingen altijd naar Cambridge voor feestjes met Harvard en MIT.
M'n vriendin Amy verzamelde moed om met een jongen te praten.
Ik ging mee, en stond in een hoek 'Twelfth Night' te lezen...
want ik had de volgende dag een examen en moest studeren.
Er kwam een knappe man naar me toe...
en hij begon over Shakespeare te praten.
En het was geen versierpoging of zo. Hij wilde gewoon praten.
Sindsdien zijn we niet meer gestopt met praten.
Bea, dat is geweldig.
Ik ben zo blij dat de secretaresse van mijn man...
zo'n goed huwelijk heeft met haar man.
Na wat er met dat meisje is gebeurd in Antwerpen...
Hoeveel mensen vermoord je? Hoeveel mensen heb je vermoord?
Gewoon, weet je... -Mrs Hasbeck.
Ik moet u spreken. Het is belangrijk.
Mrs Grant, ik moet u en Mrs Hasbeck onder vier ogen spreken.
Loopt u even mee?
We kunnen hier privé praten.
Sorry, meneer. Ik ben net...
Mr Szymanski? -Sorry, meneer. Ik moet...
Mr Szymanski. -Ja, meneer.
Mrs Grant. Mrs Hasbeck.
Eerder op de avond stortte een klein vliegtuig neer in een veld...
30 kilometer ten zuiden van Moskou.
Ik moet u helaas meedelen dat uw beide echtgenoten aan boord waren.
Wat? Ik begrijp het niet.
Er waren geen overlevenden.
Maar dat...
Dat is niet...
Nee, Chris zou het gezegd hebben als hij ging vliegen...
Nee, dat zou hij niet doen. -Maar hij is zo'n goede piloot.
Bea? -Ik denk dat je het mis hebt.
Hij vloog missies. -Bea?
Wat moeten we de mensen vertellen?
Dat twee ambassademedewerkers voor diplomatieke zaken...
in een klein Sovjetvliegtuig vlogen...
en dat het na een motorstoring neerstortte...
De dekmantel?
Wat is er gebeurd?
Jullie gaan nu terug naar jullie woonvertrekken.
Pak alleen het hoognodige in.
Het personeel zal de rest van jullie spullen later nasturen.
Jullie gaan naar huis, naar jullie families.
We leven mee met jullie verlies.
Dat verlies delen we allemaal met jullie.
Onzin.
Nee.
Nee. Ik... -Kom op.
Ik weet het. -Wat?
PROVIDENCE, RHODE ISLAND, VS
Mijn Mishka.
Kom binnen. Je ouders slapen nog. -Dat geeft niet.
We verwachtten je vanmiddag pas. Moet ik ze wakker maken?
Nee, hoor. Maak je geen zorgen.
Je kamer is klaar. -Bedankt.
Hier. Neem mee.
Ik heb geen honger.
Eet de augurken dan niet. -Oké.
KOKOMO, INDIANA VS.
God.
Ja?
Wat wil je?
Daar hebben we de jetsetter.
Ja. Is mijn moeder hier?
Wat?
Ze is al maanden weg.
Heeft ze dat niet gezegd?
Ze is het vast vergeten. -Wil je blijven slapen?
Ik heb een bank.
Ik weet niet wat ik nu met m'n leven moet.
Ik kan een schriftelijke cursus doen en m'n master halen.
Misschien zoekt m'n oude basisschool leraren.
Ik was geweldig met kinderen. Wat?
Wat?
Kalmeer. Je hoeft nu geen plan te maken.
Toch wel. Want we zouden het om de beurt doen.
Eerst was Chris' carrière aan de beurt en dan zou het mijn beurt zijn.
Wat? -Niets.
Mannen doen dat nu. Echtgenoten zijn nu anders dan vroeger.
Wat wil je doen?
Ik wil weten wat er met Chris is gebeurd.
Soms moet je leven met onwetendheid.
Ik zal nooit weten wat er met je opa is gebeurd.
Met Hitler en Stalin...
Overweeg je ooit terug te gaan om dat uit te zoeken?
Vroeger wel.
Maar nu ben ik een oud besje. -Nee, dat ben je niet.
Je bent jong. Je hebt nog tijd om de antwoorden te vinden, als je wilt.
Zegt dit je iets? Een gevleugeld paard over de hele wereld.
Zegt me niks.
Het is vast straattaal uit Moskou of zo. Ik weet het niet.
Wat is dit voor kaartje? -Zat in Chris' zak.
Het is gewoon nog een vraag waar ik geen antwoord op heb.
Wat is daar in godsnaam gebeurd? -Dat weten we niet.
De agenten houden zich stil en er wordt nergens over gepraat.
Hebben de Sovjets ze gedood?
We weten niet wie verantwoordelijk is.
Wie leidt het station in Moskou?
Ik, meneer.
Dan bent u verantwoordelijk, Mr Walter.
De wereld waarin we leven en werken is er een van geheimen.
Als gevolg daarvan...
weten weinigen van het ultieme offer dat deze mannen hebben gebracht.
Maar wij weten dat wel. We weten dat ze als helden leefden en stierven.
Namens mijzelf en directeur George Bush...
en in overeenstemming met de tradities van de CIA...
zijn er twee sterren toegevoegd ter nagedachtenis...
in marmer gegraveerd in de gedenkmuur.
Hun namen zullen niet op de muur voortleven...
maar ze zullen voortleven in ons geheugen en in ons hart.
Dank u.
Mrs Hasbeck.
Mrs Grant.
Is dat alles?
Wat had je verwacht?
Wacht. Is dat alles?
Meer heb je niet te zeggen? Ik dacht dat je ons iets ging vertellen.
Wat dan, Mrs Grant? -Wat er met onze mannen is gebeurd.
Gecondoleerd met uw verlies.
Nee.
Ik groeide vlak bij de basis op. Ik ging uit met militairen...
tot een van hen me daar weghaalde, en Tom was...
Hij was knap. Hij was zelfverzekerd.
En als een ouderwetse heer, of zoiets. Als iets uit een film.
Hij maakte me het hof.
Toen werd ik zwanger, dus trouwden we.
Ik wist niet dat jullie kinderen hadden.
Hebben we niet. Het is een...
Ik raakte het kwijt.
Het spijt me zo.
Het is oké. Het is... Ja.
Ik was Indiana nog nooit uit geweest tot ik Tom ontmoette...
en nu ben ik overal geweest, dus...
Waar ga je nu heen?
Nergens. Ik kan nergens heen. Er is geen plek waar ik...
Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maar ik zou teruggaan naar Rusland.
Ik zou een woning voor mezelf hebben...
betaald door de regering. Geen regels.
Heb je opgelet? Er zijn zo veel regels.
Weet je, het is zo raar dat je dat zegt. Ik overwoog terug te gaan.
Zelfs nog voor de herdenking dacht ik:
Ik kan enkel ontdekken wat er met Chris is gebeurd, als ik terugga.
Mag ik je iets laten zien? -O, god.
Vraag jij of je een vraag mag stellen?
Vlak na de dood van Chris...
Dit zat in zijn jaszak.
'M'n Mooie Vrouw.' -Maar maak open.
Ja, hoor. Dat kan ik niet lezen.
Nou, ik wel. En het is niet Chris' handschrift.
Interessant.
Wat staat er?
'Gevleugeld paard over de hele wereld.'
Wat betekent dat?
Daar kunnen we niet achter komen, tenzij we teruggaan.
Ik kom er alleen achter wat er met Chris is gebeurd...
als ik terugga naar Moskou.
Want als we niet teruggaan, laten we hen ons niets vertellen.
En zeggen we dat we het prima vinden dat we voor altijd niets weten.
Nee.
Meneer... -Dane.
Mr Walter? -Dane.
Wat doen jullie hier? Jullie horen hier niet te zijn.
We willen u spreken.
Ja. Kunnen we u even spreken, meneer? -Hou je mond.
Volg mij.
En ik heb ervaring met vertalen.
Ik kan enorm helpen met de Russische taal.
En ik heb veel ervaring met buitenlandse diensten.
Ik ben in veel landen geweest, ik ken mensen over de hele wereld.
We hebben een volledige staf in Moskou.
Er is geen reden om meer Amerikanen daarheen te halen...
tenzij ze cruciaal zijn voor ons inlichtingenwerk.
Laat ons dat dan doen.
Wat? -Ja.
Ja. Laat ons dat dan doen.
Ik wil indruk maken, meneer. En ik weet dat ik dat kan.
Ik moet iets belangrijks doen met m'n leven.
Ja. -Ik heb politicologie gestudeerd.
Ik heb geweldige referenties. -Ja, ja. En moet je horen.
Kijk ons nou.
Niemand verdenkt ons ergens van. We zijn vrouwen.
Mensen kijken alleen als ze met ons willen neuken of trouwen.
Dus niemand zou ooit verwachten dat wij spionnen zijn.
En dat weet je. -Mrs Hasbeck, ik heb u gehoord.
Nee.
Wat wil je doen?
Een van hen spreekt vloeiend Russisch en kan doorgaan voor Russisch.
En de ander is onbevreesd, als een stier.
Ik weet niet of ze alleen veel kunnen...
maar samen kunnen ze een goede agent zijn.
Waar heb je het over?
Dit zijn meiden.
We stuurden onze beste agenten en dat liep helemaal mis.
Deze twee dames? Die worden meteen vermoord.
Maar het zijn vrouwen. Dat kunnen we gebruiken.
We hebben nog nooit met succes een Sovjet-agent in Moskou gehad.
Ik probeer dat al m'n hele carrière. De KGB zit ons constant op de hielen.
Als je een man bent en de ambassade uitloopt...
word je al geschaduwd.
Maar wat de Russen nooit zouden doen...
is een vrouw aanstellen als agent.
Dat verwachten ze dus nooit van ons.
Dit kan onze kans zijn om ze een stap voor te zijn...
op hun terrein.
Nee.
Nee, ik ben bang dat het niet meer mijn schip is.
Ik vertrek met inauguratiedag.
Je moet wachten tot er een nieuwe DCI is.
We hebben er nu een Sovjet-agent...
die werkt met nieuwe Sovjet-technologie.
Hij is bang, maar wil helpen.
Elke agent wordt bij de eerste ontmoeting ontmaskerd.
Als ik zo vrij mag zijn...
kan dit een kans voor u zijn om iets echts voor dit bureau te doen.
Dit kan uw nalatenschap zijn.
Als we dit doen...
zou deze missie helemaal in het zwart moeten zijn.
Ik kan een week rekken, misschien twee...
maar dan moet ik de president inlichten.
Begrepen. Ik gebruik ze om documenten te krijgen...
maar ze krijgen er geen toegang toe.
Ze maken geen deel uit van deze operatie.
Begrepen, meneer.
Walter. -Meneer?
Als dit uit de hand loopt, en daar ben ik sterk van overtuigd...
mag het nooit naar mij te herleiden zijn...
dat ik twee dames daarheen stuurde om te sterven.
Ja, meneer.
MOSKOU, USSR JANUARI 1977
Hallo, Mrs Grant. Sorry dat ik u zo laat nog stoor...
maar we moeten controleren op afluisterapparatuur. De slaapkamer...
keuken, badkamer. -Wat gebeurt er?
Pardon? -Wat?
O, schoenen uit? Schoenen uit, heren.
Nee, dat is niet...
Wat... O, wacht.
Ik heb hier geen foto's van Chris. Mag ik die hebben?
Alsjeblieft. Ray, ik moet z'n gezicht kunnen zien.
Oké, prima.
Maar als iemand ontdekt dat ik je die gegeven heb...
zitten we allebei in de problemen. -Oké, bedankt.
Gecondoleerd met je verlies. Stevenson?
KRIJG DE KLERE, TOM
Dit is de bubbel.
De enige kamer in de ambassade waar we niet worden gehoord of gezien.
Als je ergens anders in het complex bent, kan iemand je horen.
Begrijpen jullie dat? -Ja, meneer.
Mrs Grant, u wordt weer in uw oude functie hersteld...
als secretaresse van de cultureel attaché van de VS.
Ondertussen, Mrs Hasbeck...
Ik kon geen arbeidsverleden vinden...
met betrekking tot uw vorige ambassadewerkzaamheden.
Ja. Dat klopt.
Ze gaven me de keus om secretaresse te worden of niet.
Vanaf vandaag werkt u als secretaresse...
voor de assistent van de ambassadeur.
Verdenk je hem ergens van?
Wat doet hij? Met de Sovjets samenwerken?
Moet ik hem afluisteren en verslag uitbrengen...
of stiekem foto's maken van z'n dossiers?
Geen van die dingen.
We willen dat je de taken van een secretaresse verricht.
Wat bedoel je?
Typen, plannen... -Steno.
Ken je steno? -Nee.
Je moet steno leren.
Waarom moet ik steno leren om spion te zijn?
Het spijt me. Ik...
Ik was al secretaresse. -Ja.
En ik ben niet teruggekomen om weer secretaresse te zijn.
Ik dacht dat je een opdracht had.
Ja. We gaan ons leven niet riskeren...
om een kopieermachine te leren gebruiken.
Weet je niet hoe die werkt?
Deze banen zijn jullie dekmantel.
Oké. -Goed.
Jullie horen nog van ons over jullie geheime opdracht vanavond.
Tot die tijd moet u leren typen, Mrs Hasbeck.
Beatrice, kom eens hier. -Meneer?
Ik heb een cadeautje voor je. Een dictaat.
Als de assistent een afspraak heeft noteer je die op z'n kalenders.
Waar heb je het genoteerd? -Overal.
Dat zeg je, maar dat deed je niet.
Laten we het proberen, maar nu op de juiste manier. Oké.
Ik wilde even zeggen hoe erg ik het vind van Chris.
Heel erg bedankt.
Als je iets nodig hebt, laat het dan weten.
Dat zou ik u moeten vragen.
Het is grappig.
Toen ze zeiden dat je terugkwam als secretaresse nam ik aan...
dat je enige ervaring had als secretaresse.
Ik snap dat je dat grappig vindt.
Maar dat is omdat je m'n achtergrond niet kent.
Ik heb vier jaar ervaring als secretaresse...
bij de Tredway Hotel Group die helaas niet meer bestaat.
Het was wereldberoemd. Jij zou het niet kennen.
Bij Tredway werkten we iets anders.
Iets geavanceerder, maar jouw manier is vast ook goed.
Twila. Wacht. -Ik hang dit even op.
Ja. Cheryl. Klauwen intrekken. Ze is nieuw. Oké?
Geen zorgen, schat. Ik vind een echte leercurve prima.
De ambassade heeft echt alles gedaan om je hier te krijgen.
Omdat ik zei dat de uitzendkracht niet goed was. Het is...
Het is bijna vreemd dat ze dat deden. -Weet u wat, meneer?
Ik denk dat ze uw werk hier echt waarderen.
Snapt u?
Ik denk dat je gelijk hebt.
Ja. -Ja.
Ik wil dat jullie achter ons kijken. Maar langzaam, doe het nonchalant.
Zie je de auto? -Ja.
Dat is de KGB.
Verdomme. Dus ze weten het al van ons? Hebben ze ons door?
Nee, de KGB volgt me altijd.
Voor hen ben ik een POI, een persoon van belang.
Maar jullie zijn PONI's.
Pony's? -Personen van geen belang.
Precies.
Ze houden jullie nog niet in de gaten.
Waarom zouden we bij jullie zijn?
We gaan uit eten, genieten van het uitzicht...
en gaan met jullie naar bed.
Zoals de KGB misschien weet, ben ik gelukkig getrouwd.
Zie je die vieze driehoek op hun voorruit?
Dat is een probleem bij de KGB-carwash.
Dat hebben ze nooit opgelost omdat het Rusland is.
Maar alle KGB-auto's hebben zo'n driehoek. Goed.
We proberen al een jaar een Sovjet-agent over te halen.
Jullie hoeven z'n naam niet te weten. Voor jullie is hij CK Solar.
Wat weet hij? -Dat hoef je niet te weten.
CK Solar is hooggeplaatst...
en werkt met belangrijke Russische info. Die moeten wij krijgen.
Mrs Grant, u zult met CK Solar communiceren...
vanwege uw kennis van de Russische taal.
Maar u mag geen gesprek voeren.
Geef of krijg wat u nodig hebt, en loop weg.
Ja, meneer.
Mrs Hasbeck? -Ja.
U staat op de uitkijk. -Juist.
Het is niet de vraag, Mrs Hasbeck, of de KGB in de buurt is.
Dat zal hij altijd zijn.
U moet uitzoeken of ze weten wat er aan de hand is.
Vertrouw op uw gevoel.
Begrijpen jullie dat? -Ja, meneer.
Mrs Grant, als je CK Solar ontmoet, zeg je:
'Het gaat misschien sneeuwen.'
En hij zal zeggen: 'Geen zorgen, de lente komt eraan.'
'...komt eraan.' Oké.
In het Russisch, natuurlijk. -Natuurlijk.
Andere details en instructies zitten in deze map.
Lees ze en vernietig ze dan.
Dit ga je hem geven.
Waarom? -Dat hoef je niet te weten.
Wauw. Wanneer gaan we? Wanneer doen we het?
Niet vanavond. Maar binnenkort.
Let op lippenstift op je deur. Dan is het tijd.
Je ontmoet hem in een Sovjet-kroeg.
Het is er zo druk dat niemand je opmerkt.
Mrs Hasbeck, wij stappen nu uit de auto.
Mag ik weten waarom?
Wat betreft de KGB bent u vanavond m'n tafelgenoot.
Een lauwe aardappel had ik ook kunnen vinden op de ambassade.
Ja. Je afkeer van de aardappel is duidelijk.
Mr Walter.
Dane, toch?
Dane Walter.
Wat een toeval dat ik u zo tegenkom. -Ja, heel toevallig.
Ik hoop dat ik niet stoor.
Ik geloof niet dat ik u ken.
Andrei Vasiliev.
En waar, als ik vragen mag, gaan jullie zo laat nog heen?
We komen net van een etentje. Dat is hier toch niet illegaal?
U hebt ver gereisd om te eten. -Het restaurant werd aanbevolen.
En lekker, hoop ik? -Ja, inderdaad. Goedenavond.
Het spijt me van je mannen.
Het spijt me, Andrei. Over welke mannen heb je het?
Je verloor twee mannen.
Tragisch ongeluk.
Geloof niet alles wat je hoort.
Wat een goed advies. Ook voor jou.
Leuk u te ontmoeten, mevrouw.
Jullie hebben elkaar nooit ontmoet.
Engerd.
Was hij van de KGB? -Ja.
Waarom geef je hem mijn foto niet meteen?
Ik weet wat ik doe.
Hoe moet ik iets gedaan krijgen als ze denken dat ik je rechterhand ben?
Mrs Hasbeck, alles wat we vanavond deden, was met een reden.
Je zou niet stil zijn. Je zou opgemerkt worden.
Als ik je probeerde te verbergen, zouden ze het toch weten...
en zou je iemand lijken die ik wil verbergen.
En als hij vermoedt...
dat ik meer ben dan een secretaresse op de ambassade...
zouden we dat dan weten? -Ja, want Vasiliev zou je vermoorden.
O, en voor de duidelijkheid, je bent niet mijn rechterhand.
Hé. Hoi, spreek je Engels?
Hè? Ik weet dat je Engels spreekt.
Kom op. Ik weet het nog van de vorige keer.
Ik heb westerse kleding en elektronica.
Ik wil graag verkopen of handelen, of verkopen.
Ga weg, kapitalist. Ik koop geen smokkelwaar.
Wat voor elektronica?
Hij is van m'n man. Ja, of was...
Ze zijn niet meer van hem, want hij is er niet meer.
Maar goed. Dit is mooi, een mooie speaker, ja.
Hij is kapot, maar je kunt hem maken en voor veel geld verkopen.
Ik heb hier wat kabels... Wauw.
Dit zijn geen stereospeakers. -Hè?
Iemand heeft de bedrading verwijderd. Dit is een antenne.
Je weet dat de KGB alles afluistert, toch?
Dit is geen afluisterapparaat. Het is veshchaniye.
Pardon? -Om uit te zenden.
En dit is loop voor band.
Speelt je man dit?
Nee. Hij speelde geen instrument.
Dat zei hij tenminste.
Misschien kende je hem toch niet zo goed als je dacht.
Herken je de melodie?
Het is napevy. -Wat?
In Rusland doen we zo...
Morsecode? -Ja, morse.
Ja. Wauw, oké. Wat zegt het? -Dit gaat meer tijd kosten.
Tijd is niet gratis.
Hoeveel?
O, hé. -Hoi.
Wauw. Oké. Wat heb je gedaan? In bed liggen? Het is bijna zes uur.
Nee, ik weet het niet.
Ik was op de markt.
In zulke landen houden ze van Amerikaans spul.
Ik kan de volgende keer kleren van Chris meenemen. Voor wat geld?
Wil je ze houden of... -Ik ben er niet klaar voor.
Oké. Nou, ik ga maar. -Oké.
Weet je of er ergens een piano is in het ambassade-complex?
Geen idee. Ik weet niet...
Hoezo?
Nieuwsgierig. -Oké.
Verdomme. Dat is lippenstift, hè? Ja. Hoelang zit dat er al?
Geen idee. -Oké.
We moeten gaan. We moeten het boek halen.
Ik heb de transmissies gecheckt. Ze hebben geen nieuwe mensen.
Geen officieren, niet bij de Britse ambassade of de Amerikaanse.
Maar ik hoorde m'n baas mompelen...
dat Walter iets anders probeert. Ik weet niet wat dat betekent.
Wat denk je dat het betekent? -Van alles.
Er zijn twee agenten dood. Misschien hergroeperen ze zich.
Ze nemen pauze. -Dane Walter neemt geen pauze.
Je kent de Amerikanen. Werken, werken, werken.
Luister, Andrei.
Ik ga naar huis. Naar Londen. Met de volgende vlucht.
Ze vonden m'n spullen in m'n bureau.
Ja. Het spijt me dat te horen.
Mijn schuld.
Je moet ook geen heroïne spuiten op je werk.
Dat heb ik niet gedaan.
Ik weet het, sorry. Maar ik heb het nodig, als je...
Hier.
Dank je.
Waarvoor? Je hebt me niets verteld.
Alles wat ik weet. -Ja, dat geloof ik graag.
En misschien vertel je nu iemand anders alles wat je weet.
Over mij? Over waar we het over hadden?
Wat we gedaan hebben?
Dat zou ik nooit doen.
Dat zou je nooit doen.
En toch ben je hier en vertel je me alles wat je weet.
Ik heb je niet meer nodig.
Oké.
Nee. Toe. -Ik heb je niet meer nodig.
Mensen zullen vragen stellen. Ik ben Brits.
Niemand zal vragen stellen. Er lag heroïne in je bureau.
Het was een kwestie van tijd. -Alsjeblieft. Nee.
Derde gebouw van het noorden, laatste stoel achterin.
Juist. Waar is het noorden?
Dat is Ursa Minor, dus Polaris, de Poolster, is...
Ik had moeten gaan studeren.
Dat is de pub.
Oké. -Goed.
Ik denk...
Ik ga naar binnen. -Ja.
Oké. Ik blijf hier bij dit smerige raam.
Als er ook maar iets niet klopt, bons ik erop en moet jij gaan.
Ja.
Goed. -Oké.
O, doe je trouwring af.
Ja. Mannen zijn behulpzamer als ze denken dat je single bent.
Hé.
Je kunt het.
Ja.
Het gaat misschien sneeuwen.
Wat?
Waar heb je het over? -Ja, het is winter.
Maar binnenkort verandert de winter toch in de lente?
Kolya, wie is dat? -Zij? Ze is niemand.
Ze zou je dochter kunnen zijn. -Ze wilde over het weer praten.
Waar sleep je me heen?
Ik heb nog niet besteld. -Dit is wat we hebben.
Sorry, ik wacht op iemand.
Meneer, als u het niet erg vindt... -Gaat het binnenkort sneeuwen?
Dat hoor ik te zeggen. -Zeg het dan.
Het spijt me. Ik ben een beetje nerveus.
Ja, ik ook.
Ik verwachtte geen vrouw.
Nou, ik verwachtte niet...
Maar goed. Hier.
Je moet deze pagina verscheuren en nat maken.
Dat onthult je instructies.
Vernietig ze dan.
Heb je dit boek gelezen? -Ja.
Het is m'n favoriet.
'Alle variatie, alle charme, alle schoonheid van het leven...
bestaat uit licht en schaduw.'
Nee.
Ga weg. Ga weg.
Een gevleugeld paard over de hele wereld.
Jij moet eerst gaan staan.
Het spijt me.
Goedenavond. -Avond.
Avond. -Sorry, maar dit is mijn tafel.
Je hoeft niet weg te gaan. Ga zitten. Boris.
Laten we kennismaken. Andrei Vasiliev.
Nadiya Melnikova. Lerares.
Je lijkt wel een Amerikaan.
Ik vraag wie je bent...
en jij vertelt me wat je doet.
Vertaling: Leontien Gommans