Wat voorafging: -Goedemorgen. Ik ben Eevi, uw oppas.
Ik zei dat ik je vriendje was.
Ik heb een L-pil nodig.
Ik geef je geen pil voor zelfmoord.
Hoe gevaarlijk is Andrei?
Het is een gevoelige operatie...
om een KGB-agent te infiltreren. Natuurlijk is hij gevaarlijk.
Alan had seks met Lily. -Sheps vrouw?
Neem contact op met Caterpillar en achterhaal de locatie.
Ja, dat is onze deal.
Je man was een mol. -Nee, jij gaat het me vertellen.
Wanneer gingen jullie vertellen dat Vera dood is?
Caterpillar heeft Vera nog nooit ontmoet.
Caterpillar zal deze vrouw van dichtbij zien.
Tenzij iemand van jullie nog een oudere Russische vrouw kent...
die je je leven toevertrouwt... -Dane, die ken ik.
Hoeveel kinderen heb je? -Helaas, geen.
Ik heb geen familie die voor me zorgt.
Daarom ben ik dit werk gaan doen.
Dat, en vanwege m'n liefde voor deze grote republiek.
Goed. Ik denk dat ze oké is. -Oké? Alleen oké?
Nee. Heel goed.
En ze gaan je deze vragen ook nooit echt stellen.
Je gaat alleen op een bankje zitten...
en een man zal je een pakketje geven dat je naar ons brengt.
Meer niet. -Tenzij je natuurlijk...
Nee, dat is echt alles.
Geen zorgen. Ik ben niet bang voor gevaar.
Oké. -Weet je wat gevaarlijk is?
Je moeders trouwring verpachten aan iemand van de Waffen-Sturm-Brigade...
voor drie stukken brood.
Waarom wist ik dat niet?
Wanneer had ik dat moeten vertellen? Toen ik je afzette bij paardrijkamp?
Het was geen chic kamp.
We maakten de stallen schoon en deden klusjes in de schuur.
Ik zou haar naar de afspraak moeten brengen. Ze kent mij.
Nee. Je moet vanavond bij Vasiliev zijn, bij het pokeren.
Ja. En dit is mijn verantwoordelijkheid...
aangezien Vera stierf tijdens mijn dienst.
Dat was niet mijn schuld. Ze viel, ik kon er niets aan doen.
Ik probeer te zeggen dat ik dit aankan.
Echt, je kunt me vertrouwen.
Jongeman, ik heb een verzoek. Ik heb een dutje nodig.
En ik kan wel een douche gebruiken.
Koffiesnoepje? -Ja. Bedankt, Baba.
Bedankt. -Bedankt.
Dit is een kleine camera. Je knijpt hierin om de sluiter te activeren.
Bij het pokerspel vanavond maak je foto's van iedereen aan tafel.
Zorg dat hun gezichten duidelijk zichtbaar zijn.
We zijn nog nooit zo dicht bij het hoogste niveau geweest.
Ik wil weten wie daar is, wie met wie praat...
wie bevelen geeft en wie ze volgt. -Ja, oké.
Ontdek Andreis positie binnen de hiërarchie.
Twila regelt het vanavond wel met je oma.
Je zei het zelf al. Wat we willen, is heel simpel.
Twila spreekt geen Russisch, en ze heeft nooit alleen veldwerk gedaan.
Ze heeft geen goede voorgeschiedenis. Als er iets misgaat...
weet ik niet of ze daarmee kan omgaan.
Als er iets misgaat...
is de beste persoon iemand die niet emotioneel betrokken is.
Ik weet het. -Iemand die onbevreesd kan zijn.
Dat is zij, niet jij.
Als je wilt slapen, is die kant schoon. Ik slaap alleen hier.
Dit was Chris' kant?
Misschien wil je ooit de hele ruimte opvullen.
Nou... Niet nodig. Het is een groot bed.
Misschien niet nodig, maar ooit zul je het willen.
Misschien.
Ik moet weer aan het werk. Ik ben vanavond terug...
dan kunnen we ons samen klaarmaken. En luister, ik...
Het is nog niet te laat, als je je wilt bedenken.
Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Dat ik doodga? Nou en?
En wat is het beste dat er kan gebeuren?
Ik help je van dit slechte jaar een goed jaar te maken.
Of misschien een gemiddeld jaar? -Dat weet ik nog.
Die papiertjes onder een kussen toen we klein waren op oudejaarsavond?
Goed jaar, gemiddeld jaar, slecht jaar.
Een Russische traditie.
Waarom zijn we daarmee gestopt? -Dat moest van je vader.
Hij koos altijd een slecht jaar. -Hij haatte het.
Hoe kan een jaar zonder nazi's slecht zijn?
Hoe kan een jaar in Amerika slecht zijn?
Als iemand zich zorgen moet maken, ben ik het, omdat jij hier bent.
Ik red me wel.
Dat weet je niet.
Gek dat je nooit een typecursus hebt gevolgd.
Dit herinnert me aan mijn zoon die piano speelt.
Heb je een zoon? -Ik moet met je praten over vanavond.
Je boft dat je met me mee mag naar het ballet.
Lily en ik zouden met m'n Britse tegenhanger gaan...
maar ze heeft weer iets opgelopen en ik werk niet alleen.
Ik kan vanavond niet. Ik hou niet zo van ballet.
Luister, schat.
Dit hoort bij je werk. Probeer dankbaar te zijn.
Je wordt betaald voor een avond in het Bolshoi met diplomaten.
Daar had je vast nooit van gedroomd als meisje dat opgroeide in...
waar dan ook. -Indiana.
Half acht. Kom naar de garage.
Meneer?
Je kunt Lily vanavond niet alleen laten.
Waarom niet?
Nou...
omdat ze een affaire heeft.
Ik meen het.
Ze gaat vreemd.
Wacht. Wat?
Zag je de tekenen niet?
Misschien is ze de laatste tijd afstandelijk?
En kleedt ze zich mooier zonder reden?
Weet iedereen het?
Nee. Natuurlijk niet. Nee. Ik bedoel...
Ik ben gewoon... Ik ben gewoon iets opmerkzamer...
dan de meeste mensen hier, maar ik zal het niemand vertellen.
Wat zou jij doen als een...
Als vrouw? -Ja, wat zou...
Wat zou ik willen?
Ik zou willen dat je opdaagde.
Ja, maar hoe?
Herinner je waarom je verliefd werd en laat haar dat elke dag zien.
Wees vanavond haar rots. Ze is ziek en jij bent er met kippensoep.
Haar ridder op het witte paard.
Bedankt. -Natuurlijk.
En luister, het spijt me van het ballet.
O, ik kom er wel overheen. Ja.
Die stomme kleuren zijn niks voor mij.
Hoezo, stom? Ze zijn subtiel.
De kleur van stront.
Vera's opties waren nogal beperkt.
Ze kon niet echt bij Casual Corner winkelen.
Niet gek dat ze zelfmoord pleegde. -Geen zelfmoord, een ongeluk.
Maar ze heeft er wel om gebeden.
JACKIE COLLINS GELIEFDEN & GOKKERS
Mijn vriend Valorie leest dat boek. Vind je het mooi?
Het is een cadeau voor iemand. Dus...
Voor wie? -Een man die ik zie.
Ik ga niet met hem uit. Ik zie hem soms, voor werk.
Is dit Andrei? -Nee.
Nee. Dit is een andere man.
Nu weet ik waarom je in Rusland bleef.
Nee, zo zit het echt niet. -Is hij leuk om te zien?
Baba. Chris is net overleden.
Als je boodschappen met hem zou doen en hij koffie wilde...
zou hij er dan ook een voor jou kopen...
of zou hij je vergeten en er alleen een voor hem kopen?
Chris deed dat één keer. -Eén keer, dan leer je veel.
Het is niet alsof hij nooit koffie voor me haalde.
Laat maar.
Ja? -Hé. Ben je klaar?
Oké. Het komt goed. Ik hou van je.
Geen zorgen. -Oké.
Het haar ziet er... -Nee, ik trap er niet in.
Wees alsjeblieft voorzichtig.
Jij ook. -Nee, ik heb het tegen Twila.
Ik zal voorzichtig zijn.
Oké.
'Dit boek laat je hart sneller kloppen.
Elke vrouw ten westen van de Mississippi heeft geprobeerd...
rock-'n-roll superbink Al King te temmen.
Maar ze eindigen allemaal hetzelfde: met een gebroken hart.'
Hoe wist je dat trouwens?
Je zei dat je dol was op die boeken. -Nee, ik bedoel m'n verjaardag.
Wanneer ben je jarig?
Morgen. -Dat wist ik niet.
Echt. Het was zomaar een cadeau.
Sorry. -Het is oké.
Draag je daarvoor die ketting, voor je verjaardag?
Nee.
Hierin bewaar ik de zelfmoordpil.
Ja.
Maar goed, je outfit is geweldig. -Ja. Bedankt.
Waar neemt hij je mee naartoe? -Naar een KGB-pokeravond.
Een pokeravond? -Ja.
Met gokkers? -Precies.
Dus, ik moet gaan, want ik wil niet dat hij boven komt.
En ik zei dat je weg was met je familie.
Oké.
Moet ik het licht uitdoen, zodat hij niets ziet branden?
Ziet hij dat overdag überhaupt?
Laten we het er niet op wagen.
Laat me weten wat je ervan vindt.
O, en gefeliciteerd.
Oké, laten we gaan.
Het spel begint pas over een half uur.
Het kan druk zijn op de weg.
Ik haat het om te laat te komen.
Als ik de hele avond kritiek wilde krijgen van een vrouw...
was ik wel thuisgebleven bij m'n vrouw.
Nee, dat is het niet.
Ik dacht alleen... -Wat?
Je tieten zijn geweldig.
Is er iets mis?
Als je je niet goed voelt... -Nee, alles is in orde.
Ik wil hier bij jou zijn.
Misschien helpt muziek.
Beter? Ja?
Het spijt me van je man. Ik verloor de mijne ook op jouw leeftijd.
Echt? -Ja.
Dat spijt me.
Ja, maar je man verliezen was niet zo erg voor jou...
als voor m'n kleindochter.
Is het zo duidelijk?
Avrams dood was verdrietig...
maar ik heb grotere verliezen geleden.
Toen ik Wit-Rusland verliet, moest ik m'n beste vriendin achterlaten.
We waren al vriendinnen sinds we klein waren. Sofia.
Weet je waar ze nu is?
Sofia? -Ja.
Ze is waarschijnlijk dood. Ze was zo'n domme meid.
Ik heb nog nooit zo gelachen als met haar.
Mijn punt is dat het moeilijk is om zoals Bea te zijn...
en je grote liefde te verliezen...
maar het is ook moeilijk om je man te verliezen...
als je gevoelens voor hem niet zo simpel zijn.
Het was niet altijd zo tussen Tom en mij.
Het begin was spannend.
Van lachen gesproken... We stopten nooit met lachen.
We hadden geweldige fysieke...
Seks? -Ja.
Toen ik hem ontmoette, zei hij...
hoe geweldig hij het vond dat ik anders was dan andere vrouwen.
En toen we trouwden wilde hij dat ik zoals andere vrouwen was.
Andere vrouwen? -Ja.
Traditioneler, snap je?
Het voelde alsof ik hem altijd teleurstelde...
omdat ik niet was wie ik nooit beweerde te zijn.
Hij heeft me nooit echt gekend.
Ik heb hem ook nooit echt gekend, dus...
Waarom zeg je dat?
Ik heb onlangs iets over hem ontdekt.
Iets groots, een geheim.
Als Bea het zou weten, zou ze m'n vriendin niet meer willen zijn.
Heeft dit met Chris te maken, dit geheim?
Ja, dat klopt.
Tom is de reden dat ze stierven.
Wil je mijn advies? -Graag.
Je bent een goede vriendin voor Bea.
Als ze dit moet weten, vertel je het haar. Zo niet...
Goed. Ben je er klaar voor? -Ja. En jij?
Ik hoop het.
Ga wat kletsen.
Hé, eikels.
Wat doet zo'n vrouw bij iemand als jij?
Dat weet iemand zoals jij natuurlijk niet. Ik doe mee.
Ik ben Nadiya.
Aksana, aangenaam.
Vera? -Caterpillar?
Je lijkt me een aardige vrouw.
Wat maakt dat uit? -Niets.
Het maakt enkel uit omdat het me spijt.
Verdomme.
Alsjeblieft. Nee.
Ze nemen haar mee. -Ik ben een oude vrouw. Laat los.
O, mijn god. Verdomme.
Twila, wat doe je... -Manya is opgepakt.
Wat is er gebeurd? -Het was een val.
Er kwamen twee KGB'ers. Ik hield haar aldoor in de gaten.
Waar gaan we heen? -We gaan haar terughalen.
Ze nemen onze mensen niet mee. Kom mee.
Je komt niet uit Moskou, hè? -Nee. Wit-Rusland.
Echt? Waar? -Polotsk in Vitebsk.
O, Vitebsk.
Ik ben in Minsk geboren. -Kleine wereld.
Is dat zo?
Verdomme.
Heb je z'n woede eerder gezien?
Z'n woede als hij z'n zin niet krijgt?
Ik wel.
Toen ik z'n vriendin was. Toen ik jou was.
Nu ben ik met hem. Dimitri. Hij is rustiger.
Minder opgewonden.
Andrei is een heer voor me.
Geef het tijd. Je zult het zien.
Als hij verliest met kaarten...
als z'n baas een slechte dag heeft...
als hij ontdekt dat je niet uit Wit-Rusland komt...
Waar heb je het over?
Die mannen aan die tafel vermoorden vrouwen.
Misschien wist je dat al.
Misschien ontken je het.
Ik ben kapster in een kleine salon.
Vlak bij station Prospekt Mira. Links van de zuidelijke ingang.
Vraag naar Aksana.
Je hebt vast een vriendin nodig...
met een dacha op drie uur rijden van de stad.
Nu weet je hoe je die vriendin kunt vinden.
Nadiya, uit Wit-Rusland.
Aksana. Ik kom uit Wit-Rusland.
Natuurlijk. -Excuseer.
Natuurlijk.
Kom op. Laat me aan je vrienden zien.
Nou...
Hoe heet je? -Nadiya.
Nadiya. Ik wil je iets vragen. -Wat?
Wil je je vriend nog steeds neuken...
als je weet dat hij alles kwijt is?
Als hij alles kwijt is, wil ik hem nog steeds neuken.
Ga zitten.
Oké. Wiens vrouw is hier?
Ben je gewond?
Wil je zitten?
Ik kan staan.
Ga zitten.
Misschien zijn er geen banken in Lefortovo.
Gaan we daarheen?
Ik zat aan de andere kant van deze muur.
Ja.
We gaan naar Lefortovo.
Ik ben Mikhail.
Mikhail.
Aangenaam.
Hoe raakte jij betrokken bij deze operatie?
Ik ben onschuldig.
En jij? -Ik ben schuldig.
Ik dacht dat ik niet in de bak zou belanden.
Het grappige is dat ik wel eens in de bak heb gezeten.
Lefortovo? Wat is daar?
Je zult het niet leuk vinden. -Alsof ik de bak leuk zou vinden.
Vrouw. Kom mee.
Nou, oké.
Vera...
Ik moet gaan. Werk.
Nu? Het is zo laat.
Vlad brengt je naar huis.
Ik wil met je mee. -Het is heel gevaarlijk.
Ik wil zien wat je met slechte mensen doet.
Nadiya. Nee.
Andrei? Neem me.
Goed dan. Kom mee.
Eevi, dit ruikt heerlijk. Is dit ook een familierecept?
Ja, van m'n moeder.
Heerlijk. -Pas op, het is heet.
Ik kan wel voor je blazen.
Het is een beetje laat. -Ja.
Goedenavond. Sorry dat ik stoor.
Ray, de Spaanse ambassadeur wacht in het kantoor.
Je bent het toch niet vergeten?
Nee. Schat, ik moet gaan.
Dit gaat over de gijzelaars. Kanjer? Luister naar je moeder.
Ray. -Goed?
Ik ga nog wat wijn halen. -Toilet.
Hé. Wat doe je? -We hebben een auto nodig die rijdt.
Die is van de ambassadeur.
Dit gaat om internationale veiligheid.
Bedankt, sergeant.
Ga naar de bekende schuiladressen. -Hé.
Het toilet is die kant op.
Het spijt me.
O, jongens? -Ja?
Ik denk dat ze ons volgen, de KGB.
Dat doen ze ook.
Nu niet meer.
Wauw.
Hun waardeloze auto's kunnen die bochten nooit nemen.
Ga je me vertellen wie je gaat ontmoeten?
Iemand die diep in de problemen zit.
Wat gebeurt er nu?
Wacht. Mag ik niet mee?
Ik ben zo terug.
Idioten.
Dat is Vera niet.
Laten we uitzoeken wie je bent. Iedereen eruit.
Ik wil onze nieuwe vriendin onder vier ogen spreken.
Nou? Wie ben jij?
Vera. -Nee.
Ik heb Vera eerder ontmoet.
Hoe langer je liegt, hoe erger het wordt.
Ik ben geboren op 15 januari 1915, buiten Sint-Petersburg.
Jij bent Vera niet.
M'n vader was de plattelandsdokter en op huisbezoek toen m'n moeder...
Jij bent Vera niet.
Wie ben jij?
Je hebt gelijk. Ik ben Vera niet.
Ik heet Maria.
Ik ben maar een gewone vrouw.
Een gewone vrouw doet zich niet als iemand anders voor.
Dat weet ik.
Mijn excuses voor mijn leugen. Enkele mannen...
hebben me hiervoor betaald.
Welke mannen?
Vreemde mannen. Op straat.
Ze zagen me om geld bedelen en vroegen me dit te doen.
Ze zeiden niet waarom.
Ik schaam me zo.
Nee, nee, nee.
Hoe zagen die mannen eruit?
Eentje had een moedervlek op z'n wang.
De ander liep mank.
Onzin. -Alsjeblieft.
Waarom zou je trouw zijn aan een land dat je naar 'n dodenkamp liet sturen?
Ik zou dat niet zijn.
Ik zou trouw zijn aan elk land waar ik naartoe vluchtte.
Ik weet niet wat je bedoelt.
Was het Amerika?
Sorry, ik begrijp je niet. Ik spreek geen Engels.
Mooi.
Mooi. Dan ben je niet bang als ik vertel waar we je nu heen brengen.
In Lefortovo is je nieuwe thuis een cel zo groot als een doodskist.
Je eet één keer per dag een maaltijd met kleine stukjes glas.
Ik begrijp het niet.
Je probeert 's nachts in dromen te ontsnappen...
maar we laten onze gevangenen niet slapen.
Je krijgt regelmatig bezoek van een man die zich dokter noemt...
maar dat niet is. Hij injecteert je met een chemische stof...
die je zenuwen een voor een zal beschadigen, voor altijd.
Het positieve is dat je de mishandelingen dan minder voelt.
Een bewaker kan medelijden met je hebben en je verkrachten...
wetende dat geen enkele andere man ooit zo'n oude heks zou neuken.
Maar dat begreep je niet?
Het zal een leuke verrassing zijn.
Lefortovo.
Help, met Bea. Ze hebben mijn oma en brengen haar naar Lefortovo.
Er is een gebouw aan de overkant. Vierkant, van steen en heel groot.
Het beslaat een hele straat. Zeg tegen Dane dat hij opschiet.
Ik zend uit op een open kanaal.
Partners op het water, kijk uit waar je heen gaat.
Klik, klik, klik, klik, klik. Hetzelfde als eerst.
Nog twee keer. Nog twee keer meer.
Maar je moet recht vooruit. Klik, klik, klik. Klik. Klik.
Heel goed, meneer. Laten we het onthouden, klik. Klaar.
Bea is in de Holy Trinity Church in Lenin Hills. We gaan eerst daarheen.
Wauw. Hoe weet je dat? -Het is een code.
Natuurlijk, ja. Maar wat is de code?
Het is een geheime code.
Ga hier links.
Nadiya?
Waar is m'n vrouw?
Verdomme.
Hoe kon dit gebeuren, Ray?
Hoe wisten ze van deze ontmoeting?
Ik weet het niet.
Bea? Ik weet niet wat ik moet zeggen. We deden alles volgens plan.
Het boeit niet. Het doet er niet toe. Ik wil alleen m'n oma terug.
Ik wil dat je weet dat ik alles... -Twila, hou op. Het gaat niet om jou.
M'n zoon heette Mikhail.
Wat is er met hem gebeurd? -Wat?
Je zei 'heette'.
O, niets.
We zijn verhuisd. Ik heb hem een andere naam gegeven.
Hij werkt in een bakkerij.
Leeft je moeder nog? -Ja.
Ze werkt in een bakkerij.
Echt? -Nee. Dat was ironie.
Maar het zou grappig zijn als zij ook Vera heette.
Zoals jij.
Je weet dat ik Vera ben.
Ben jij Caterpillar?
Ze weten niet wie ik ben.
Ze zijn er nog niet helemaal uit.
Nee. Maar ze zullen me martelen en erachter komen.
Als je Vera bent, werk je dan voor de CIA?
Je hoorde me iets te geven.
Wat getallen. Coördinaten?
Die had ik nooit.
Ik ben er niet meer geweest sinds de verhuizing.
Waar was dit dan voor?
Ik wilde dit aan de Amerikanen geven.
Wat is...
Geen idee, maar het was belangrijk voor m'n bazen.
Kom mee.
Manya, kom mee. Nu. -Vera?
Wacht.
Kom, het moet nu. Kom op. -Baba. O, mijn god.
O, mijn god.
Ik weet meer.
Godzijdank.
Oké, hou je vast.
Nee, wacht. We moeten hem redden.
De man in het busje. Dat is Caterpillar.
Hij heeft ons geholpen. Mikhail. -Oké.
Hé. Maat? Kijk me aan, je kunt het.
Drie, twee, één.
Red me.
Mikhail. Nee. We moeten terug. -Nee, dat kan niet.
Het is oké.
Je kunt hem niet achterlaten. Hij kan hem niet achterlaten.
Het is oké. Je bent veilig.
Het spijt me zo.
Het is niet jouw schuld.
Het is oké. Het komt goed.
Je staat bij me in het krijt. -Nee, sorry.
Het is niet veilig om hier te blijven na wat er gebeurd is.
Je moet terug naar de VS.
Ja. Nadat ik in m'n dorp in Wit-Rusland ben geweest.
De reis duurt drie dagen, meer vraag ik niet. Drie dagen.
Drie dagen waarvoor we reisdocumenten moeten vervalsen...
O, ja. Groot probleem. Jullie hebben dit vaker gedaan, toch?
Misschien.
Maar als je gepakt wordt... -Ja, wat dan?
Dan kunnen we je niet redden. Dan kun je doodgaan.
Ja. Misschien ga ik binnenkort sowieso dood.
Wat is het ergste scenario?
Een KGB-agent betrapt me op een leugen...
zet me in een Sovjet-gevangenis, ondervraagt me, vernedert me...
en dan moet ik uit een auto springen waarbij ik een spier verrek?
Heb je een spier verrekt? -Ik heb drie aspirines gehad.
Ik had geen keuze toen ik mijn thuis verliet, en wist niet waarom.
Nu kan ik kiezen om terug te gaan, om het nog één keer te zien.
Om te zien of er nog iemand is die ik heb achtergelaten.
Zoals Sofia?
Wie? -Haar beste vriendin.
Dus je gaat dit voor me doen.
Deze look past bij je. -Deze look past bij niemand.
Ik ben dol op dit station. Alsof we in Doctor Zhivago zitten.
Die film? Geen Rus met enig zelfrespect vindt die film leuk.
Hij was zo fout.
Vooral het station, de begroetingen en het afscheid nemen.
Wie zegt hallo met een kusje op de wang...
als ze jaren gescheiden waren? -Britten.
Ze moeten het bij hun eigen verhalen houden...
en ons niet opzadelen met hun gereserveerde onzin. Kijk om je heen.
Zo nemen Russen afscheid.
Lieverd, hoe kan ik leven zonder jou? -Ik ga dood zonder jou.
Nee. Het komt wel goed.
Wat?
Mocht ik niet terugkeren naar Amerika...
Het komt wel goed.
Waarschijnlijk wel.
Ik ben heel trots op je, Mishka.
We zien elkaar weer.
Hoi.
Net op tijd voor de picknick. -Bof ik even.
Die kreeg ik niet makkelijk buiten. Hij zou moeten werken.
Zou moeten werken?
Hoe was je avond gisteravond?
Zo erg? -Kon ik dat maar vertellen.
Voeg maar toe aan onze lijst met geheimen.
Volgens mij is hij een gewoon iemand. -Maar hij kijkt ons recht aan.
Waarschijnlijk omdat wij naar hem kijken.
Misschien denkt hij dat we een date hebben, maar...
Hou m'n hand vast, dat maakt het geloofwaardig.
Is hij weg?
Ja.
Hé. Heb je even?
Oké.
Ik vind het heel erg wat er gebeurd is.
Ik wou dat ik iets had kunnen doen om het te stoppen, maar...
Ja. Ik vind het vreselijk dat jij en Manya dat moesten meemaken.
Ja.
Eigenlijk...
dacht ik dat we misschien even konden kletsen.
Een gewone avond. Dan kan ik alles horen.
Ik wil gewoon alleen zijn.
Is dat goed?
Ja. Geen probleem.
Die papiertjes onder ons kussen toen we klein waren op oudejaarsavond?
Goed jaar, gemiddeld jaar, slecht jaar.
GOED JAAR
Ze hebben geen Amerikaanse merken, dus ik heb 'Wheetos'.
Geen idee wat dat is. -Hé.
Hé, vriend.
Mag ik het eens proberen? Ja?
Oké.
Dat was een goeie.
En nog een.
Hoe komt hij hieraan? -Geen idee.
Wat is dat?
Hé, maatje. Je zit niet in de problemen...
maar waar heb je dit gevonden? Het is oké. Je kunt het me vertellen.
Wat? -We hebben een mol. Een verdomde mol.
Vertaling: Leontien Gommans