Arme kleintjes.
Ik denk aan hun jeugd. Al die lieve wormpjes.
Ons verhaal gaat over een man met edelere ambities.
Hij houdt ervan gespuis af te maken. Voor een publiek.
Dat is pas amusement.
Dus hou je vast, jongens. Dit is echt schokkend.
Dit is Charlie Ledbetter in z'n cel in de staatsgevangenis.
Het is bijna middernacht. Hij zal straks doodgaan.
Iets waar hij niet aan denkt, is z'n ouwe baas, Joe Saylor.
Een keer toen Charlie met lunch wodka dronk, dacht hij eraan
dat hij geen loonsverhoging had gekregen. Hij werd pisnijdig.
Hij had er zeven jaar gewerkt met weinig resultaat.
Hij haalde zijn .44 uit z'n auto en ging naar Saylors kantoor.
Twee schoten troffen Saylor, drie misten.
Eén trof een secretaresse die toevallig langskwam.
Achter haar oor. Meteen dood. Je reinste gelukstreffer.
Dat was zeker de enige keer dat Ledbetter geluk had.
Nu ziet hij zeker de ernst in van het dal van de schaduw des doods.
Hij denkt aan de rubber luier die hij om krijgt.
Dat hij in z'n broek schijt, wanneer ik hem straks braad.
Dat doet hij zeker.
Het is niet eerlijk.
Wanneer het hun beurt is, verbleken al die harde binken.
Schreeuwen dat de gouverneur zal bellen.
In mijn twaalf jaren dienst heeft hij nog nooit gebeld.
Men zegt veel over de stoel. Uitpuilende ogen, bloed spugen.
Dat ze schuimbekken. Wat een onzin.
Het is netjes en schoon, al heb ik een paar hoofden zien smeulen.
Een smeulend hoofd is niet zo leuk.
Wacht even. Hij belt zo. De gouverneur belt zo.
Hij geeft me uitstel. Ik weet het zeker.
De gouverneur belt zo. Dat doet hij zeker.
Hou op, wees niet zo'n schijterd. Als je iemand vermoord, ga je eraan.
Een gelijke verdeling, toch? - Waarom doen jullie dit?
Vaak kijken beulen het offer niet in de ogen. Zeker bang voor spoken.
Ik wel. Ik kijk altijd.
Oké, nu ben je klaar voor de twee voorgeschreven schokken.
Ga je gang, Niles. De gouverneur heeft niet van zich laten horen.
Nee, het is niet eerlijk.
De hersenen worden zo vlug gebraden dat ze niets voelen.
Ik hoop niet dat het waar is.
Ik ben een boerenjongen, maar ik hou van de stad. Groot en smerig.
De harde realiteit. 's Avonds gaan alle lichten aan.
Mooi, nietwaar?
Ik heet Niles Talbot. Ik ben twaalf jaar beul geweest.
Eerst werd ik elektricien. Daarna zorgde ik in de gevangenis
voor de generatoren. Ik hou van elektriciteit.
Daar kun je op rekenen.
Sommige staten doen het met gas of dodelijke injecties. Da's niks.
Dat is voor honden en katten. Maar niet voor mensen.
Ik geef de voorkeur aan de stoel.
Een broodje kaas en koffie.
Men zal stemmen of de doodstraf afgeschaft zal worden,
een paar uur na Ledbetters terechtstelling.
Tegenstanders beweren dat het zware misdaden afschrikt,
en het aantal misdaden zal toenemen en de gevangenissen vullen.
Anderen beweren dat executie moord is in de ogen van God.
Het spijt me, Niles. - U kunt het niet helpen.
Ik moet toegeven dat het me heeft verrast.
Ik schrijf een aanbevelingsbrief. - Krijg ik m'n oude baan niet terug?
Wie bedient anders de generatoren? - Daar hebben we al iemand voor.
Je hebt hem zelf opgeleid. - Ik werk hier al lang.
Twee jaar in de centrale en twaalf als beul.
Rekenen die jaren niet? - Dat is het niet.
Het is zo dat...
Met jou tussen de gevangenen, is niet zo goed. Ze weten wat je deed.
Ze weten dat jij... Dat kan gevaarlijk worden.
Een lastpost kan ik heus wel aan. - Dat kan ik niet toelaten.
Dat begrijp je toch wel? - Ja, ik snap het.
Hier krijg je geen gouden horloge, hé?
Iedereen heeft een vriend nodig. Om mee te praten als je down bent.
Daarom zijn er zeker kroegen. Je neemt een borrel en zit te denken.
Je kletst wat en plots is alles niet zo duister.
Je praat wat over honkbal, voetbal, boksen of meiden.
Met mij wil men over m'n werk praten. Nu m'n ex-werk.
Een rondje van mij, Mr Talbot. Het is misdadig.
Wat een lafbekken zijn politici.
U hebt zo hard gewerkt en dan wordt u zo afgedankt.
Zo'n talent weggegooid. Het is doodzonde.
Je bent een goeie maat, Vic. - Ze maken er tv-programma's over.
Op tv weten ze niets. Als ze iets goeds willen doen,
moeten ze tv's zetten in alle cellen.
Zodat ze zien hoe hun makkers gebraad worden. Dat is leerzaam.
Zouden ze terechtstellingen vertonen, zou de doodstraf verdwijnen.
Dat zou iedereen ziek maken. - Wat weten die op de tv ervan?
Vertoonden ze terechtstellingen zou het een kijkcijferkanon worden.
Andere tv-stations zouden moeten gaan moorden om bij te houden.
Het is een voedselketen. We eten stront en het eet ons.
Ze dankten me af omdat ze bang voor me zijn. Bang voor de dood.
Ze zien de dood niet. Het is een ziekte.
Je eet het, drinkt het, ademt het, neukt het, en wordt er zwanger van.
Het groeit in ons, net als bij hen. Zie je die twee junkies? Zielig.
Maar ergens respecteer ik ze. Ze zijn eerlijk.
Ze gebruiken alle poen om de dood in hun armen te spuiten.
Voor een voorsmaakje van het graf. En ze weten het.
Ze plagen het.
Dat mag ik wel.
Maar het zijn smerige junkies. Waardeloos gespuis.
Volgens de bewijsvoering blijkt het duidelijk
dat James Flood schuldig is aan moord.
Maar na het herbekijken, blijkt het bevelschrift niet juist geformuleerd.
Er is daarom geen aanklacht mogelijk tegen James Flood.
Mr Flood, u bent vrij.
Ik protesteer. Vanwege een klein foutje, wordt hij vrijgelaten.
Het hof moet de zaak opnieuw bekijken. - Orde in de zaal.
Je hebt m'n broer vermoord.
Je broer was een nicht. - Moordenaar.
Ik heb niets tegen motorrijders. Ik had zelf ook een motor.
Ze willen vrij zijn. Ze hebben maling aan wat net volk denkt.
Ze zijn echte Amerikanen. Zoals vroeger, voor het scheef liep.
Met advocaten, computers, ondernemingen, tikklokken en zo.
Daar is niets verkeerds mee.
Maar deze knaap Jimmy Flood...
Hij ging te ver.
En hij moet gestraft worden.
Kortsluiting zou de oorzaak geweest zijn van de dood van Jimmy Flood.
Men noemde hem motorfietsgangster...
Men zegt dat God niet bestaat. - Hij bestaat wel. Absoluut.
Hij maakt teveel van dat soort. - Het is een onguur type.
Experts op tv zeggen dat alleen minderheden de stoel krijgen.
Ze zijn allemaal nogal donker als ik met ze klaar ben.
Willen de gedaagden opstaan?
Wil de juryvoorzitter de uitspraak doen?
Inzake moord verklaren wij de gedaagden niet schuldig.
Ze zijn onschuldig verklaard op alle punten en vrij om te gaan.
Zitting gesloten.
Ik ben erg blij voor jullie. - Het is nu voorbij.
Carne wilde van zijn vrouw af vanwege die hete griet.
Maar alles was in haar naam, dus een scheiding deugde niet.
Ik weet aan wat hij denkt. Dat weten we allemaal.
Wat hij tussen z'n benen heeft.
Carne, als je het moet doen, zorg er dan voor dat ze het waard is.
Zij ziet er mooi uit, maar echte schoonheid zit vanbinnen.
Uiterlijk is vergankelijk.
Wie ben jij?
Ik heb 200 dollar in m'n portefeuille. - Ik heb geld in m'n tas, neem maar.
Ik wil jullie geld niet. - Wat wil je dan?
U bent beiden schuldig aan moord. - Kende u haar?
Ik veroordeel u tot de dood. Het vonnis wordt meteen voltrokken.
Het was zijn idee. Geloof me. - Hou je kop, Cynthia.
Ik heb nooit problemen met vrouwen. Ik ga erop uit en kies er eentje.
Makkelijk zat.
Een biertje.
Ze willen dat je van ze houdt. Dat leren ze van hun moeder.
En al die stomme weekbladen. Je hebt makkelijk succes bij meiden.
Maar wordt niet verliefd.
Als zij hun zin krijgen en je wordt verliefd, is het afgelopen.
Ze moeten je niet meer. Of ze dumpen je en smeren 'm,
of ze snijden je ballen eraf. Raar, hè?
Als je alleen hun slipje in wil, is het makkelijk.
Behandel een hoer als een koningin en een koningin als een hoer.
Dan liggen ze razendsnel op hun rug.
Kijk die meiden eens.
Daarboven staat hoer nummer één.
Ik heb het juiste geneesmiddel. Je bedotte de jury, maar mij niet.
Hoe zul je dansen met 10.000 volt in je reet?
Nog even en we hebben een morsdode danseres.
Het is jouw beurt, liefje.
Wat is dit, verdomme?
Mr Talbot, u wordt aangehouden. U hebt het recht te zwijgen.
Alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden in de rechtbank.
Goed nieuws. Aangezien u voor de doodstraf bent,
zult u blij zijn te horen dat de doodstraf weer ingevoerd is.
En wie zal de schakelaar deze keer niet overhalen?
Heeft de gouverneur nog gebeld? Wacht nog een paar minuten.
Meer niet, een paar minuten. Ik ben niet zoals de anderen.
Jullie kennen me toch? Ik heb hier verdomme gewerkt.
De gouverneur belt. Hij weet dat ik al dat gespuis heb opgeruimd.
Al het tuig waar ze mij voor lieten zorgen. Laat me los.
De telefoon gaat zo. Hij belt. Hij weet het.
Als hij belt en jullie hebben me gebraden, zijn jullie de klos.
Klootzakken. Ik deed niets wat jullie niet wilden.
Jullie waren het ermee eens. Alleen waren jullie zelf te laf.
Laffe klootzakken.
Lafbekken. Jullie mogen me dit niet aandoen.
Maak me los.
Het spijt me dat het zo is gegaan.
Het was m'n werk. Daarom heb ik het gedaan.
Als men z'n werk niet kan doen, wat heeft het dan voor zin?
Wat heeft het voor zin?
Ze mochten m'n haar niet knippen. M'n hoofd zou kunnen gaan branden.
Maak je geen zorgen, zei ik. De gouverneur belt zo.
Wat een walgelijke afloop. Een omschakeling voor Talbot.
Zo gaat het dus als je teveel in je werk verstrikt raakt.
Wees gerust. Hij voelde vast niet watt hem overkwam.
Denk erom, jongens en meisjes, veiligheid boven alles.
Vertaling: Wess Lee