Fijn dat jullie terug zijn, horrorliefhebbers.
Jullie weten nu wel wie jullie angst komt voeden.
Ik ben het, de Cryptkeeper.
Met een doodeng verhaal dat je zal doen rillen van genot.
Dit stukje bittere gal noem ik:
Lover Come Hack To Me.
Schud het kussen in je kist op en laat je botten rusten.
We gaan een ritje maken naar de helse huwelijksreis.
Ik ga de auto inladen.
Je zult hier spijt van krijgen. - Bederf m'n geluk niet, tante.
Ik denk alleen aan je geluk.
Jij zult er ook spijt van krijgen.
Hoezo? Ik trouw uit liefde. - Welnee, je houdt van haar geld.
Van haar aandelen, haar onroerend goed en haar huis.
En jij niet? Kom nou, je gebruikt Peggy al twintig jaar.
Ik bescherm haar tegen mensen als jij. Daar ga ik mee door.
Over een week zijn we terug. Laat een adres achter.
Gooi je me eruit? Ik ben daar geboren.
Zoek maar een andere plek om te sterven.
Klaar, schat? Dag, tante Edith.
Weet je al waar we zijn? - Nee, ik kan niet kaartlezen.
Wat is er? - Kijk.
Dat komt zeker door de bliksem.
Kun je hem opzij duwen? - In dit weer? Dat ding is enorm.
Als we teruggaan, komen we nooit bij het hotel.
Wil je de huwelijksnacht op de weg doorbrengen?
Nee, heb je een zaklamp?
Is die van jou? - Nee, nog nooit gezien.
Zeker een cadeau van tante. Ik bewaar 'm wel.
Wacht hier.
Ik ben drijfnat. We moeten terug.
Waar is de sleutel? - Ik heb 'm niet. Nam je hem mee?
Wat doen we nu?
Is er iemand thuis?
Ik ben bang. - Dat ben je altijd.
We hebben het huis voor onszelf. - Ga je inbreken?
Nee, we wachten tot we hier doodvriezen.
Kijk nou eens.
We moeten zeker naar binnen.
Charles?
Denk je niet... - Wat moet ik denken?
Moet je me niet over de drempel dragen?
Goed dan.
Welkom in de bruidssuite.
Een telefoon. Bel ik de wegenwacht?
Als hij het doet. Ik haal de koffers.
Hoe wist je dat hij het niet deed? - Er woont hier duidelijk niemand.
Kom. - Waarheen?
We gaan eens rondkijken.
Er is blijkbaar al twintig jaar niemand geweest. Wat nu weer?
Wat is er? Het is maar een familiestuk.
Vast van iemands schoonmoeder.
Snap je? Schoonmoeder. Een oude bijl. Tante Edith.
Ligt dat hier voor ons? Dat hout ligt er nog maar net.
Wat maakt het uit?
Ik vind een open haard romantisch. Jij niet?
Ja, vooral als ze branden.
Trek je kleren uit.
Trek je natte kleren uit, dan kunnen ze drogen.
Het wordt tijd dat we elkaar naakt zien.
Je weet toch...
Dat we nu getrouwd zijn? - Natuurlijk. Ik pak m'n tas even.
Peggy, waar ben je?
Bedankt.
Had ik maar wat te drinken. - We hebben toch andere dingen?
Zoals? - Elkaar.
Ja, elkaar.
Je vindt me niet echt aantrekkelijk, hé?
Waar heb je het over?
Mijn tante had gelijk, hè? Je bent om m'n geld met me getrouwd.
Schatje.
Doe niet zo raar.
Je weet dat ik van je hou.
Echt waar?
Natuurlijk hou ik van je.
Ik verlang ook naar je. - Echt waar?
Weet je niet meer hoe vaak ik met je wilde vrijen?
Jij zei altijd nee. - Ik wilde wachten tot vannacht.
Dat weet ik. - Nee, dat weet je niet.
Je weet niet hoe graag ik wil dat deze nacht perfect wordt.
Dat wil ik ook heel graag. - Meen je dat?
Ja, dat meen ik.
Echt waar. Ik verlang naar je.
Ik verlang zo naar je.
Hou op, Charles.
Hou op.
Dit wilde je toch? - Ja, heel graag. Maar niet zo.
Dit is toch perfect? Een storm buiten, een haardvuur binnen.
Wat is er mis? - In een bed. Alsjeblieft?
Goed dan, als we hier een bed vinden.
Wat m'n vrouw maar wil.
Dit is perfect. - We moeten het proberen.
Waarom tikt die klok?
Ik voel me veilig door het geluid.
Peggy? - Ik ben hier.
Is dit niet prachtig?
Ja, prachtig.
Wat vreemd. Het bed lijkt wel net opgemaakt.
En al die kaarsen.
Dat is nog romantischer. Steek ze aan, ik ga me omkleden.
Dit is perfect, hè? - Absoluut, lieverd.
Het zal wel. De perfecte huwelijksreis.
Het begin van het perfecte huwelijk.
Met de perfecte vrouw.
Lig je al in bed? - Ja, schat.
Ik zou alles voor je doen.
Ik zou ook alles voor jou doen.
En voor je bankrekening.
Dit is alles. Hopelijk vind je het leuk.
Je vindt het wel leuk? - Het is te gek.
Mooi.
Want ik wil dat dit net zo perfect voor jou is,
als het voor mij is.
Het wordt toch perfect?
Zo perfect als ik het kan maken.
En schatje...
Ik kan het perfect maken.
Je bent echt nog maagd.
Mooi zo.
We hebben een kind gemaakt. Ik weet het zeker.
En ze is nog maar...
Zo groot.
Dan was het perfect.
Perfecter zal het nooit worden.
Peggy?
Wat krijgen we nou?
Iemand moet een beetje afkoelen. - Laten we het binnen doen.
Ik draag je over de drempel. - Je bent geweldig.
Ik verlang naar je. Nu. - Ik ook naar jou.
Nee, niet in bed. Ik wil het op een perfecte plek doen.
Trek uit.
Dit wordt heel bijzonder. - Nee, dit wordt perfect.
Perfect.
Ze houdt ook niet van mij.
Waarom is ze met me getrouwd?
Dat maakt niks uit.
Wat telt is dat de huwelijksakte echt is. Ze is van mij.
En elke cent die ze bezit, is ook van mij.
Allen, onze liefde is nu compleet. Perfect en compleet.
We hebben een meisje gemaakt. En ze is nog maar zo groot.
En ik geloofde dat ze nog maagd was.
Zo moet liefde altijd blijven. Zuiver, mooi en vol passie.
Maar zo gaat het niet. Met de tijd vervaagt de passie.
Maar dat zal met onze liefde niet gebeuren.
Dat laat ik niet gebeuren.
Ik hou het precies zoals het nu is. Voor altijd bewaard.
De tijd zal onze liefde niet bederven.
Waar is de bijl? - Wakker worden, schat.
Wakker worden.
Mooi. Ga nu maar weer slapen.
Dat is Peggy niet. Het zijn allebei geesten.
Zie je wel, Allen? Ik zou onze liefde laten voortleven.
Peggy's vader heette Allen. Hij stierf voor Peggy werd geboren.
Peggy's moeder heeft haar man in dit huis vermoord.
Tijdens de huwelijksnacht. De nacht dat Peggy werd verwekt.
Zou Peggy geen mooie naam zijn voor ons dochtertje?
Laat dit alsjeblieft een droom zijn.
Kalm maar. Het was een nachtmerrie.
Ja, dat denk ik ook.
Ik haal een handdoek. Waar droomde je van?
Van je ouders. Dat je moeder je vader hier vermoordde.
Vreemd. Het is precies zo gebeurd. De nacht dat ik werd verwekt.
En ik wil wat mijn moeder had. Een perfecte huwelijksreis.
Een perfecte liefde. Ik zal zorgen dat de tijd die niet bederft.
Die hebben we niet. Ik ben om je geld getrouwd.
Dat is niet waar. - Jawel.
Zie je wel? Hiermee wilde ik je vannacht vermoorden.
Ik zou een inbreker beschuldigen.
Maar na ons liefdesspel besefte je dat het perfect was.
En dat je van me hield. - Nee, ik schiet je dood. Dat zweer ik.
Daarvoor hou je te veel van me. - Wedden?
Onze liefde is perfect. Ik zorg dat hij altijd zal voortleven.
Slaap zacht, Charles.
Tante Edith.
Fijn dat je er bent. - Blij dat je belde.
Hoe was je huwelijksnacht? - Geweldig. Ik krijg een meisje.
Ze is nog maar zo groot. - Wat leuk.
Je zult toch van haar houden? - Natuurlijk.
Net zoals ik van je moeder hield en van jou hou.
Maar geen mannen meer. Begrepen? - Beloofd.
Ik heb er geen meer nodig. Nu ik m'n kleine meisje heb.
Maar zij zal ooit een man nodig hebben.
Natuurlijk, lieverd. Natuurlijk.
Dat zijn pas familietradities.
Voor al die vrolijke vrijgezellen een kleine waarschuwing:
Controleer de achtergrond van de bruid voor je de sprong waagt.
Open haar kastdeur en kijk of er familiegeheimen naar buiten komen.
Kijk uit voor skeletten. Tenzij ik het ben natuurlijk.
Vertaling: Wess Lee