RUTH LIVINGSTONE SCHILDKLIERWAARDE: 1,24 WOW
Kom op, kanker, kanker, kanker.
OXYCODON 10 MG ELKE 6 UUR TEGEN DE PIJN. GESTOPT MET DIAZEPAM.
NIET TEGELIJK INNEMEN
Tom?
Tom, hoor je me?
Je hoeft dit niet te doen.
Jawel. -Luister niet naar hem.
Patricia.
Tom.
Zorg dat ze in de schuilkelder blijven. En hou m'n zoon in de gaten.
Wacht.
WELKOM IN MIJN HUIS
Ruth.
Ruth?
Ruth.
Ruth?
Tom.
Je laat me schrikken. -Sorry.
Ik heb wel aangebeld en geklopt.
Wat doe je hier?
Je komt me halen om te schuilen.
Tom.
Ik dacht dat jullie me waren vergeten.
Nooit. -Ik pak mijn spullen.
Ik zal snel zijn.
Nou, de wegen staan behoorlijk blank...
dus misschien kunnen we beter hier blijven.
Nou...
we hebben vaker samen een storm getrotseerd, toch?
Zeg dat wel.
Ik pak een handdoek voor je.
Voor ons allebei. Ik heb drie kilometer gelopen.
GEMEENTEHUIS WIDOW'S BAY
SCHUILKELDER 03 EILANDKELDER
Tweehonderd blikjes water. Honderd noodrantsoenen.
Hoeveel mensen zijn er?
137.
Oké. Kinderen kunnen delen. Ik sla over.
Ja. -De griet die mijn werk eerst deed...
zei dat ik nooit deze schuilkelder in moest gaan.
En waarom dan wel?
Dat heeft ze nooit gezegd. -Wat moeten we met dat verhaal?
Een praatje zit er kennelijk niet in. -Nee, inderdaad.
We zitten met veel mensen op één plek.
De paniek kan snel toeslaan, dus we moeten zorgen dat ze rustig blijven, oké?
Hoor je dat?
Ze gaan al harder praten.
EERSTE HULP BIJ BETEN
INSECTENBEET SPINNENBEET SLANGENBEET DIERENBEET MENSENBEET
LEER HOE JE EEN VERBAND AANBRENGT
HOE… OVERMEESTER JE IEMAND
Oké, alles ziet er goed uit. Het was loos alarm.
Kan ik je even spreken?
De baby komt vanavond.
Wat? Nee.
Nee. Geen sprake van.
Ik bedoel, dat kan niet. Ze is pas over zeven weken uitgerekend.
O, pardon. Ik dacht dat ik hier de arts was.
Ik vrees voor m'n kruidentuin.
Zal het dit overleven?
Vast wel.
Kopje thee?
Graag.
JULI
Wat een volle kalender.
O, ja. Ik hou mezelf bezig.
Je bent nog erg actief.
'Verhalenclub'?
We schrijven verhalen en lezen ze dan aan elkaar voor.
Zo is Frankenstein ook geschreven.
Ik ben geen Mary Shelley, maar we hebben veel plezier.
'Deirdre eraf helpen. Deirdre erop helpen.'
Wie is Deirdre?
Je weet wel, Deirdre Kane. Ze is een taaie...
maar ze heeft elke dag hulp nodig om van en op haar veranda te komen.
Anders zou ze daar opgesloten zitten.
Doe je dat elke dag?
Kleine moeite. Ik doe het graag.
Mag ik naar de wc?
Wat?
Mag ik naar de wc? -Zeker. Die zit hier rechts.
DE AANHOUDER WINT
Wat doe ik hier? Gaan we op Rosemary's onderzoek af?
Patricia, is Evan in orde? Patricia?
OXYCODON 10 MG ELKE 6 UUR TEGEN DE PIJN. GESTOPT MET DIAZEPAM.
NIET TEGELIJK INNEMEN
Hiervan zal je opwarmen.
Ik maak mijn eigen kruidenthee.
De pepermuntthee is verkwikkend en de kamille-lavendelthee is rustgevend.
Jij mag kiezen.
Ik ga voor rustgevend.
Oké. Heel goed.
Deze moet 27 minuten trekken. -Wat? Nee.
Hoelang duurt die andere? -Drie minuten.
Doe die maar. -Maar ik heb deze er al in gedaan.
Doe die andere maar.
Ik ga geen kruiden verspillen, Tom.
Je bent eindelijk op bezoek.
Ik ga je het hele huis laten zien. Kom.
Kijk niet zo sip. Kom.
Alsjeblieft. -Waar is de wc?
De wc is die kant op.
Hé, kleine man. Hier.
Alsjeblieft. En…
ALS JE DIT LEEST, BEN IK AL DOOD
Patricia.
Vraagje: hoelang gaat dit nog duren?
De Aswoensdagstorm van 1962 duurde vijf dagen.
Maar hier hebben we stormen gehad die twee keer zo lang duurden.
Ja, we hebben een schuilkelder, stroom, genoeg eten en water.
We komen hier wel doorheen. Oké?
Zoek iets om ze af te leiden. Spelletjes, kaarten, wat dan ook.
Spelletjes. Kaarten.
Patty, weet jij waar Tom is? Ik moet 'm dringend spreken.
Nee. Sorry.
Er is een hulpverlener neergestoken.
Wat?
Ik heb iets gevonden. -Wat dan?
Ik heb een uitgang gevonden.
Kom, dan gaan we m'n jointje roken.
Ja. Oké. -Ja, jij mag ook mee.
Kom. -Dat lijkt me geen… Oké.
Creepy. -Niet vallen.
Wat is dit voor plek?
Zullen we?
Evan? Kom op.
Ja, oké.
ZORG DAT ALLE WAPENS ONGELADEN ZIJN
VOOR HEN
Dus, je bent een offer.
Je bent zorgvuldig uitgekozen door je medebewoners...
tijdens een eerlijke en strenge selectieprocedure.
Misschien heb je iets op je kerfstok, ben je de maatschappij iets verschuldigd...
of ben je te licht bevonden.
Ook al kom je er nooit achter, troost je in 't feit...
dat je hier met een onmiskenbare reden bent.
Omarm je lot en wees trots.
Door jezelf op te offeren, bespaar je anderen in onze gemeenschap onnodig leed.
Nogmaals bedankt voor je opoffering. Widow's Bay is je dankbaar.
Hier slaapt Evan.
Die heb ik gekocht op een rommelmarkt. Jongens zijn dol op auto's.
Wat is dat?
Hij vroeg om een noodladder, mocht er brand uitbreken.
Zo slim.
Mijn Alfred.
Ik hield zoveel van hem. -Je vriend van vroeger?
Maar hij werd gebeten door een dier en draaide door.
Dit was genieten.
Keith Martin.
Hij maakte avances.
Mijn eerste dag als secretaresse van de burgemeester, Howard de Lafaard.
Hij was een keurige man.
Zijn vertrek verbaasde me, maar hij was bang.
Hij maakte avances.
Pastoor Roberts. De schat.
Hij was als een vader voor me.
Hij maakte toch geen avances? -Nee, doe niet zo mal. Natuurlijk niet.
Weet je wat?
Je hebt gelijk, hij maakte wel avances.
En zij ook.
Zijn dat je ouders?
Is dat dit huis?
Nou en of.
Ja. Mijn vader heeft dit huis gebouwd.
Echt waar? -Toen konden ze nog huizen bouwen.
Het heeft veel te verduren gehad, maar 't staat nog.
Maar hij werd gegrepen door iets in het meer.
Jezus, Ruth. Je hebt echt veel meegemaakt.
Nou, als je opgroeit op Widow's Bay leer je stormen te trotseren.
Zo zou het niet moeten zijn.
Nee, maar het is wel zo. Je ontkomt er niet aan.
Of misschien wel.
Hoe bedoel je?
Ik weet niet. Ik bedoel, wat als…
Wat als er wel een manier was om dingen te veranderen?
Hoever zou je gaan?
Ken je het trolleyprobleem?
Bedoel je in '42 toen we er een probeerden te bouwen en alle werklui verdwenen?
Nee. Wat? Nee.
Goed, stel je een op hol geslagen tram voor...
die over het spoor raast...
en recht op een grote groep mensen af gaat.
Jij kunt een hendel overhalen...
waardoor de tram van spoor zal wisselen en maar één persoon zal raken.
Zou je de hendel overhalen?
Ik snap 'm al. En dan red ik die groep mensen?
Ja, precies.
Ik zou het niet doen.
Je moet wel. -Dus ik heb geen keuze?
Wat is dan de vraag? -Je hebt wel een keuze.
Maar eigenlijk niet, want als je het niet doet, komen al die mensen om.
Ik zou hem niet overhalen. -Hoezo niet?
De losgeslagen tram is het leven.
De hendel ben ik.
Je kunt niet voorkomen dat er nare dingen gebeuren in het leven.
Maar als ik die hendel overhaal, kies ik ervoor om die persoon te doden.
En dat kan ik niet.
Ik weet nog wel een mooi citaat. Dat staat hierop geborduurd.
Ik lees hem even voor.
'De wereld is gewelddadig en onvoorspelbaar.
Het zal je te grazen nemen.'
Dat kan ik niet lezen. Dat ook niet.
Dat kan ik niet… Hier is het. Wacht.
'We leven in een gebouw dat eeuwig in brand staat...
en wat we er voortdurend uit moeten redden, is liefde.'
Tennessee Williams.
Hij moet eens in onze herberg overnachten. Dan piept hij wel anders.
Toe nou, Ruth.
Dit eiland is een gruwelplek.
Het leven zit vol gruwelen.
Dat zou jij toch moeten weten, Tom.
Ik ben altijd bezorgd om je.
Ben je bezorgd om me?
Waarom? -Je loopt weg voor de waarheid.
Ik bedoel, je wil dat dit Martha's Vineyard wordt.
Dat gaat nooit gebeuren. Het zal je niet gelukkig maken.
Het zou hoogstens tijdelijk zijn, want zo is het leven.
In al zijn lelijke, mooie, verschrikkelijke glorie.
Je moet het gewoon accepteren.
Ruth?
Hoe kom je hieraan?
Dit heb ik geërfd. Het is een familiestuk.
Mooi, hè?
Het staat je prachtig.
Dank je.
Laat mij maar.
Wie was er dan?
Eve. Oké. Alsjeblieft.
Smakelijk. -Dank je.
Dank je. Hoe heet je? Todd?
Staat hij op de lijst?
Hij komt geen geld lenen. Schiet een beetje op.
Je hebt me gisteren nog gezien. Bedankt. -Ja, Tom. Mensen zijn echt asociaal.
Jezus christus, dat meen je niet.
Deze is beschimmeld.
Oké. Je krijgt een nieuwe… -Die van mij ook. En het water.
Oké. Nou, we kijken ze wel even na, en… -De mijne zijn prima.
Bro, geef me je…
Hallo. Hé, jij daar. Ik wil zijn voorraad.
Niet slaan.
Hoe moeten we hier dan aan eten komen?
Hé. We lossen…
We lossen dit op.
Geen zorgen. Rustig blijven.
Hij heeft gelijk.
We kunnen weken overleven zonder eten.
Maar niet zonder water.
Allejezus. -Ja, we hebben water nodig.
Wat is dit voor kuteiland?
Weet je wat ik denk?
Later lachen we hierom als we dit aan ons kind vertellen.
Dat het is geboren in een lijpe eilandschuilkelder.
Vol met lijpe mensen.
EHBO-SPULLEN
Ik heb water nodig voor mijn vrouw.
Ik heb deze voor jullie bewaard.
Bedankt.
Wat is daar allemaal aan de hand? En waarom is Loftis er niet?
Wie zal het zeggen? Maar er is iets niet in de haak.
Wat dan?
Ik moest de stamboom van Ruth checken. Weet je hoelang ik daarmee bezig was?
En toen smiespelden ze met z'n drieën als een stel schoolmeisjes.
Maar ik werd erbuiten gehouden. Laat mij maar lekker stikken.
Patricia.
Wat is er aan de hand?
Patricia.
Waar is Loftis mee bezig?
Barricadeer de deur en laat niemand binnen tot ik terugkom.
Schat, wat is er aan de hand? -Ik ben zo terug.
Wat? Hoezo? -Ik moet even iets doen.
Nee, luister nou. Bechir.
Toen Lauren overleed, wist ik niet wat ik met mezelf aan moest.
Weet je dat ze met me probeerde te praten over het eiland? En…
Ik lachte het weg.
Ik plaagde haar ermee.
Ik snap niet waarom ik niet gewoon luisterde.
En na die veertocht, toen ze zeiden dat het een beroerte was...
wist ik het.
Ik wist het en toch haalde ik hier toeristen naartoe.
Omdat ik meer wilde voor hem.
En voor mezelf.
En nu heb ik iedereen in gevaar gebracht.
Er zitten gezinnen in de schuilkelders.
Er zijn gezinnen die...
hier zijn door mij.
Het spijt me.
Maar ik moest het rechtzetten.
Waar was ik?
Dat was de zomer dat mijn tante Betty stopte met praten.
We dachten dat ze boos was, maar het bleek toch iets anders te zijn.
PJ.
Jongens, moet je kijken.
Gast, kom hier. Moet je zien.
Niet te geloven. Ik heb nog nooit iemand gehoord over…
Kom nou.
Er is nog een deur.
Kom hier. Moet je zien.
Ga in de stoel zitten. -Echt niet.
Je moet.
Gast.
O, mijn god. Dit is zo raar.
Dit is echt lijp.
Wacht. Wat is dit?
Ik ben nog liever buiten dan hier.
We kunnen beter hier blijven tot de storm overwaait.
Waarom zit de deur dan op slot? -Precies.
Jullie hebben niet 't recht om ons hier te houden.
Niet zo schreeuwen.
Sorry.
Blijf waar je bent.
Niet zo schreeuwen. Het komt goed. -Het is tijd.
Het is tijd.
Luister naar je leider.
Ga door.
Niet smeken. -Wat?
Serieus?
Dat is dus wat ze bedoelde.
Wees sterk. Hou je aan het pact.
En onthoud: door hun opoffering kunnen wij overleven.
VOOR JOU
De nare tijden zijn pas voorbij als het verbond volledig wordt nageleefd.
Een leven voor een leven. Het eiland zal laten weten wat het verlangt.
Eén ziel voor elk klokgelui.
Geef je niet over aan de neiging om ze te troosten.
Hun angst is essentieel.
Daar teert het op.
Goed, laten we ervoor bidden dat het lang en vredig slaapt.
Geen paniek. Blijf waar je bent, geen zorgen.
Het komt allemaal goed.
Blijf waar je bent. -Blijf staan.
Sorry. Niks aan de hand.
Rustig maar.
We zijn ongedeerd.
We gaan…
We gaan dit samen uitzitten.
Ik weet dat we bang zijn, maar we hebben elkaar.
Toch?
Ja? Gaan we dit samen doen?
Dale?
Het is hier…
Dale, je maakt mensen bang.
Het is hier levensgevaarlijk. Rennen.
Ren voor je leven.
Patricia.
Patricia, ze is nog niet dood.
Laat even weten of alles goed gaat met Evan.
Patricia?
Wat gebeurt er?
Wat gebeurt er? Patricia, wat gebeurt er?
Je bent een goed mens.
Je verdient dit niet.
Weet je...
ik had ooit een affaire met een getrouwde man.
Dat geeft niet.
Ik was jong.
Nee, niet waar. Ik was 40.
En erg genoeg wist ik dat hij getrouwd was.
Hij wilde voor mij niet weggaan bij zijn vrouw.
Ik raakte zwanger.
Ik hield het geheim.
Het ging gewoon niet goed met me.
Wat heb ik toen gehuild. Ik kon alleen maar huilen.
Dus ik gaf haar aan hem.
Om samen met zijn vrouw als hun eigen kind op te voeden.
Ik keek toe hoe mijn dochter opgroeide.
Ze had een fijne jeugd.
Ze hielden van haar.
Wie?
Ze is overleden.
Maar ik was bij haar eerste gala.
Ik heb haar in haar eerste auto zien rijden.
Ik heb gezien hoe ze softijs serveerde voor haar eerste baantje.
En ik heb mogen zien hoe ze verliefd werd op jou, Tom.
Wat?
Mijn dochter, Lauren.
Jouw vrouw.
Je slaat wartaal uit.
Ik voelde me zo rot na dat drama op de veerboot.
Ik zocht haar zo vaak mogelijk op in het Oude Tehuis.
Ik zei tegen haar dat ik haar geheime moeder was.
Nee, ik geloof je niet.
Waarom denk je dat ik nog steeds naar kantoor kom?
Ik ben 84, Tom. Ik ben doodop.
Ik doe het om een rol te blijven spelen in het leven van mijn kleinzoon.
Het voelt zo goed om dit eindelijk eens hardop te zeggen.
Om mezelf na al die jaren te bevrijden. -Dat kan niet.
Je bent je verstand verloren. -Ik weet niet waarom ik het nu zeg.
Voor het zingen de kerk uit werkt gewoon niet.
Wie heb je het nog meer verteld? -Niemand, Tom. Niemand.
O, mijn god.
Hij zal hier nooit weg kunnen.
Ruth. Ik moet je naar een dokter brengen.
Hou je goed vast. Ben je er klaar voor? Eén, twee, drie.
Wat heb je gedaan?
Ik ga mijn kind niet verdoemen.
Ruth? -Patricia zei dat je haar zou doden.
Ik wist dat je het niet zou doen. -Ze is niet de laatste afstammeling.
Wat?
Wie dan wel?
Wie, Tom?
Wie?
Oké, Bechir, doe je wapen weg.
Doe het alsjeblieft weg.
Doe je pistool weg.
Luister, mijn kind zal straks geboren worden en ik moet weten wie het is.
Ik weet het niet.
Wat is dit? -Om je ogen open te houden…
Ga jij er maar in zitten.
Bind me maar vast. -Serieus? Oké.
PJ. Jij spoort echt niet.
PJ Glanville, kom als de sodemieter uit die lijpe stoel.
Nu. -Oké, dat probeer ik ook.
Hup. -Sorry.
Wegwezen hier.
Doe open, nu meteen. -Wat? Kom op. Hij zit op slot.
Wegwezen. -Wacht.
Doe open. -Jongens… Wat…
Er gebeurt iets. -Hij zit op slot.
Doe open. -Dat probeer ik.
O, god.
Je liegt alleen maar.
Het is opgehouden.
Hoe kan dat?
Ruth.
Ruth?
O, kut.
Tom?
Help me nou even. Ze moet naar de dokter.
Ruth, zeg iets. -Waarom is het opgehouden?
Er is niks aan de hand. Blijf daar.
Hij heeft 't vast gedaan.
UITKIJKPUNT
Vertaling: Inge van Bakel