Wat voorafging:
Wat is er?
Heb je iets gezien?
Daar gaan we. - Kom.
Nee. - We gaan.
Jullie gaan niet.
Dit is gestoord. Wie denken ze wel dat ze zijn?
Er is een andere manier.
Shauna kan doodvallen. Wat jullie ook uitspoken, ik doe mee.
Ze voeren iets in hun schild.
Wie? - De anderen.
Waarom heb je dat bandje gestuurd?
Dat stond allemaal in het briefje erbij.
Ik ben niet het probleem, maar dat is Shauna.
Ik ga even naar de auto.
De open haard. Ik heb het rookkanaal afgesloten.
Hier, je bent in orde.
Als de Wildernis je opdraagt om dat mes door mijn hart te steken...
zodat jij je kanker overleeft, doe dat dan maar.
Verdomme nog aan toe.
Waarom kan ik zo niet zijn?
Zo wil jij niet zijn.
Maar ik wel.
Waar is ze? Melissa.
Van? Van.
Wat is dit? - Ik heb je hulp nodig.
Ik geef je dit mes. Bevrijd jezelf en Kodi vanavond.
We gaan ervandoor.
Ik wist het. Van wie komt dat mes?
Kodi had het. - Vuile leugenaar.
Ik wil erbij horen.
Wat is er? - Er is iets gebeurd. Shauna weet het.
Wat doe je? - Ik weet hoe we thuis kunnen komen.
Mijn God, heb jij die transponder?
Laat me los. - Inspectie.
Wat?
Wat is dit? - Ben je doof?
We zijn zo klaar.
Dus dit is allemaal jouw schuld? Val dood. Val dood.
Val dood. Val dood, Misty.
Ik weet het en geloof me, ik wou dat ik het ongedaan kon maken.
Ga je het iedereen vertellen?
Vertel me hoe we thuiskomen.
De wetenschappers hadden een radiotelefoon, een mooi ding...
maar die was kapot. Van probeert hem te repareren.
Hoi. Gaat het?
Praat niet tegen mij. - Nee.
Er ligt niets in haar hut.
Iedereen terug naar bed.
Ik ben er klaar voor.
Mijn wil is Uw wil.
Nee. Nee, toch? Heb ik het gemist?
Rustig, we hebben niets gemist.
Weet je nog wat we beloofd hadden?
We gaan nu naar haar toe.
Nee, toch?
Ben je daar?
Ik...
Ik wist dat ze gevaarlijk was. - Niet doen.
Hier.
Kom, laat me je helpen. - Jij blijft van haar af.
Draag die schep maar voor me.
Ik wil niet langer vergeten, Van. Vanaf nu...
ga ik me alles herinneren.
Alles van jou...
en alles van mezelf.
Callie, ik heb een vraag voor jou.
Ik zit hier op school. - Ja, dat weet ik.
Daardoor heb ik je hier gevonden. Weet je...
er zit me al een tijd iets dwars.
Had jij iets in m'n glas gedaan?
Luister... Ja, sorry.
Wat vals om iemand te drogeren zonder dat ze het weet.
Ik kan het niet goedpraten.
Ik was boos op m'n moeder omdat ik niet met Lottie mocht praten.
Juist. Ik kan niet zeggen dat ik je beweegredenen niet begrijp.
Bedankt?
Ik ben benieuwd. Heb je toen de antwoorden gekregen die je zocht...
of vlak voordat je haar vermoordde?
Sorry, maar dat is gestoord. Waarom zou ik...
Dat is precies de vraag waarop ik antwoord hoop te krijgen.
Waarom staat deze foto van jou op Lotties telefoon?
Dat bewijst niets.
Nee, maar je DNA bewijst wel iets.
Eerst verdacht ik je moeder.
Maar zij had een alibi.
Toen zag ik die foto en bedacht ik...
dat moeders en dochters hetzelfde mitochondriaal DNA hebben...
en kennelijk ook dezelfde moordneigingen.
Ik wilde haar niet vermoorden. Het was een ongeluk.
Je hebt het niemand verteld, hè?
Ik verzeker je dat je je veel beter zult voelen...
als je je hart bij iemand lucht.
Het begon allemaal met dat bandje.
Na alles wat er in Lotties kamp gebeurd was...
wist ik dat jullie geheimen hadden.
En toen lag dat pakketje na Natalies begrafenis voor de deur.
Het was aan m'n moeder geadresseerd, maar dat symbool stond erop.
Daarom heb ik het ingepikt.
Ik heb het niet afgeluisterd. Dat ging niet eens.
Toen m'n moeder Lottie eruit gooide...
was dat bandje weg. Ik nam aan dat Lottie het nu had.
Ze had verteld dat ze bij haar vader in New York logeerde...
dus ik ben haar daar gaan zoeken.
Lottie, hoi.
Jij bent het.
Jemig, wat is dit?
Ik ben alleen gekomen omdat jij m'n bandje gestolen hebt.
Bedoel je dit bandje?
Jij bent niet voor dat bandje gekomen.
Je bent hier omdat je je moeder wilt begrijpen.
Ja, en?
Waarheid.
Ik vertel je wat je maar wilt.
Houdt ze gewoon niet van me?
Volgens m'n vader heeft ze PTSS, maar is dat...
Is dat echt zo? Ze doet normale moederlijke dingen.
Ze zeurt over m'n cijfers...
en ze zegt dat ze van me houdt.
Maar dan kijk ik in haar ogen...
en die zijn gewoon...
ijskoud, alsof...
Alsof je recht de aarde in kijkt.
Ja, zoiets.
Hoe komt dat?
Je weet hoe dat komt.
Dan zou ik het niet vragen. - Callie, je weet het wel.
Het is Het.
Dat weet je. Je voelt Het op dit moment.
Dat zag ik al die eerste keer, toen je daar met dat pistool stond.
En weer toen je Misty drogeerde. Dat was Het.
En je moeder...
Zij voelde Het nog sterker dan wij.
En ze ziet Het in jou groeien.
Is het adrenaline? - Meer dan dat.
Het schraagt alles. Het is de hartslag van het leven.
Daarom deden we wat we deden en daarom konden we niet ophouden.
Elkaar opeten, bedoel je? - En op elkaar jagen.
En al die andere spannende, verschrikkelijke dingen.
Wat staat er op dat bandje?
Dat doet er totaal niet toe.
Het heeft z'n werk gedaan en jou hier gebracht.
Het kind van Het.
Ons kind.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Maar dat komt nog wel.
Als de kracht van Het door jou heen gaat stromen...
en de wil van Het en de jouwe één en dezelfde worden.
Callie? Wacht, luister naar me.
Jij bent het kind van die plek.
Het heeft ons ons kindje afgenomen.
En Het heeft ons jou gegeven. - Nee.
Hou op, schei uit, je maakt me bang.
M'n moeder had gelijk. Jij bent niet in orde. Ik had niet moeten komen.
Hier komen was het enige wat je kon doen.
Ik wacht al 25 jaar.
Wat?
Ze kan niet van je houden...
omdat ze jaloers is.
Je bent precies zoals zij...
maar meer.
O, God.
Lottie?
Verdomme.
Mijn hemel.
Pap, alsjeblieft...
zeg iets.
Jij...
Jij vindt dat ze gelijk had, hè?
Jij vindt mij net zo gestoord als ma.
Nee, nee.
Maar dat ben ik wel.
Nee. Nee, nee.
Lieverd, dat ben je niet. Kom eens.
Helemaal niet.
Ik ken je al je hele leven, Cals.
Jij bent echt niet zoals je moeder.
Je lijkt totaal niet op haar. Geen spat, echt niet.
Ik heb iemand vermoord.
Nee, dat was een ongeluk.
Je was bang.
Sorry dat ik het niet verteld heb.
Geeft niet, je vertelt het nu.
Het heeft je moeder 25 jaar gekost om me...
tien procent van de waarheid te vertellen. En nu...
lijkt het zelfs nog minder dan dat.
Het spijt me. Het spijt me dat ik je niet tegen haar beschermd heb.
Dat had ik moeten doen.
Hoe is het water? Al warm genoeg?
Boek je vooruitgang? - Het is warm, in zekere zin.
Wat betekent dat?
Hij gaat nu aan, denk ik.
Maar hij klinkt dood.
Verdorie.
Misschien kunnen we het samen nog eens proberen.
Nee.
Het was net als in m'n visioen.
Ze zijn dood, m'n schatjes, ze...
Hoe?
Hoe kon Het dit laten gebeuren?
Misschien wil Het dat we vertrekken.
We zijn te arrogant geworden.
Het is ontevreden over ons.
We moeten onze trouw bewijzen.
Het eist bloed.
We hebben alleen maar bloed vergoten.
Coach, die wetenschapper, de gids.
Maar dat waren onze vijanden.
Waar heb je het over, Mari? - Mari heeft gelijk.
We hebben onszelf niet aangeboden.
Het is pas een waar offer als we het koesteren.
We moeten nog een keer gaan jagen.
Dat vind ik ook, en deze keer moeten we het goed doen.
We moeten de Wildernis onze eerbied tonen.
Ik doe niet mee.
Natalie?
Hebben er meer bezwaar?
Mooi.
We trekken morgenochtend kaarten.
We laten het nu niet aan het toeval over.
Dat was toch juist de bedoeling?
De Wildernis kiest.
Dat gebeurt ook...
maar wij moeten elkaar wel blijven beschermen.
Dat betekent dat geen van ons die kaart mag trekken.
Dat kan ik niet maken.
Jawel, dat heb je ook met Crystal gedaan.
Dat ging om het ruimen van de poepemmer. Jij wilt dat ik...
Jij wilt dat ik bepaal wie er sterft.
Dat zijn onze vriendinnen, onze teamgenoten.
Niet allemaal.
Oké.
Moet ik Hannah de koningin geven?
Vertrouw je haar?
Ze is een vreemde, Van. - Ze is de enige die...
Snap jij niet dat dit hoe dan ook gebeurt?
Als een van ons morgen sterft, gaan we onszelf dan echt feliciteren...
omdat we het eerlijk en volgens de regels gespeeld hebben?
Ik denk het niet.
Jeff?
Callie?
Sorry, u belt een nummer...
dat afgesloten of niet langer in gebruik is.
Shauna?
Allemachtig.
Moet ik...
Begin maar.
Shauna, wat...
Jij hoeft geen extra risico te nemen. Ga maar terug naar je plek.
En jij had statistiek in je pakket? De kans blijft altijd even groot.
Bovendien vertrouw ik op wat Het wil.
Misty, ga door.
Pech gehad, Mar.
Doe je cape af.
Een, twee...
Gaat het? - Drie...
vier, vijf...
zes...
Jij krijgt je verdiende loon.
...acht...
negen...
tien...
elf, twaalf...
dertien...
veertien...
vijftien...
zestien...
zeventien...
achttien...
negentien...
twintig...
eenentwintig...
tweeëntwintig...
drieëntwintig...
vierentwintig...
vijfentwintig...
Hé, hé. - Laat los, Travis.
Loop me niet voor de voeten als je niet echt gaat jagen.
...dertig.
Dit is allemaal niet echt. - Meen je dat nu, Travis?
Moet het twee van twee broers worden?
Vraag jij je nooit af wiens werkelijkheid dit is?
Ik weet vrij zeker dat sommige van mijn gedachten die van Javi zijn.
M'n lievelingsgedachten zijn die van Jackie.
Het zoenen op de slaapfeestjes, de jaloezie, het verraad.
Ophouden, jij. - Hem moet je niet hebben.
Ga op jacht.
Ga jagen.
Voor de fantastische Caligula
Je moet weten dat hier overal camera's hangen...
en dat de beelden ver hiervandaan opgeslagen worden.
Wat heb je met m'n gezin gedaan?
Wat? - Ze zijn weg.
Ze zijn weg uit het hotel, al hun spullen zijn uit ons huis verdwenen...
en Callies telefoon is afgesloten.
Maar ze weten geen van beiden hoe ze een provider moeten bereiken.
Goed van hen. Dat had ik niet achter Jeff gezocht.
Dat verwijt je jezelf toch niet?
Ik zou een beroerte krijgen als jij een keer je verantwoordelijkheid nam.
Waar heb je het over?
Van ons allemaal...
was jij degene die de informatie had om de moord op Lottie op te lossen.
Wist je dat ze Callie de ketting gegeven had?
Ja. Dus?
Wacht even, wil je beweren...
Wat beweer je nu eigenlijk? - Jouw dochter heeft Lottie vermoord.
Dat verklaart het DNA-bewijs. Bovendien heeft ze bekend, dus...
Wacht, heeft ze bekend? Zit ze in de gevangenis?
Nee, dat niet.
Ik heb haar sterk ontraden om naar de politie te gaan.
Ik heb gezegd dat ze met haar vader moest praten.
Bah, dat heeft ze dus gedaan, hè?
Dit waren jouw zaken niet.
Ze wilde wanhopig graag met iemand praten.
Jij was de arm van je ex-vriendin aan het opeten, dus...
Waarom zou Callie zoiets doen?
Ik kreeg de indruk dat ze vrienden met Lottie wilde worden.
Het lijkt bijna alsof ze een gebrek heeft...
aan een goed voorbeeld op het gebied van vriendschap.
Alsof het met jouw beste vrienden beter afgelopen is.
Jij bent net zo verknipt als ik.
Misschien heb je gelijk...
en geloofde ik Walter daarom niet toen...
Weet Walter het?
Nee. Nee, ik heb dit zelf uitgevogeld.
Daar mag jij dolblij om zijn.
Nu moet je gaan, Shauna.
Ik heb het totaal niet op de politie van Wiskayok...
maar ik zou wel een contactverbod bij hen aanvragen.
Tai? Kijk.
Wellicht willen ze haar de pas afsnijden met het idee dat ze naar de grotten gaat.
Jij gaat die kant op, ik deze. - Nee.
Er klopt iets niet. Blijf bij me.
Deze kant op.
Misschien is ze omgedraaid of zijn dit haar sporen niet.
Waarom zeg je dat? - Weet ik niet, ik zeg maar wat.
Wat is jouw probleem?
Misschien wil jij haar laten ontkomen. - Wat?
Wie had de koningin moeten zijn? Ik weet dat jullie met de kaarten geknoeid hebben.
Lieg niet tegen me, Tai.
Als jij weet wat goed voor je is, dan hou je daarmee op.
We verliezen tijd en moeten doorgaan.
Wie is daar?
Ik ben het. Tai, je moet snel komen.
Van is gewond geraakt, bij het ravijn. - Hoe?
Volgens mij alleen aan haar enkel.
Samen kunnen we haar terugbrengen.
Oké, ik ga mee. Jij kunt... - Ze liegt.
Wat? Waarom zou ik liegen over...
Het is een truc. Ze wil ons uit elkaar halen.
Je bent paranoïde. - Nee, dat ben ik niet.
Jezus, ga dan maar met ons mee.
Prima, ga maar.
Ga dan.
Toe? Ik sta aan jouw kant, dat zweer ik.
Natuurlijk, jij staat aan ieders kant.
Als ik Kodi niet gedood had, had Shauna ons allebei vermoord.
Volg je me daarom? Voor Shauna?
Nee, ik...
Ik was hier om kikkers te bestuderen.
In plaats daarvan werd m'n vriend vermoord...
en heb ik onze gids in z'n hoofd gestoken en mensenvlees gegeten.
Ik probeer enkel te overleven, net zoals jij.
Ik wil hier alleen maar weg.
Je moet me geloven.
Ik kan Het horen.
Ik ben niet bang.
Wat U ook nodig hebt, ik sta het vrijwillig af...
met elke ademtocht...
tot m'n ademhaling definitief stokt.
Ik weet hoe pijnlijk het was om te doen wat jij deed.
Als we een jacht willen...
heb ik misschien een idee.
Nee.
Jij liet me geloven dat ik dingen kon zien.
Travis heeft me de waarheid verteld. - Je zag ook dingen.
Je visioenen zijn uitgekomen, net zoals die van mij en Travis.
Zie je niet dat we allemaal met Het verbonden zijn?
Nee, dat geloof ik niet.
Volgens mij is dit allemaal jouw schuld.
Deze plek zit nu in ons.
Zelfs als we naar huis gaan...
gaat Het met ons mee.
Hier was het, volgens mij. - Het ravijn is daar.
Juist, ik verdwaal steeds door de sneeuw.
Wat doen jullie?
We zochten jou. - Waarom?
Oké, wat gebeurt hier?
Niets. - Wat heb ik gemist?
Mari is een vriendin van me.
Ik wil haar in elk geval een kans geven.
Ze kan nog ontsnappen.
Zie je waar we zijn?
Je bent hier eerder geweest, Mari.
Je kunt het nu anders laten verlopen. - Jemig, rot op.
Dat is de hoorn.
Het is voorbij.
Niet voor mij.
Ik wist dat je een saaie piet zou blijken te zijn.
Dank u wel.
We hadden met z'n allen afgesproken dat we het verleden zouden laten rusten.
Dat we elkaar zouden beschermen.
We zouden onze geheimen voor ons houden.
En wat deed zij?
Ze legt haar dagboeken op een plek waar haar man ze kan vinden...
ze vermoordt haar minnaar en verminkt haar ex.
Dat Van dood is, is Shauna's schuld.
Echt?
En ook Natalies dood is haar schuld.
Dan heb ik het nog niet over wat ze daar geflikt heeft.
De ergste dingen die wij doorgemaakt hebben, werden door haar gevoed.
Daar genoot ze van.
Dat was ik heel lang vergeten. Maar dat kan ik nu niet meer.
Als we dit over onze kant laten gaan, blijft zij als laatste over.
Dat wil ik niet.
Jij wel?
Nee.
Absoluut niet.
Dit is onze schuld.
We hebben gedaan wat we konden.
Het is Mari.
Haal haar daar weg, trek die pinnen eruit en vul dit op.
Wat staan jullie twee daar?
We moeten een feestmaal bereiden.
Natalie, hier, aan jou de eer.
De Wildernis heeft z'n keus gemaakt.
Maak haar voor vanavond klaar. En als dat gebeurd is...
breng mij dan haar haren.
Ik maak me zorgen om jullie.
We zijn veilig, maar hebben ruimte nodig. Blijf niet bellen.
Hoi. - Jemig.
Lieve Shauna, dat is lang geleden. Ik wil beginnen...
met te zeggen dat het me spijt dat ik jullie liet denken dat ik dood was.
Sorry dat ik jullie allemaal liet geloven dat ik overleden was.
...ik stuur je dit bandje, een bewijs van moord...
...iets achter de hand hebben...
...moeilijk om jezelf te vergeven...
Mam.
Ik probeer me al jaren te herinneren wat daar gebeurd is...
en te begrijpen waarom ik me er zoveel niet van kon herinneren.
Waarom niemand van ons dat kon.
Het dringt nu eindelijk tot me door...
dat we het niet meer weten omdat we op een bepaald moment...
zo opbloeiden op die plek...
dat we niet meer tot zelfreflectie in staat waren.
Volgens de experts vergeten overlevenden dingen om zich te beschermen...
omdat ze echt afgrijselijk waren.
Maar volgens mij kunnen of willen we het ons niet goed herinneren...
omdat we diep vanbinnen weten...
dat we ons uitstekend vermaakten.
Dat is de gruwelijke waarheid die we daar achtergelaten hebben...
samen met de mensen die we onze vrienden noemden.
Alleen komt het bij mij nu allemaal weer naar boven.
Het gevaar.
De kick.
De persoon die ik toen was.
Geen echtgenote of moeder.
Ik was een krijger.
Ik was verdomme een koningin.
Eten.
En vergeet dit nooit.
Dat heb ik me allemaal laten ontglippen.
Het wordt tijd om het terug te halen.
Hé, Natalie?
Ik wil graag geloven dat jij hier niets mee te maken had...
maar ik heb zo m'n verdenkingen.
Echt? Ga je niets zeggen?
Geef je het op die manier toe?
Hé, ik praat tegen je.
Hannah? Wat heb je gedaan?
Wat is dit?
Waar is Natalie verdomme?
Kom op.
Alstublieft, help. Toe, alstublieft.
Stuur verdomme hulp. We zitten hier.
We hebben dringend hulp nodig.
Bent u daar? Kunt u me horen?
Iemand moet ons helpen.
Toe, stuur hier alstublieft hulp naartoe.
Hallo? Hoort u me?
Hallo?
Kan iemand me horen?
Ik hoor je.